Kostucha, nosicielka końca, czasem przybierała kształt człowieka, oblekała się w skórę i kości, pukała od drzwi do drzwi, czekając na zaproszenie. Czasem lubiła cichutko przycupnąć w kącie, cierpliwie czekając na swój czas. A czasem poruszała swoje kości, gotowa na kolejny cykl, kolejny obrót koła. Nie w każdym miejscu ten cykl rozpocznie się na nowo. Jak każde ziarno potrzebuje żyznej gleby, by urosnąć. Potrzebuje kotwicy, która trzyma się mocno dna, by statek nie mógł odpłynąć.

Kiedy czytasz jakąś powieść, wtedy wydaje się, że wszystko jest znane i całkiem zrozumiałe, a jak pokochasz sama, to okazuje się, że nikt nic nie wie i że każdy musi sam za siebie decydować...

Kiedy czytasz jakąś powieść, wtedy wydaje się, że wszystko jest znane i całkiem zrozumiałe, a jak pokochasz sama, to okazuje się, że nikt nic nie wie i że każdy musi sam za siebie decydować...

Jeśli nie pozna się smaku poziomek z cukrem, nie prosi się o nie każdego dnia.

Jeśli nie pozna się smaku poziomek z cukrem, nie prosi się o nie każdego dnia.

(...) miłość to poświęcanie uwagi, zainteresowanie...

(...) miłość to poświęcanie uwagi, zainteresowanie...

Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą. Wiemy o tym, ale za każdym razem, gdy się to zdarza, jesteśmy zaskoczeni. To jedyna rzecz w naszej egzystencji, której możemy być pewni, ale często łamie nam serce.

Ludzie przychodzą, ludzie odchodzą. Wiemy o tym, ale za każdym razem, gdy się to zdarza, jesteśmy zaskoczeni. To jedyna rzecz w naszej egzystencji, której możemy być pewni, ale często łamie nam serce.

Każdemu człowiekowi, którego spotykamy, dajemy cząstkę siebie, i cząstkę tej osoby dostajemy.

Każdemu człowiekowi, którego spotykamy, dajemy cząstkę siebie, i cząstkę tej osoby dostajemy.

- Są takie chwile i godziny, gdy w sercu mam tylko wściekłość i rozpacz ślepego człowieka.

- Są takie chwile i godziny, gdy w sercu mam tylko wściekłość i rozpacz ślepego człowieka.

Pieniądze nie decydują o tym, czy ktoś jest lepszy czy gorszy".

Pieniądze nie decydują o tym, czy ktoś jest lepszy czy gorszy".

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

[Kriss do mieszkańców Welgrund] Ta wioska jest zhańbiona! A ja na zawsze zetrę ją z powierzchni ziemi! Niech każdy z was złoży przede mną swoje pieniądze i kosztowności. Potem weźmiecie z kuźni pochodnie i podpalicie wszystkie nędzne chaty, które tu jeszcze stoją! [str. 34].

Bez pieniędzy tajemnice Wszechświata są gówno warte.

Bez pieniędzy tajemnice Wszechświata są gówno warte.