Punkt wyjścia znajdziemy chyba jednak wspólny: umówić się, że nie będziemy gośćmi Nerona”.

Być może moje serce pokrywa twarda skorupa. Przebija się przez nią i dostaje do wnętrza niewiele. Być może z tego powodu nie umiem nikogo pokochać.

Być może moje serce pokrywa twarda skorupa. Przebija się przez nią i dostaje do wnętrza niewiele. Być może z tego powodu nie umiem nikogo pokochać.

Nazywam się Milijon – bo za miliony
Kocham i cierpię katusze.

Nazywam się Milijon – bo za miliony
Kocham i cierpię katusze.

Nauczka nic nikomu nie dała. Z biegiem lat oboje dochodzili, różnymi zresztą drogami, do mądrej konkluzji, że nie da się żyć razem inaczej, ani kochać inaczej: na tym świecie nie ma nic trudniejszego od miłości.

Nauczka nic nikomu nie dała. Z biegiem lat oboje dochodzili, różnymi zresztą drogami, do mądrej konkluzji, że nie da się żyć razem inaczej, ani kochać inaczej: na tym świecie nie ma nic trudniejszego od miłości.

Rozejrzał się za Fridą i ujrzał, że leży na ulicy. Była zupełnie naga - przy zderzeniu podmuch zdarł z niej ubranie. Wyglądała fantastycznie, wręcz karnawałowo, albowiem całe jej ciało pokrywał złoty proszek malarza.
- Miren a la pequena bailarina! - krzyknął jakiś człowiek. ,,Patrzcie na tę małą tancerkę!". Pewnie uznał, że ma przed sobą tancerkę albo cyrkówkę o wiotkim, zgrabnym ciele, odzianą w czerwień i złoto.

Rozejrzał się za Fridą i ujrzał, że leży na ulicy. Była zupełnie naga - przy zderzeniu podmuch zdarł z niej ubranie. Wyglądała fantastycznie, wręcz karnawałowo, albowiem całe jej ciało pokrywał złoty proszek malarza.
- Miren a la pequena bailarina! - krzyknął jakiś człowiek. ,,Patrzcie na tę małą tancerkę!". Pewnie uznał, że ma przed sobą tancerkę albo cyrkówkę o wiotkim...

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieństwa. I wtedy nie mówi się już o dobru i złu, lecz o pewnej czystej jedności. Nasza muzyka i nasze osobowości, tak jak widzi się nas na koncercie, są wciąż w stadium chaosu i nieuporządkowania, być może tylko z zarodkiem procesu oczyszczenia. Później, gdy traktuje się nas jako jedność, wszystko zaczyna się powoli jednoczyć.

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieńs...

Półsen po zażyciu opium nakazuje nam snuc się po korytarzach, wędrowac po przedsionkach i przekraczac drzwi, by w końcu zagubic się w świecie, gdzie przebudzeni znienacka ludzie okropnie się nas boją.

Półsen po zażyciu opium nakazuje nam snuc się po korytarzach, wędrowac po przedsionkach i przekraczac drzwi, by w końcu zagubic się w świecie, gdzie przebudzeni znienacka ludzie okropnie się nas boją.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.

Podobno pieniądz nabiera szacunku do ludzi, którzy źle się z nim obchodzą.