Uwa­ża­łeś, że nie sta­nie ci się żadna krzyw­da, po­nie­waż by­łeś chro­niony. Wpraw­dzie nie przez anio­ły, lecz przez za­sady praw­do­po­do­bień­stwa, które mó­wiły, że do na­praw­dę złych rze­czy do­cho­dzi bar­dzo rzad­ko, no chyba że w końcu do nich doj­dzie.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Zgasimy światło i usiądziemy oparci o siebie plecami, i porozmawiamy tak, jak kiedyś rozmawialiśmy przez telefon. Albo pomilczymy. W sumie jakie to ma znaczenie. Byle przez chwilę czuć, że człowiek nie jest całkiem sam na świecie.

Te słoneczniki po burzy są jak ty, córciu, coraz silniejsze i piękniejsze.

Te słoneczniki po burzy są jak ty, córciu, coraz silniejsze i piękniejsze.

W takim razie muszę panią rozczarować. Intymność między dwojgiem ludzi nigdy nie jest perfekcyjna, zwłaszcza gdy się
nie ma doświadczenia. Każdy człowiek ma własny rytm i musi
upłynąć trochę czasu, zanim ludzie się dopasują. Jeśli ktoś ma
szczęście, to pod koniec tego procesu zbliży się do perfekcji, ale
jeśli pani oczekuje, że perfekcja weźmie się z niczego, będzie
pani długo czekać, może nawet całą wieczność. Nie mówię pani tego wszystkiego, żeby panią zniechęcać, ale moją rolą jako
terapeutki jest przybliżać pani rzeczywistość. W prawdziwym
życiu doskonałość tkwi czasem w niedoskonałości.

W takim razie muszę panią rozczarować. Intymność między dwojgiem ludzi nigdy nie jest perfekcyjna, zwłaszcza gdy się
nie ma doświadczenia. Każdy człowiek ma własny rytm i musi
upłynąć trochę czasu, zanim ludzie się dopasują. Jeśli ktoś ma
szczęście, to pod koniec tego procesu zbliży się do perfekcji, ale
jeśli pani oczekuje, że perfekcja weźmie się z nic...

Wiem, że kogoś kocham, gdy nie mogę sobie przypomnieć, jak ta osoba wygląda. Nie umiem sobie uzmysłowić, czy jest ładna albo przystojny, a może brzydal z niej, albo inni ludzie myślą, że jest słodka. Wiem tylko, że gdy nie jesteśmy razem, myślę o tej osobie i o tym, gdzie w tej wielkiej chmurce dobrych uczuć i miłości byłaby jej twarz.

Wiem, że kogoś kocham, gdy nie mogę sobie przypomnieć, jak ta osoba wygląda. Nie umiem sobie uzmysłowić, czy jest ładna albo przystojny, a może brzydal z niej, albo inni ludzie myślą, że jest słodka. Wiem tylko, że gdy nie jesteśmy razem, myślę o tej osobie i o tym, gdzie w tej wielkiej chmurce dobrych uczuć i miłości byłaby jej twarz.

Związki i relacje z ludźmi często są odwrotnością tego, jak się je określa.

Związki i relacje z ludźmi często są odwrotnością tego, jak się je określa.

Większość ludzi nie ma pojęcia, jak wiele z tego, kim jesteśmy, wycieka na zewnątrz. Osobowość to nie tylko kwestia tego, co sami wiemy o sobie, ale przede wszystkim to, co wiedzą o nas inni. Przy matce jesteś jedną osdobą, przy kochanku drugą, a przy dziecku jeszcze inną. Ludzie tworzą Cię..... I dopełniają.... W równym stopniu, jak tworzysz się sama. Kiedy odchodzisz, ci którzy zostają, zatrzymują w sobie czastkę Ciebie, która zawsze była w ich posiadaniu.

Większość ludzi nie ma pojęcia, jak wiele z tego, kim jesteśmy, wycieka na zewnątrz. Osobowość to nie tylko kwestia tego, co sami wiemy o sobie, ale przede wszystkim to, co wiedzą o nas inni. Przy matce jesteś jedną osdobą, przy kochanku drugą, a przy dziecku jeszcze inną. Ludzie tworzą Cię..... I dopełniają.... W równym stopniu, jak tworzysz się sama. Kiedy odchodzisz, ci któr...

Klasa zdobi człowieka lepiej niż świetnie skrojony mundur albo drogi garnitur. Klasy nie uszyjesz na zamówienie, nie kupisz za pieniądze nawet całego narodu. Podobnie jak szacunku.

Klasa zdobi człowieka lepiej niż świetnie skrojony mundur albo drogi garnitur. Klasy nie uszyjesz na zamówienie, nie kupisz za pieniądze nawet całego narodu. Podobnie jak szacunku.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Nowoczesny kapitalizm stworzył nowego estetę, zupełnie nowy gatunek człowieka - takiego, który nie ceni tego, co można kupić za pieniądze, ale same pieniądze. To tak, jakby przygotować ucztę tylko po to, żeby na nią patrzeć.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.

Tak naprawdę rachunki mówią więcej o naszych priorytetach niż cokolwiek innego.