- Wygląda mi to na S.M.O. Syndrom męskich odpowiedzi. Rozpoznaje się go po chrząknięciach, oznaczających "tak" albo "nie", bez związku z tym, co do niego mówisz.
- Jest na to jakieś lekarstwo?
- Procent wyzdrowień nie jest zbyt duży, ale dużą szansę daje wyłączenie telewizora.

Ujął jej ręce w swoje ciepłe dłonie i spojrzał jej prosto w oczy.
- Długo nad tym myślałem i w końcu doszedłem, w czym tkwi sedno kłopotu.
- A mamy jakiś kłopot?
- Tak, maleńki. Polega on na tym, że my, Klementyno, najzwyczajniej w świecie się kochamy - powiedział miękko. - Kocham cię. Twoje łzy, twój śmiech, twoją złość i to, jak śmiesznie marszczysz nos, gdy czujesz się zakłopotana. Kocham się koło ciebie budzić i czuć zapach twoich włosów. Kocham, jak z czułością na mnie patrzysz, gdy myślisz, że tego nie widzę. I patrząc na ciebie myślę, że i ty mnie kochasz. Kochasz? - wyszeptał, przyciągając ją do siebie.
- Najbardziej na świecie - odszepnęła, z trudem wydobywając głos z zaciśniętego wzruszeniem gardła. A potem pocałowali się tak jakoś czule i uroczyście. Serce jej w piersi zatrzepotało i stało się jasne, że od tej chwili nic już nie będzie takie samo. Bo gdy się mówi komuś drugiemu, że się go kocha, to wyznanie sprawia, że liczba pojedyncza znika. Od tego momentu wszystko dzieli się na dwa. I człowiek nie może już stanowić o samym sobie, bo zanim pomyśli "ja", pojawia się słowo "on". I to jest piękne i wzruszające, i wyjątkowe. Klementyna ze zdumieniem odkryła, że po raz pierwszy słowo "my" nie budzi w niej najmniejszego nawet lęku. Pomyślała, że rozumie, co mają na myśli ludzie, mówiąc, że są cali w skowronkach. Po prostu serce wtedy dostaje skrzydeł.

Ujął jej ręce w swoje ciepłe dłonie i spojrzał jej prosto w oczy.
- Długo nad tym myślałem i w końcu doszedłem, w czym tkwi sedno kłopotu.
- A mamy jakiś kłopot?
- Tak, maleńki. Polega on na tym, że my, Klementyno, najzwyczajniej w świecie się kochamy - powiedział miękko. - Kocham cię. Twoje łzy, twój śmiech, twoją złość i to, jak śmiesznie marszczysz nos, gdy...

Poznałem dziś człowieka i ku uciesze mojej spotykałem ludzi częściej, niż dotychczas sądziłem. Z wrzaskiem i rozkoszą bezgraniczną człowiek ma wiele wspólnego. W bezmiarze szczęścia i drapieżności pływa, po tym poznasz człowieka. Dopiero, gdy porzuci to, co go okrywa, gdy zmyje przed kochankiem fałsz i nieszczerość, gdy podda się człowieczeństwu, będzie wówczas człowiekiem. I tak zrobiła ona, mój pierwszy człowiek, którego istotą wartą życia nazwałem.

Poznałem dziś człowieka i ku uciesze mojej spotykałem ludzi częściej, niż dotychczas sądziłem. Z wrzaskiem i rozkoszą bezgraniczną człowiek ma wiele wspólnego. W bezmiarze szczęścia i drapieżności pływa, po tym poznasz człowieka. Dopiero, gdy porzuci to, co go okrywa, gdy zmyje przed kochankiem fałsz i nieszczerość, gdy podda się człowieczeństwu, będzie wówczas człowiekiem. I t...

Zboża dojrzeją, minie lato, spadną liście z drzew... Bez względu na nasze radości czy tragedie...

Zboża dojrzeją, minie lato, spadną liście z drzew... Bez względu na nasze radości czy tragedie...

Lecz esencja zła, największa ohyda ludzkiej duszy, nie kryje się wśród ostrzy i szpikulców; pierwotną brzydotę widać w twarzach tłumu.

Lecz esencja zła, największa ohyda ludzkiej duszy, nie kryje się wśród ostrzy i szpikulców; pierwotną brzydotę widać w twarzach tłumu.

Jak niewiele człowiek może wiedzieć o drugim człowieku. Nawet człowiek, który potrafi uważnie słuchać. Nawet ten, który niczego nie zapomina.

Jak niewiele człowiek może wiedzieć o drugim człowieku. Nawet człowiek, który potrafi uważnie słuchać. Nawet ten, który niczego nie zapomina.

Życie w społeczeństwie wymaga udawania, że kontrolujesz sytuację, nawet gdy jej nie kontrolujesz. Może nawet szczególnie wtedy, gdy jej nie kontrolujesz. Jeśli pozwolisz innym na poznanie prawdy, zniszczą cię, zjedzą, wyssą do kości.

Życie w społeczeństwie wymaga udawania, że kontrolujesz sytuację, nawet gdy jej nie kontrolujesz. Może nawet szczególnie wtedy, gdy jej nie kontrolujesz. Jeśli pozwolisz innym na poznanie prawdy, zniszczą cię, zjedzą, wyssą do kości.

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

- Tazerwalt, to przecież fortuna... - Ron nigdy nie widział ćwierć miliona dolarów, a już zwłaszcza wyjmowanych z glinianego garnka.
- To tylko papier. I jeśli zabrać ludziom wiarę w te drukowane symbole i liczby, jest mniej wart niż naręcze suchych krzewów, bo nie można nawet rozpalić z niego ogniska, żeby się ogrzać.

- Tazerwalt, to przecież fortuna... - Ron nigdy nie widział ćwierć miliona dolarów, a już zwłaszcza wyjmowanych z glinianego garnka.
- To tylko papier. I jeśli zabrać ludziom wiarę w te drukowane symbole i liczby, jest mniej wart niż naręcze suchych krzewów, bo nie można nawet rozpalić z niego ogniska, żeby się ogrzać.