Przesunęła się w cień skarpy, oślepiona. Wszędzie, gdzie spojrzała, widziała niebieskie plamy. Miała nad so­bą rozłożysty buk, którego korzenie wystawały z ziemi niczym spłaszczone bramki do krokieta. Potknęła się o jeden z nich. Zakołysała się i serce jej zamarło na myśl, że mogłaby wpaść do wody. Rzeka pod drzewem wyglą­dała na brudną, złowrogą. Dzieliła ją od niej zbyt duża odległość, by mogła do niej wpaść. Udało się jej też od­zyskać równowagę.

Czasem istoty stworzone, by płonąć żywym ogniem uczuć, nie mogą przeżyć wielkiej pasji, która była dla nich przeznaczona, ponieważ jedna z nich jest zbyt młoda, a druga zbyt dojrzała.

Czasem istoty stworzone, by płonąć żywym ogniem uczuć, nie mogą przeżyć wielkiej pasji, która była dla nich przeznaczona, ponieważ jedna z nich jest zbyt młoda, a druga zbyt dojrzała.

Motyle w brzuchu. Metafora do bani. Prędzej wściekłe pszczoły.

Motyle w brzuchu. Metafora do bani. Prędzej wściekłe pszczoły.

Dobrze było nie być wplątanym w coś takiego. Byłem zadowolony, że nie jestem ani zakochany, ani pogodzony ze światem. Tak, lubię być w konflikcie z całym światem. Ludzie zakochani stają się często drażliwi, wręcz niebezpieczni. Tracą poczucie dystansu i poczucie humoru. Robią się nerwowi, przypominają ponurych psychopatów. A niekiedy nawet stają się mordercami.

Dobrze było nie być wplątanym w coś takiego. Byłem zadowolony, że nie jestem ani zakochany, ani pogodzony ze światem. Tak, lubię być w konflikcie z całym światem. Ludzie zakochani stają się często drażliwi, wręcz niebezpieczni. Tracą poczucie dystansu i poczucie humoru. Robią się nerwowi, przypominają ponurych psychopatów. A niekiedy nawet stają się mordercami.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Kochać kogoś i być kochanym to najcenniejsza rzecz na świecie.

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem zakupionym na targowisku, bym na brzuchu czołgał się przed wami - nierobami, i składał u waszych stóp wszystko, co zrobię, i wszystko, co wiem? Czyż jestem panienką z lupanaru, której każe się unosic spódnicę albo zdejmowac bieliznę jak na licytacji, na skinienie pierwszego lepszego faceta, którego stac na garnitur od krawca?

Wielki Boże! Kimże ja się stałem? Jakie macie prawo, wy tam, zaśmiecac moje życie, kraśc mój czas, szperac w zakamarkach mojej duszy, wysysac moje myśli, traktowac mnie jak kompana, powiernika i informatora? Za kogo wy mnie macie? Czy jestem komediantem na etacie, od którego wymaga się, by codziennie odgrywał intelektualną farsę na waszych durnych oczach? Czy może niewolnikiem ...

Poznając człowieka, poznajemy kosmos; poznając kosmos, poznajemy człowieka

Poznając człowieka, poznajemy kosmos; poznając kosmos, poznajemy człowieka

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

Po tym tygodniu nagle coś ważnego do mnie dotarło: nie ma sensu zarabiać pieniędzy, których nie ma się na co wydać.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.