Ładne rzeczy, chadzać do łóżka z jakimś durniem, któremu wąs się ledwie sypnął.

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz z oddaleniem się od miłości. (...) Obłęd to egzystencja bez uczuć, choroba to beznamiętność, perwersja to życie po miłości puste. Kto kocha, ten zdrowieje. Uczucie przemawia językiem dogmatycznych pewności; to z suchych rozumowań, pasji i żądzy pozbawionych, pochodzi wszelka niepewność, wszelkie półprawdy i półfałsze.

Jeśli jednak jest na odwrót, jeśli mylą się wszyscy poeci, błądzą romantycy - i miłość nie jest stanem w żaden sposób niezwykłym, lecz właśnie naturalną podstawą prawdy o człowieku, od której dopiero się odchodzi, gubiąc się w świecie pomiędzy "tak" i "nie"... Człowiek kochający jest prostszy i bardziej prawdziwy od człowieka niekochającego. Komplikacje i niepewności rosną wraz...

Za dużo myśli miłość we mnie budzi”. Chwilami, od drobnego ukąszenia rozpala się w mojej głowie gorączka języka, rozpoczyna się przemarsz racji, interpretacji, mów. Odczuwam już tylko tę maszynę, napędzającą samą siebie, tę nigdy nie milknącą katarynkę, której korbą obraca, chwiejąc się, anonimowy muzyk, i która nigdy nie milknie. W loquela nic nie zakłóca powtarzania wkoło. Kiedy tylko wytworzę w sobie przypadkiem „udane” zdanie (wierzę, że odkryłem w nim właściwy wyraz prawdy), staje się ono formułą, którą powtarzam współmiernie do uspokojenia, jakie mi przynosi (znaleźć właściwe słowo to wpaść w euforię); przeżuwam je wciąż na nowo, żywię się nim; podobny do dziecka czy do obłąkańców cierpiących na merycyzm, połykam nieustannie mój uraz i nim wymiotuję. Rozwijam, zwijam, tkam miłosną osłonę, zaczynam wciąż od nowa.

Za dużo myśli miłość we mnie budzi”. Chwilami, od drobnego ukąszenia rozpala się w mojej głowie gorączka języka, rozpoczyna się przemarsz racji, interpretacji, mów. Odczuwam już tylko tę maszynę, napędzającą samą siebie, tę nigdy nie milknącą katarynkę, której korbą obraca, chwiejąc się, anonimowy muzyk, i która nigdy nie milknie. W loquela nic nie zakłóca powtarzania wkoło. Ki...

He wouldn't let his servants change the sheets on his bed because they still smelled like her, because he went to sleep dreaming that she was still lying beside him.

He wouldn't let his servants change the sheets on his bed because they still smelled like her, because he went to sleep dreaming that she was still lying beside him.

Tylko jedna rzecz w świecie jest w stanie przeciwstawić się człowiekowi o złym sercu. Tym czymś jest inny człowiek.

Tylko jedna rzecz w świecie jest w stanie przeciwstawić się człowiekowi o złym sercu. Tym czymś jest inny człowiek.

Koniec końców, ludzie wierzą zazwyczaj w to, w co chcą uwierzyć.

Koniec końców, ludzie wierzą zazwyczaj w to, w co chcą uwierzyć.

Wierzę w to, że się pozabijamy, że będziemy się ranić. W to, że wybijemy naszych sąsiadów i wygnamy ich precz. W to, że sprostytuujemy nasze dzieci. W to, że będziemy się mordować, gwałcić i karać nawzajem. W to, że wciąż będziemy toczyć wojny i że wciąż będziemy nienawidzić, i będziemy wierzyć, że słuszność, sprawiedliwość i wiara są po naszej stornie. W to, że wciąż będziemy się zabijać i sprzedawać nawzajem, i będziemy wierzyć, że słuszność, czystość i dobro są po naszej stornie. W to, że będziemy zaspokajać swoje zachcianki i zabijać tych, którzy na przeszkodzą. W to, że porzucimy własne dzieci. W to, że zrobimy to wszystko w imię Boba i naszej natury. W to, że wytworzymy nędzę i choroby i że wytworzymy obrzydliwe bogactwa wraz z nieprawością, która bierze z nich początek. W to, że będziemy uważać się za sprawiedliwych, prawych, wiernych i rozsądnych. W to, że będziemy się nienawidzić, zabijać szczać i srać na siebie nawzajem. W to, że będziemy robić to nieprzerwanie. W to, że stworzymy Armagedon. W imię Boga albo w imię sprawiedliwości, albo dlatego, że nas na to stać. Oto w co wierzę.

Wierzę w to, że się pozabijamy, że będziemy się ranić. W to, że wybijemy naszych sąsiadów i wygnamy ich precz. W to, że sprostytuujemy nasze dzieci. W to, że będziemy się mordować, gwałcić i karać nawzajem. W to, że wciąż będziemy toczyć wojny i że wciąż będziemy nienawidzić, i będziemy wierzyć, że słuszność, sprawiedliwość i wiara są po naszej stornie. W to, że wciąż będziemy ...

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

My nie mieliśmy nic, więc cieszyliśmy się ze wszystkiego.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.

Słysząc słowa „uczciwość” lub „wysokie morale”, Vogon Jeltz sięgał po słownik wyrazów obcych, słysząc brzęczenie większej gotówki, sięgał po kodeks karny i czym prędzej go wyrzucał.