Życie to tak naprawdę czysta woda niesiona w złożonych dłoniach, trzeba z całych sił je chronić. Walczyć o nie.

Nie była pewna, czy dobrze zrozumiałam, iż powiedział, że jestem jego, ale nie chciałam tego negować. Chciałam przez jakiś czas pobyć w bańce mydlanej z napisem: własność Deana.

Nie była pewna, czy dobrze zrozumiałam, iż powiedział, że jestem jego, ale nie chciałam tego negować. Chciałam przez jakiś czas pobyć w bańce mydlanej z napisem: własność Deana.

(…) pomiędzy Nim a mną zaistnieje prawdziwa miłość, a miłość ku Jezusowi niesie z sobą pokorę. Tutaj więc, przed Nim, otworze mą duszę, Jemu ukaże wszystkie moje biedy i zmartwienia, a On mi da cierpliwość konieczną do znoszenia ustawicznych przeciwności, jakie napotykam w moim życiu. On mi pomoże spełnić misję spokoju w mojej aż niezbyt udręczonej rodzinie. Nauczy mnie kochać bliźniego, przebaczać mu i być wyrozumiałym dla jego błędów. A także, gdy będę płakał, gdy ktoś mnie obrazi lub poczuję się opuszczony, pociechą mi będzie, że upodabniam się do dobrego Jezusa, który bardziej ode mnie jest obrażany i opuszczony, a mimo to nie przestaje kochać (s. 86-87).

(…) pomiędzy Nim a mną zaistnieje prawdziwa miłość, a miłość ku Jezusowi niesie z sobą pokorę. Tutaj więc, przed Nim, otworze mą duszę, Jemu ukaże wszystkie moje biedy i zmartwienia, a On mi da cierpliwość konieczną do znoszenia ustawicznych przeciwności, jakie napotykam w moim życiu. On mi pomoże spełnić misję spokoju w mojej aż niezbyt udręczonej rodzinie. Nauczy mnie kochać ...

- Ale teraz... on może być gdziekolwiek. Może być żonaty. Albo martwy. Albo…
- Myślisz, że nie będziesz mnie kochała, kiedy umrę?(...) Miłość to szczególny rodzaj magii(...) Bardzo wyjątkowy.

- Ale teraz... on może być gdziekolwiek. Może być żonaty. Albo martwy. Albo…
- Myślisz, że nie będziesz mnie kochała, kiedy umrę?(...) Miłość to szczególny rodzaj magii(...) Bardzo wyjątkowy.

Wydaje się, że niezależnie od tego, jak ładne jest pudełko, to jeśli umieścić w nim człowieka, zacznie wierzgać. Walczyć.

Wydaje się, że niezależnie od tego, jak ładne jest pudełko, to jeśli umieścić w nim człowieka, zacznie wierzgać. Walczyć.

Wielki świat tak naprawdę jest małym światkiem ,w którym życzliwi z pozoru ludzie gotowi są utopić cie w łyżce wody.

Wielki świat tak naprawdę jest małym światkiem ,w którym życzliwi z pozoru ludzie gotowi są utopić cie w łyżce wody.

Myślisz, ze poznam kogoś komu zaufam tak bezgranicznie, tak naiwnie, ze przestane analizować jego słowa i gesty, a zacznę dziękować Bogu, ze obrócił słowa w czyn?
Wioletta K.

Myślisz, ze poznam kogoś komu zaufam tak bezgranicznie, tak naiwnie, ze przestane analizować jego słowa i gesty, a zacznę dziękować Bogu, ze obrócił słowa w czyn?
Wioletta K.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Pieniądze to zaledwie niezbędne rekwizyty w późnych stadiach kapitalizmu.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.

Wszyscy jechali na tym samym wózku. Robiła rzeczy, których nie lubiła - jak wszyscy. Oddawała swe drogocenne ciało i drogocenną duszę, łudząc się na lepszą przyszłość - jak wszyscy. Sądziła, że nie zarobiła jeszcze wystarczająco dużo - jak wszyscy. Musiała być cierpliwa - jak wszyscy. Odkładała marzenia na potem - jak wszyscy.