Czasami trzeba policzka, by to, co się czuje, stało się prawdą. s.50.

Szczęście w życiu nie polega na tym, żeby być kochanym. Największym szczęściem jest kochać.

Szczęście w życiu nie polega na tym, żeby być kochanym. Największym szczęściem jest kochać.

Panuje zaś zgoda, że pisząc o życiu kobiety, możemy zrzec się wymogu akcji i zastąpić ją miłością. Miłość, jak powiedział poeta, jest całym istnieniem kobiety. A jeśli choć rzucimy okiem na piszącą u stołu Orlandę, przyznamy, że nigdy nie było kobiety godniejszej tego powołania. Będąc kobietą, i to kobietą piękną, a na dokładkę w kwiecie wieku, niechybnie wkrótce zarzuci te pozory pisania i myślenia, a zacznie myśleć przynajmniej o gajowym (dopóki myśli o mężczyźnie, nikt nie ma kobiecie za złe myślenia).

Panuje zaś zgoda, że pisząc o życiu kobiety, możemy zrzec się wymogu akcji i zastąpić ją miłością. Miłość, jak powiedział poeta, jest całym istnieniem kobiety. A jeśli choć rzucimy okiem na piszącą u stołu Orlandę, przyznamy, że nigdy nie było kobiety godniejszej tego powołania. Będąc kobietą, i to kobietą piękną, a na dokładkę w kwiecie wieku, niechybnie wkrótce zarzuci te poz...

Faktem istotnym dla wszystkich — często zupełnie nieuświadomionym — jest to, że człowiek istnieje tak naprawdę dzięki mowie. To zdolność mówienia i zdolność do miłości są jedynymi i niepowtarzalnymi wykładnikami jego fenomenu.

Faktem istotnym dla wszystkich — często zupełnie nieuświadomionym — jest to, że człowiek istnieje tak naprawdę dzięki mowie. To zdolność mówienia i zdolność do miłości są jedynymi i niepowtarzalnymi wykładnikami jego fenomenu.

Bezpieczeństwo jest relatywne w obliczu ludzkiej świadomości i wymogów konkretnej drogi [wspinaczkowej]. Człowiek musi się zaadaptować do warunków wewnętrznych i zewnętrznych.

Bezpieczeństwo jest relatywne w obliczu ludzkiej świadomości i wymogów konkretnej drogi [wspinaczkowej]. Człowiek musi się zaadaptować do warunków wewnętrznych i zewnętrznych.

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

Rozum trójcentrowych istot planety Ziemia stał się w trakcie nienormalnego procesu swojego kształtowania rozumem "instynktowo-łechtliwym", czyli takim, który funkcjonuje tylko dzięki odpowiednim wstrząsom z zewnątrz.

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieństwa. I wtedy nie mówi się już o dobru i złu, lecz o pewnej czystej jedności. Nasza muzyka i nasze osobowości, tak jak widzi się nas na koncercie, są wciąż w stadium chaosu i nieuporządkowania, być może tylko z zarodkiem procesu oczyszczenia. Później, gdy traktuje się nas jako jedność, wszystko zaczyna się powoli jednoczyć.

- To jest jak rytualna ablucja - w sensie alchemicznym. Najpierw trzeba przejść okres chaosu, pomieszania, powrócić w rejon pierwotnej katastrofy. Wychodząc od tego oczyszcza się poszczególne części i znajduje nowe nasienie życia, coś, co przemienia całość istnienia, całość materii i osobowości, aż w końcu, z nadzieją, powstaje się i zaślubia wszystkie te dualizmy i przeciwieńs...

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.

Nieszczęście współczesnych czasów polega na tym, że nie ma nic ważniejszego od pieniędzy.

(...) pieniądz sam w sobie nie jest zły, tak jak zresztą alkohol, ale kiedy jest upragniony i zrobisz wszystko, żeby go zdobyć, wpadasz w pułapkę zastawioną przez diabła.

(...) pieniądz sam w sobie nie jest zły, tak jak zresztą alkohol, ale kiedy jest upragniony i zrobisz wszystko, żeby go zdobyć, wpadasz w pułapkę zastawioną przez diabła.

Mimo że mój dom oraz moje życie zostały zbudowane na stertach brudnych pieniędzy, zawsze mogłam powiedzieć, że nie przyczyniłam się do ich namnożenia.
Do tego roku. Teraz miałam na rękach krew, a gdy spałam, wisiało nade mną poczucie winy.

Mimo że mój dom oraz moje życie zostały zbudowane na stertach brudnych pieniędzy, zawsze mogłam powiedzieć, że nie przyczyniłam się do ich namnożenia.
Do tego roku. Teraz miałam na rękach krew, a gdy spałam, wisiało nade mną poczucie winy.