No cóż, można się tylko śmiać. Nawet trzeba. Nie mam żadnego wyboru. Nie mam przesadnej dumy.

Pięknie jest kochać, byleby nie ginąć z owej miłości.

Pięknie jest kochać, byleby nie ginąć z owej miłości.

Miłość nie zawsze umiera. Czasami pokonuje wszelkie przeciwności losu.

Miłość nie zawsze umiera. Czasami pokonuje wszelkie przeciwności losu.

W miłości nie wolno obawiać się ryzyka. Od tysięcy lat ludzie poszukują się i odnajdują.

W miłości nie wolno obawiać się ryzyka. Od tysięcy lat ludzie poszukują się i odnajdują.

(…) myśl o wieczności jest za wielka dla człowieka. Stale to samo musiałoby was doprowadzić do obłędu. Na dłuższą metę może was uszczęśliwić tylko odmiana.

(…) myśl o wieczności jest za wielka dla człowieka. Stale to samo musiałoby was doprowadzić do obłędu. Na dłuższą metę może was uszczęśliwić tylko odmiana.

Ludzie znikają, kiedy umierają. Ich głosy, śmiech, ciepło ich oddechu. Ich ciało. A w końcu także kości. Wygasa żywa pamięć o nich. To okropne i naturalne zarazem. Niektórzy jednak unikają tego unicestwienia. Bo istnieją nadal w książkach, które piszą. Możemy ich odkryć na nowo. Ich usposobienie, ton ich głosu, ich nastroje. Pisanym słowem mogą nas rozgniewać albo uszczęśliwić. Mogą pocieszyć. Mogą wprawić w zakłopotanie. Mogą odmienić. Mogą to wszystko, chociaż są martwi. Jak muszki zastygłe w bursztynie, jak zwłoki zamarznięte w lodzie, to, co zgodnie z prawami natury powinno było przeminąć, przez cud atramentu na papierze zostaje zachowane. Jest w tym coś z magii.

Ludzie znikają, kiedy umierają. Ich głosy, śmiech, ciepło ich oddechu. Ich ciało. A w końcu także kości. Wygasa żywa pamięć o nich. To okropne i naturalne zarazem. Niektórzy jednak unikają tego unicestwienia. Bo istnieją nadal w książkach, które piszą. Możemy ich odkryć na nowo. Ich usposobienie, ton ich głosu, ich nastroje. Pisanym słowem mogą nas rozgniewać albo uszczęśliwić....

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

(...) pieniądze nigdy nie wynagradzały pracy, jedno z drugim nie miało nic wspólnego, żadne społeczeństwo ludzkie nie zostało zbudowane na wynagrodzeniu za pracę (...).

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...

Wiem, że chcę się z nią spotykać. Jest dla mnie kimś więcej niż tylko dziewczyną z wakacji. Jutro muszę z nią porozmawiać, muszę jej wyznać prawdę o sobie.

Wiem, że chcę się z nią spotykać. Jest dla mnie kimś więcej niż tylko dziewczyną z wakacji. Jutro muszę z nią porozmawiać, muszę jej wyznać prawdę o sobie.