Codziennie dom budził się wcześnie i zasypiał później niż ja. Nocami słychać było czasem jego skrzypiące w rytm uderzeń wiatru oddechy. Do pewnego momentu nie wyobrażałam sobie, że mogłabym mieszkać gdzie indziej – tak jak człowiek raczej nie wyobraża sobie, by mógł kiedyś przesiąść się w inne ciało – po śmierci mamy dużo się jednak zmieniło, dom również. Nie oddychał już tak równo jak kiedyś, zarastał bałaganem i ciszą.

Jestem pewna, że na tym świecie żyją ludzie - i to bardzo szlachetni i wspaniali ludzie, do których miłość nigdy nie przychodzi.

Jestem pewna, że na tym świecie żyją ludzie - i to bardzo szlachetni i wspaniali ludzie, do których miłość nigdy nie przychodzi.

Ona nie ma pojęcie. W ogóle nie rozumie, jak ludzie na nią reagują. ~Peeta.

Ona nie ma pojęcie. W ogóle nie rozumie, jak ludzie na nią reagują. ~Peeta.

W miłości trzeba się czasem zdobyć na bezinteresowność i wyrozumiałość.

W miłości trzeba się czasem zdobyć na bezinteresowność i wyrozumiałość.

Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem.

Prawdopodobnie nie powiedziałbym wszystkiego, o czym myślę, ale na pewno przemyślałbym wszystko, co powiedziałem.

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

Chyba właśnie po tym można poznać ludzi naprawdę samotnych... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni.

W ciągu czterystu lat, jakie upłynęły od pojawienia się ostatniego trawionego niepokojem ducha, ostatniego człowieka, który wiedział, co znaczy ekstaza, postępował ciągły upadek człowieka w sztuce, myśli i działaniu. Świat robi bokami, nie jest nawet w stanie sucho pierdnąc. Któż z oczyma rozpalonymi desperacją i głodem może zwracac najmniejszą uwagę na istniejące rządy, prawa, kody, zasady, ideały, idee, totemy i tabu? Gdyby ktoś potrafił odczytac zagadkę tego, co dziś określamy jako ,,szparę" lub ,,dziurę", gdyby ktoś miał chocby najdrobniejsze poczucie tajemnicy dotyczącej zjawisk nazywanych ,,obscenicznymi", ten świat by się rozpękł. To właśnie przez obsceniczny horror, suchy, wypierdolony aspekt rzeczy, ta szalona cywilizacja wygląda jak krater wulkanu. To właśnie tę wielką rozdartą zatokę nicości mają między udami twórcy i matki naszej rasy. Kiedy pojawia się duch przepełniony głodem i desperacją, wywołując kwiki świnek morskich, to dzieje się tak dlatego, że wie, gdzie wsadzic rozpalony bolec swego seksu, gdyż rozumie, że pod twardą skorupą obojętności kryje się ohydna szrama, nigdy nie gojąca się rana. I wsadza swój przepełniony energią instrument prosto między uda, i uderza poniżej pasa, przypiekając same trzewia. Na nic założenie gumowych rękawiczek; wszystko co można ując na chłodno, przy pomocy intelektu, należy do skorupy, a człowiek zdecydowany tworzyc zawsze zanurza się głębiej, w tę otwartą ranę, w ropiejący obsceniczny horror. Podłącza swoje dynamo do najczulszych miejsc; nawet jeśli tryśnie tylko krew i ropa, to już coś. Suchy, wypierdolony krater jest po prostu obsceniczny. Jeszcze bardziej obsceniczna jest inercja. A paraliż jest większym bluźnierstwem niż najbardziej wulgarne przekleństwo. Jeśli zostanie jedynie ziejąca rana, to musi coś z siebie wyrzucic, chocby były to tylko żaby, nietoperze i karły.

W ciągu czterystu lat, jakie upłynęły od pojawienia się ostatniego trawionego niepokojem ducha, ostatniego człowieka, który wiedział, co znaczy ekstaza, postępował ciągły upadek człowieka w sztuce, myśli i działaniu. Świat robi bokami, nie jest nawet w stanie sucho pierdnąc. Któż z oczyma rozpalonymi desperacją i głodem może zwracac najmniejszą uwagę na istniejące rządy, prawa,...

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Pieniądze, pieniądze, pieniądze. Oto ciągła potrzeba życia. Pieniądzę i miłość do Rity.

Odpowiedziałem, że pieniędzy z praw autorskich wystarczy mi do końca życia, pod warunkiem że umrę w przyszłym roku.

Odpowiedziałem, że pieniędzy z praw autorskich wystarczy mi do końca życia, pod warunkiem że umrę w przyszłym roku.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.

Nieważne, ile pieniędzy by się miało i ile władzy, ostatecznie zostaje tylko kamień. To on ma największą moc. Pokolenia przemijają, odchodzą z tego świata, a on zostaje, jako świadectwo minionych dni.