Jechałem na wojnę, żeby bronić niewinnych ludzi, ale po jakimś czasie moja motywacja do walki poszerzyła się o coś więcej. Moją silną motywacją i silną emocją była zemsta. Chciałem się mścić za zabitych kolegów i niszczyć - niszczyć wroga. Była we mnie złość, którą wykorzystywałem w walce.

Ale czy to była miłość? (...) Czy nie była to po prostu histeria człowieka, który w głębi duszy uświadamia sobie swą niezdolność do kochania i zaczyna wmawiać sobie miłość?

Ale czy to była miłość? (...) Czy nie była to po prostu histeria człowieka, który w głębi duszy uświadamia sobie swą niezdolność do kochania i zaczyna wmawiać sobie miłość?

Miłość jest prosta i głęboka, jak morze, na które nikt nie patrzy.

Miłość jest prosta i głęboka, jak morze, na które nikt nie patrzy.

Może nie najważniejsze jest chcieć iść z kimś do łóżka, ale chcieć wstać następnego dnia i zrobić sobie nawzajem herbatę.

Może nie najważniejsze jest chcieć iść z kimś do łóżka, ale chcieć wstać następnego dnia i zrobić sobie nawzajem herbatę.

Jeszcze inni sądzą, że człowiek jest wartością; i jest nią w rzeczy samej, taką samą jak drzewa, jaszczurki i żwir górskich potoków. Śmierć tej wartości nie narusza ani nie odbiera, nawet gdyby życie odbierał sobie właśnie ostatni człowiek na ziemi i taka chwilą bez wątpienia nastąpi i nie rozstąpią się niebiosa ani nic w ogóle się nie stanie, tylko wietrzeć będą pomniki naszego niebycia, złuszczy się farba z fasad wielkich amerykańskich domów na przedmieściach Chicago i rozsypią się gliniane domy Bantu i szakal zaszczeka na Schodach Hiszpańskich i tygrysy będą wylegiwać się na Placu Czerwonym, a lwy w porastającym miejsce Marsylii twardolistnym lesie, i napiszą o nas książkę na brzozowej korze jeże albo i nie napiszą, bo inne będą miały sprawy na swoich jeżowych głowach.

Jeszcze inni sądzą, że człowiek jest wartością; i jest nią w rzeczy samej, taką samą jak drzewa, jaszczurki i żwir górskich potoków. Śmierć tej wartości nie narusza ani nie odbiera, nawet gdyby życie odbierał sobie właśnie ostatni człowiek na ziemi i taka chwilą bez wątpienia nastąpi i nie rozstąpią się niebiosa ani nic w ogóle się nie stanie, tylko wietrzeć będą pomniki naszeg...

Człowiek czasem myśli, że jest śmieszny, jak upierdoli drugiego.

Człowiek czasem myśli, że jest śmieszny, jak upierdoli drugiego.

Związek pomiędzy człowiekiem a światem nie musi więc być oparty na relacji własności, zawłaszczania. Własność jest statyczna i jednowymiarowa. Relacja oparta na konstruowanej opowieści jest zupełnie innego typu – pozostaje zarówno lokalna, jak i pozaterytorialna, dotyczy tego, co fizyczne, i tego, co wyobrażone. Akceptuje tymczasowość. Nikogo nie stawia z definicji w uprzywilejowanej pozycji, nikogo nie spycha na margines. Trwa tak długo, jak długo jest w stanie obronić swoją pozycję, przekonać do siebie wystarczająco dużo ludzi. Wolność narracji jest wolnością tworzenia, wolnością ciągłego znajdowania lepszych, przeznaczonych dla wszystkich – a więc bardziej efektywnych – opowieści.

Związek pomiędzy człowiekiem a światem nie musi więc być oparty na relacji własności, zawłaszczania. Własność jest statyczna i jednowymiarowa. Relacja oparta na konstruowanej opowieści jest zupełnie innego typu – pozostaje zarówno lokalna, jak i pozaterytorialna, dotyczy tego, co fizyczne, i tego, co wyobrażone. Akceptuje tymczasowość. Nikogo nie stawia z definicji w uprzywilej...

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

- Nieważne, ile zarabiasz (...). Robota nie jest warta żadnych pieniędzy, jeśli nie daje ci szczęścia.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nawiasem mówiąc, Trout napisał książkę o drzewie dolarowym. Zamiast liści rosły na nim dwudziestodolarowe banknoty. Kwitło obligacjami pożyczki państwowej, a owocowało diamentami. Do drzewa ściągali ludzie, którzy zabijali się pod nim nawzajem, dostarczając w ten sposób doskonałego nawozu.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.