Samanta Louis

Walka o dziedzica to drugi tom serii Syn Mafii. Pierwsza część zakończyła się dramatycznym wydarzeniem na pokładzie prywatnego samolotu i właśnie od tego momentu rozpoczyna się tom drugi. Ta część jest jedną wielką intrygą. Okazuje się, że życie głównej bohaterki zostało zaplanowane z góry — z tym że ktoś zapomniał ją o tym poinformować. Audrey była niczym marionetka, prowadzona przez swojego pana. Każdy jej krok, każda decyzja okazują się nie do końca jej własne. Nieświadomie odgrywała rolę w teatrze ojca chrzestnego — ojca mężczyzny, którego pokochała, mężczyzny, który również miał w tej grze swoją istotną rolę. Syn Audrey znajduje się w niebezpieczeństwie. Jako że jest „biletem” do rozejmu pomiędzy dwiema potężnymi rodzinami mafijnymi, jego życie nabiera ogromnej wartości. Liam — zaledwie siedmioletni chłopiec — żyje w bańce bezpieczeństwa, chroniony przez rodziców i całe zaplecze żołnierzy rodziny Costello. Audrey, mimo starań, nie potrafi zaufać Salvatore. Co chwilę dowiaduje się o kolejnych kłamstwach i intrygach. Czuje się zagubiona, targana całą paletą emocji. Raz jest szczęśliwa u boku swojej pierwszej, prawdziwej miłości, innym razem przerażona jego pochodzeniem. Bywa zniesmaczona jego zachowaniem, a czasem wręcz go nienawidzi — za niebezpieczeństwo, na jakie naraża ich syna. W książce naprawdę sporo się dzieje, jednak wszystko kręci się wokół jednego — mafijnej rodziny Costello. Jest ona niczym jądro życia zarówno Salvatore, jak i Audrey, z tą różnicą, że ona próbuje z tym walczyć, a on nie. Kobieta jednak doskonale wie, że jej próby są skazane na porażkę, bo kim ona jest wobec tak potężnej i zorganizowanej machiny honoru, jaką stanowi rodzina Costello? Czy mi się podobało? Hmm… w sumie tak. Niczego tej powieści konkretnie nie brakuje. Jednak mimo wszystko nie porwała mnie tak, jak się spodziewałam. Dla mnie było tu za mało emocji — i to zabrzmi paradoksalnie, bo emocji jest naprawdę dużo. Problem w tym, że sposób ich przekazania do mnie nie trafił. Trudno było mi je naprawdę poczuć.