Jedynie religia chrześcijańska czyni człowieka wraz miłym i szczęśliwym. Człowiek światowy nie może być wraz miły i szczęśliwy.

Miłość to uczucie niezależne od nas, od którego roztropność może uchronić, ale którego nie zdołałaby zwalczyć; skoro raz się urodzi, umiera jedynie naturalną śmiercią albo też zdławiona zupełnym brakiem nadziei.

Miłość to uczucie niezależne od nas, od którego roztropność może uchronić, ale którego nie zdołałaby zwalczyć; skoro raz się urodzi, umiera jedynie naturalną śmiercią albo też zdławiona zupełnym brakiem nadziei.

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinność. Zachować w sobie wszystkich naszych zmarłych i wszystkie nasze nieszczęśliwe miłości. Dopiero wraz z nimi tworzymy całość. A gdybyśmy zaczęli zapominać albo odpychać to od siebie, wtedy my sami przestaniemy istnieć.
- Cała miłość. Wszyscy umarli. Wszyscy, z którymi zetknęliśmy się w życiu. Oni są jak rzeki wpadające do oceanu naszej duszy. Jeżeli nie będziemy o nich pamiętali, ocean wyschnie.

- Kochanie i niekochanie powinny być jak kawa i herbata. Trzeba mieć wybór. Bo jak inaczej mielibyśmy przeboleć stratę tych, które umarły, albo tych, których straciliśmy?
- Może wcale nie powinniśmy.
- Tak myślisz? Nie boleć nad ich stratą, tylko co? Co w zamian? Jakie powinności mamy wobec tych, których utraciliśmy?
- Mamy nosić ich w sobie. To nasza powinnoś...

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Wszystko się na tym świecie zmienia oprócz ntury człowieka.

Wszystko się na tym świecie zmienia oprócz ntury człowieka.

... samotne życie często rozwija dziwactwa w zachowaniu i charakterze nie zawsze łatwo dające się odróżnić od zaburzeń umysłowych. Człowiek jest jak drzewo: w lesie swych bliźnich rośnie tak prosto, jak tylko na to pozwala gatunkowa i indywidualna natura; sam na otwartej przestrzeni ulega deformującym siłom i szkodliwemu działaniu otoczenia.

... samotne życie często rozwija dziwactwa w zachowaniu i charakterze nie zawsze łatwo dające się odróżnić od zaburzeń umysłowych. Człowiek jest jak drzewo: w lesie swych bliźnich rośnie tak prosto, jak tylko na to pozwala gatunkowa i indywidualna natura; sam na otwartej przestrzeni ulega deformującym siłom i szkodliwemu działaniu otoczenia.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

Wtedy zwać go mogłem człowiekiem, dzisiaj zaś mówię nieczłowiek. Wtedy wolność odczuwał beztroską, dzisiaj kajdany przywdział i klucz wyrzucił od kłódki, którą przymknął usta swoje.

Zdrajcy sami się wykończą [...] Możecie być tego pewni. Zdradzili swych przyjaciół, towarzyszy broni. Dla pieniędzy. Udławią się swoimi judaszowymi srebnikami.

Zdrajcy sami się wykończą [...] Możecie być tego pewni. Zdradzili swych przyjaciół, towarzyszy broni. Dla pieniędzy. Udławią się swoimi judaszowymi srebnikami.

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

Oczywiste jest tylko to, że pieniądze nie zmieniają człowieka - odparła sentencjonalnie Joanna. - Pozwalają mu stać się tym, kim zawsze był.

Oczywiste jest tylko to, że pieniądze nie zmieniają człowieka - odparła sentencjonalnie Joanna. - Pozwalają mu stać się tym, kim zawsze był.