Czasem większy spokój w relacji zapewnia też duża różnica wieku między dziećmi, która powoduje, że jedno z nich dysponuje lepszymi mechanizmami regulacji emocji albo przyjmuje wobec drugiego postawę opiekuńczą. Bywa, że przy dużej różnicy wieku ustępowanie rodzeństwu wynika z gotowości do uwzględniania drugiej osoby. Zdarza się też jednak, że przyczyną rezygnowania ze swojego stanowiska lub swoich potrzeb jest to, że dzieci dostosowują się do oczekiwań rodziców, że będą dojrzalsze, że będą ustępować, jako że są starsze.

(...), rosła w nim pewność, że seks i miłość to dwie zupełnie różne sfery. Miłość - myślał - odczuwa się najmocniej w chwilach czułości i troski.

(...), rosła w nim pewność, że seks i miłość to dwie zupełnie różne sfery. Miłość - myślał - odczuwa się najmocniej w chwilach czułości i troski.

Zresztą tęsknił za nią i za jej kojącym głosem. Rozłąka uświadomiła mu, jak jest mu bliska. Pierwszy raz w życiu nie chciał kogoś posiadać, mieć na własność. Chciał tylko nią być. Nie szukał wsparcia, wspólnoty celów, towarzystwa w zabijaniu samotności. Chciał być wolny i dawać wolność. Bo wolność to drugie imię prawdziwej miłości.

Zresztą tęsknił za nią i za jej kojącym głosem. Rozłąka uświadomiła mu, jak jest mu bliska. Pierwszy raz w życiu nie chciał kogoś posiadać, mieć na własność. Chciał tylko nią być. Nie szukał wsparcia, wspólnoty celów, towarzystwa w zabijaniu samotności. Chciał być wolny i dawać wolność. Bo wolność to drugie imię prawdziwej miłości.

Płacząc, chcę wywrzeć na kimś wrażenie, presję („Zobacz, co ty ze mnie robisz”). Być może – tak dzieje się najczęściej – inny zmuszany jest w ten sposób do jawnego wzięcia odpowiedzialności za swoje współczucie czy swoją nieczułość; ale być może ja również: wyciskam z siebie łzy, aby udowodnić sobie, że mój ból nie jest złudzeniem: łzy są znakami, a nie środkami wyrazu. Łzami opowiadam pewną historię, wytwarzam mit bólu, po czym się do tego mitu dostosowuję: mogę żyć z bólem, gdyż płacząc, stwarzam sobie emfatycznego rozmówcę, który odbiera „najprawdziwsze” z posłań, posłanie mojego ciała, a nie mojego języka: „Czymże są słowa? Łza opowie więcej”.

Płacząc, chcę wywrzeć na kimś wrażenie, presję („Zobacz, co ty ze mnie robisz”). Być może – tak dzieje się najczęściej – inny zmuszany jest w ten sposób do jawnego wzięcia odpowiedzialności za swoje współczucie czy swoją nieczułość; ale być może ja również: wyciskam z siebie łzy, aby udowodnić sobie, że mój ból nie jest złudzeniem: łzy są znakami, a nie środkami wyrazu. Łzami o...

Wolność jest też prawem do tłumaczenia ludziom tego, czego nie chcą usłyszeć.

Wolność jest też prawem do tłumaczenia ludziom tego, czego nie chcą usłyszeć.

Jestem przede wszystkim człowiekiem, takim samym jak Ty".

Jestem przede wszystkim człowiekiem, takim samym jak Ty".

Ale wiemy, że ludzie są gatunkiem, który jest w stanie sobie poradzić w każdych warunkach.

Ale wiemy, że ludzie są gatunkiem, który jest w stanie sobie poradzić w każdych warunkach.

Musiało minąć sporo czasu, zanim pozbyłam się mentalności biedaka i zrozumiałam, że moja kondycja finansowa zależy ode mnie, nie jest dziedziczna, ani ustalona raz na zawsze. Uwierzyłam, że bogactwa wystarczy dla mnie i dla innych ludzi (...) Kiedy zmienisz swój sposób myślenia o pieniądzach, zmienią się Twoje dochody. (...) Mentalność bogacza nie oznacza, że wygrywa się kosztem innych. W tej sytuacji nie ma przegranych. To przekonanie, że pieniędzy wystarczy dla wszystkich. To swoboda finansowa. To wiara. To uważnie wydawać, oszczędzać i obdarowywać innych. Kochać to, co robisz, tak mocno, że nigdy nie czujesz się jak w pracy.

Musiało minąć sporo czasu, zanim pozbyłam się mentalności biedaka i zrozumiałam, że moja kondycja finansowa zależy ode mnie, nie jest dziedziczna, ani ustalona raz na zawsze. Uwierzyłam, że bogactwa wystarczy dla mnie i dla innych ludzi (...) Kiedy zmienisz swój sposób myślenia o pieniądzach, zmienią się Twoje dochody. (...) Mentalność bogacza nie oznacza, że wygrywa się koszte...

Długo zastanawiałem się, gdzie schować pieniądze. Nie wiem, czy znaleźliście się kiedyś w podobnym kłopocie: gdzie schować pieniądze we własnym mieszkaniu. To skomplikowana sprawa, bo rozumujesz jak osoba, która chce je schować, a jednocześnie myślisz jak złodziej, który ich szuka.

Długo zastanawiałem się, gdzie schować pieniądze. Nie wiem, czy znaleźliście się kiedyś w podobnym kłopocie: gdzie schować pieniądze we własnym mieszkaniu. To skomplikowana sprawa, bo rozumujesz jak osoba, która chce je schować, a jednocześnie myślisz jak złodziej, który ich szuka.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.