Moim zdaniem, największą stratą dzieci w ostatnim trzydziestoleciu jest fakt, że nie istnieje dla nich żadna przestrzeń wolna od dorosłych. Nie ma już drzewa na podwórku, gdzie mogłyby przebywać same. Dawniej dzieci kształtowały swoje kompetencje społeczne w zabawie i komunikacji z innym dziećmi. Takiej możliwości już prawie nie mają, bo nawet kiedy są razem, to dookoła stoją dorośli, którzy się do wszystkiego wtrącają. Na dodatek, często są oni tak romantycznie lub idealistycznie usposobieni, że nie tolerują żadnych konfliktów. Niewesoło jest być dzisiaj dzieckiem z tymi dorosłymi, którzy nie odstępują ich na krok. A przy tym zaczyna się w różnych środowiskach pedagogicznych mówić, że dzieci mają wielką potrzebę granic. To po prostu trudne do uwierzenia, bo życie dzieci nigdy nie było bardziej ograniczone niż teraz. Dorośli są przez cały dzień przy nich i je kontrolują.

Miłość to największy hazard. Z najmniejszymi szansami na wygraną. Z pokrętnymi, oszukańczymi i zmieniającymi się nieustannie regułami gry.

Miłość to największy hazard. Z najmniejszymi szansami na wygraną. Z pokrętnymi, oszukańczymi i zmieniającymi się nieustannie regułami gry.

Człowiek bez miłości nie może być sobą.

Człowiek bez miłości nie może być sobą.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Ludzie nie żyją, większość z was nie żyje, jedynie podtrzymujecie swe ciało przy życiu.
To jednak nie jest życie, ale wegetacja. Nie żyjecie tak naprawdę, dopóki nie będzie wam obojętne, czy jesteście żywi czy umarli. Dopiero wtedy żyjecie.
Kiedy jesteście gotowi utracić życie – zaczniecie żyć. Ale jeśli zaczniecie chronić swe życie, jesteście martwi.

Ludzie nie żyją, większość z was nie żyje, jedynie podtrzymujecie swe ciało przy życiu.
To jednak nie jest życie, ale wegetacja. Nie żyjecie tak naprawdę, dopóki nie będzie wam obojętne, czy jesteście żywi czy umarli. Dopiero wtedy żyjecie.
Kiedy jesteście gotowi utracić życie – zaczniecie żyć. Ale jeśli zaczniecie chronić swe życie, jesteście martwi.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

Jeśli ktoś ma zamknięte oczy, niełatwo jest przejrzeć go na wylot.

Jeśli ktoś ma zamknięte oczy, niełatwo jest przejrzeć go na wylot.

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Mordechaj później do końca swych dni utrzymywał, że to sam żydowski dobry Bóg ruszył górskie osuwisko, by na pachnącej męskim nasieniem stacji Chabówka, podczas oficerskiej rąbaniny oraz wielkiego rżnięcia w wykonaniu strzelców c.k. armii, przekazać mu ganzfabrikat information.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Mordechaj później do końca swych dni utrzymywał, że to sam żydowski dobry Bóg ruszył górskie osuwisko, by na pachnącej męskim nasieniem stacji Chabówka, podczas oficerskiej rąbaniny oraz wielkiego rżnięcia w wykonaniu strzelców c.k. armii, przekazać mu ganzfabrikat information.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".

Ani chybi wyobrażała sobie tę chwilę, kiedy wkroczy do apartamentu Żydówki ostatni raz, żeby powiedzieć: „Szanowna panno Amsterdam, chętnie wezmę także pani mieszkanie, bo wszystkie inne w kamienicy są już moje. Czy zechciałaby pani się wyprowadzić? Finansowo z pewnością dojdziemy do porozumienia”.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica".