Przez wódkę nigdy się nie ożenił i niczego większego w życiu nie dorobił. Ale od dziesięciu lat już nie pił. Lekarze mu zabronili.
Teraz trochę żałował, bo chętnie wychyliłby jednego za księdza. Niech mu ziemia ciężką będzie.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

Nie można przestać kogoś kochać w jeden dzień. To nie takie proste.

...zmusił się, by wrócić do budynku: podjął tę samą decyzję, z którą walczył średnio dwa razy w tygodniu. Całe to złamane serce, złość, lęk, że już nigdy nie będzie inaczej - wszystko było tego warte. Tutaj mógł przynajmniej patrzeć jej w oczy i cieszyć się jej uśmiechami - nawet wówczas, gdy uśmiecha się do kogoś innego. Każdy dzień warty był bólu, jaki odczuwał.

...zmusił się, by wrócić do budynku: podjął tę samą decyzję, z którą walczył średnio dwa razy w tygodniu. Całe to złamane serce, złość, lęk, że już nigdy nie będzie inaczej - wszystko było tego warte. Tutaj mógł przynajmniej patrzeć jej w oczy i cieszyć się jej uśmiechami - nawet wówczas, gdy uśmiecha się do kogoś innego. Każdy dzień warty był bólu, jaki odczuwał.

Żaden kosmetyk nie jest w stanie sprawić, aby kobieta poczuła się tak piękna, jak czuje się, gdy jest kochana.

Żaden kosmetyk nie jest w stanie sprawić, aby kobieta poczuła się tak piękna, jak czuje się, gdy jest kochana.

Ważne jest nie tylko to, co się dzieje, lecz także sposób, w jaki przyjmuję to, co się dzieje.
Więc zważaj na obie rzeczy: na świat, w którym zdobycie kawałka chleba jest poważnym zadaniem, i na swoją duszę, która nie może mieć mniejszych wymogów niż ciało. Zdobądź także i dla duszy codzienną strawę duchową i nie dopuść, by pogarszała się jakość tej strawy.

Ważne jest nie tylko to, co się dzieje, lecz także sposób, w jaki przyjmuję to, co się dzieje.
Więc zważaj na obie rzeczy: na świat, w którym zdobycie kawałka chleba jest poważnym zadaniem, i na swoją duszę, która nie może mieć mniejszych wymogów niż ciało. Zdobądź także i dla duszy codzienną strawę duchową i nie dopuść, by pogarszała się jakość tej strawy.

Czasem mądrzy ludzie są gorsi od prostaczków i wtedy bez prostego człowieka sobie nie poradzą.

Czasem mądrzy ludzie są gorsi od prostaczków i wtedy bez prostego człowieka sobie nie poradzą.

Dziś, nawet gdy nam się wydaje, że ze sobą rozmawiamy, to i tak się nawzajem nie słyszymy; słuchamy swojego głosu, swoich myśli. Ludzie, którzy ze sobą naprawdę rozmawiają, nie mają czasu na zbrodnie, przestępstwa, na wojny, na krzywdzenie bliźnich. Bo rozmawiając, słyszy drugiego człowieka, bo chce go zrozumieć. Więc gdyby wszyscy ze sobą rozmawiali, gdyby nadal pamiętali jak to się robi, być może nie byłoby wojen, przemocy i zbrodni. I dlatego rozmowa, prawdziwa rozmowa, jest miłością bliźniego, a ponieważ zapomnieliśmy, co to znaczy rozmawiać, więc tej miłości jest niewiele lub wcale jej nie ma, i będzie jej jeszcze mniej.

Dziś, nawet gdy nam się wydaje, że ze sobą rozmawiamy, to i tak się nawzajem nie słyszymy; słuchamy swojego głosu, swoich myśli. Ludzie, którzy ze sobą naprawdę rozmawiają, nie mają czasu na zbrodnie, przestępstwa, na wojny, na krzywdzenie bliźnich. Bo rozmawiając, słyszy drugiego człowieka, bo chce go zrozumieć. Więc gdyby wszyscy ze sobą rozmawiali, gdyby nadal pamiętali jak ...

Może być i pakt z diabłem [...]. Tyle tylko, że forsa będzie trochę śmierdziała siarką.

Może być i pakt z diabłem [...]. Tyle tylko, że forsa będzie trochę śmierdziała siarką.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.