Strażnik więzienny oprowadzał po celach miłosierną damę. Zatrzymała się, aby porozmawiać przez dłuższy czas z jednym z więźniów, po czym, zwróciwszy się do strażnika, rzekła: "Wie pan, panie Finnegan, wydaje mi się, że w tym człowieku jest dużo dobrego". Na co Pat odparł: "A tak, proszę pani. Ale nie za to siedzi tutaj".

Myślę teraz, że będąc z kimś bardzo blisko, łatwo można stracić z oczu, jaki jest naprawdę. Będąc zbyt blisko, nie widzi się, do czego ktoś jest zdolny, albo dostrzega się to zbyt późno.

Myślę teraz, że będąc z kimś bardzo blisko, łatwo można stracić z oczu, jaki jest naprawdę. Będąc zbyt blisko, nie widzi się, do czego ktoś jest zdolny, albo dostrzega się to zbyt późno.

Wiktor wrócił, Eryk się obraził, spotkali się i właśnie wtedy Eryk uniósł się honorem. Brakowało jeszcze tylko Arka i bylibyśmy komplecie.

Wiktor wrócił, Eryk się obraził, spotkali się i właśnie wtedy Eryk uniósł się honorem. Brakowało jeszcze tylko Arka i bylibyśmy komplecie.

-(...) mówię ci: żegnaj.
- Ja nigdy nie powiem ci żegnaj.

-(...) mówię ci: żegnaj.
- Ja nigdy nie powiem ci żegnaj.

Problem nie w tym, że jest nas za dużo - problem w tym, że wielu żyje, jakby ich była garstka.

Problem nie w tym, że jest nas za dużo - problem w tym, że wielu żyje, jakby ich była garstka.

Człowiek jest dziwną istotą. Tworem nędznym i wielkim. Zdolnym do największych poświęceń i do ostatecznego upodlenia.

Człowiek jest dziwną istotą. Tworem nędznym i wielkim. Zdolnym do największych poświęceń i do ostatecznego upodlenia.

Niezależnie od tego, czy prawdziwie wolna wola istnieje czy nie, wszystkie istoty ludzkie
działają w zasadzie t a k jakby istniała i oceniają się wzajemnie według zdolności do podejmowania
wyborów moralnych uchodzących za autentyczne.

Niezależnie od tego, czy prawdziwie wolna wola istnieje czy nie, wszystkie istoty ludzkie
działają w zasadzie t a k jakby istniała i oceniają się wzajemnie według zdolności do podejmowania
wyborów moralnych uchodzących za autentyczne.

- Dobry Boże, Poirot! Wiesz, że dałbym znaczną sumę pieniędzy, żeby zobaczyć, jak choć raz robisz z siebie głupca. Jesteś tak piekielnie zarozumiały!
- Nie wściekaj się, Hastings. Prawdę mówiąc, zauważyłem, że czasami omal mnie nienawidzisz! Niestety, cierpię z powodu wielkości!

- Dobry Boże, Poirot! Wiesz, że dałbym znaczną sumę pieniędzy, żeby zobaczyć, jak choć raz robisz z siebie głupca. Jesteś tak piekielnie zarozumiały!
- Nie wściekaj się, Hastings. Prawdę mówiąc, zauważyłem, że czasami omal mnie nienawidzisz! Niestety, cierpię z powodu wielkości!

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.