W głowie i żołądku rozhasało się stado diabłów. Nie mogłam spać, nie mogłam jeść, nie mogłam przestać o nim myśleć. O nim. Kim on właściwie był? Czy istniał naprawdę, czy stanowił jedynie hologram chorej imaginacji smutnej, zgorzkniałej kobiety po czterdziestce? Co się ze mną działo? Podświadomie już wiedziałam. Wypierałam tę irracjonalną myśl, lecz ona wracała uporczywie niczym bumerang. Byłam zakochana. Zakochana? Zadurzona, zauroczona, oszołomiona, opętana. Jak jakaś smarkula, jak idiotka skończona. Co to po nocy wpatruje się w gwiazd migoty i wsłuchuje w serca łopoty, co to wiersze czyta i słucha smutnych piosenek, że ona jego, a on jej nie, albo że on odszedł i teraz rozpacz i łez strumienie, osamotnienie, zdrada i gniew... Kompletna korba.

[...]miłość jest decyzją.

[...]miłość jest decyzją.

Zaufaj memu sercu, które drżąc całe, bije tylko po to, by na wieki należeć do ciebie.

Zaufaj memu sercu, które drżąc całe, bije tylko po to, by na wieki należeć do ciebie.

Świat rzeczywiście pełen jest zasadzek i wiele na nim ciemnych plam; ale nie brak też i jasnych, a chociaż we wszystkich krajach miłość łączy się ze smutkiem, kto wie, czy się przez to nie pogłębia jeszcze.

Świat rzeczywiście pełen jest zasadzek i wiele na nim ciemnych plam; ale nie brak też i jasnych, a chociaż we wszystkich krajach miłość łączy się ze smutkiem, kto wie, czy się przez to nie pogłębia jeszcze.

Ludzie ciągle polują na to, czego się boją.

Ludzie ciągle polują na to, czego się boją.

[...]człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

[...]człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

... myślę, że ludzie współcześni mają jakieś wypaczone poglądy na życie. Zdają się spodziewać czegoś, czego natura im nigdy nie obiecywała, a potem starają się zniszczyć to wszystko, co im dała naprawdę.

... myślę, że ludzie współcześni mają jakieś wypaczone poglądy na życie. Zdają się spodziewać czegoś, czego natura im nigdy nie obiecywała, a potem starają się zniszczyć to wszystko, co im dała naprawdę.

- A zatem sądzi pan, że pieniądze są źródłem zła? [...] - A czy zapytał pan kiedykolwiek, co jest źródłem pieniędzy? Pieniądze są narzędziem wymiany, która nie może istnieć, jeśli nie istnieje produkcja towarów i ludzie, którzy je produkują. Pieniądze są materialną formą zasady mówiącej, że ludzie, którzy chcą załatwiać ze sobą interesy, muszą to robić w formie handlu, płacąc wartość za wartość. [...] Pieniądze są tworzone - zanim będzie można je zagrabić lub wyłudzić - wysiłkiem każdego uczciwego człowieka, wysiłkiem na miarę jego możliwości. [...] Pieniądze pozwalają panu otrzymać za swoje towary i swoją pracę tyle, ile są one warte dla ludzi, którzy je kupują, ale nie więcej. Pieniądze nie pozwalają na żadne transakcje z wyjątkiem tych, które obie strony dobrowolnie uznają za korzystne.

- A zatem sądzi pan, że pieniądze są źródłem zła? [...] - A czy zapytał pan kiedykolwiek, co jest źródłem pieniędzy? Pieniądze są narzędziem wymiany, która nie może istnieć, jeśli nie istnieje produkcja towarów i ludzie, którzy je produkują. Pieniądze są materialną formą zasady mówiącej, że ludzie, którzy chcą załatwiać ze sobą interesy, muszą to robić w formie handlu, płacąc w...

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Bieda może unieszczęśliwiać, ale pieniądze szczęścia nie gwarantują.

Leniuchowanie jest przypuszczalnie podobne relaksowaniu się, ale z większą ilością pieniędzy w kieszeni.

Leniuchowanie jest przypuszczalnie podobne relaksowaniu się, ale z większą ilością pieniędzy w kieszeni.