Jerry Hopkins

Różne są drogi zapoznania się z twórczością "The Doors", czy Morrisonsem. Jedni, tak jak ja, poprzez czytanie recenzji innych zespołów, gdzie były wzmianki, że ten i tamten zespół sprawił, że ktoś zaczął grać na gitarze. Drudzy poprzez "Need for Speed: Underground 2", a inni z kolei za pośrednictwem audycji w radiu. W zasadzie długo by wymieniać sposoby. Jakby zasięgnąć wiedzy kim był Jim, to wyjdzie blady i pusty opis: piosenkarz, poeta, etc. Hopkins swoim stylem pisania, opisuje i nakreśla znaczenie, każdego wydarzenia w życiu Jima, czy chodzi o kobiety, brania narkotyków i właściwie alkoholizm. Nie ocenia go, nawet za koncert w Miami w 1969 roku. Zdawałoby się fajne życie. Jednak z czasem bycie dla Jima symbolem seksu, głosem kontrkultury w latach 60 i "wyskokowe życie", sprawiało, że coraz bardziej pogrążał się w depresji, szukał innych rozwiązań. Stąd też wyjazd do Francji i wcześniejsze pożegnania się z ulubionymi kobietami i członkami zespołów. Czy to przez narkotyki (Klub 27),alkohol? Niezbyt wiadomo, gdyż jedyne informacje pochodzą od "stałej" partnerki Jima, która prowadziła podobny styl życia. Hopkins na końcu, nie wprost, daje znać, że mogło to być samobójstwo, z racji wcześniejszych fascynacji tym czynem.