Czym jest poeta?
Nie­szczęśli­wym człowiekiem, który kry­je w swym ser­cu głębo­kie cier­pienie, a które­go war­gi tak są uczy­nione, że kiedy wes­tchnienia i skar­gi prze­lewają się przez nie, brzmią one jak piękna mu­zyka …
A ludzie tłoczą się wokół poety i mówią mu:
zaśpiewaj zno­wu, a to znaczy: niech no­we cier­pienia umęczą twą duszę: i niech twe war­gi będą ta­kie sa­me jak wprzódy; gdyż krzyk twój przes­traszy nas, a mu­zyka jest dla nas przy­jem­na.
A wte­dy przystępują kry­tycy i po­wiadają:
słusznie, tak po­win­no być podłóg pra­wideł es­te­tyki. Oczy­wiście
ro­zumie się, że kry­tyk po­dob­ny jest do poety jak krop­la do krop­li, tyl­ko że nie tai mąk w ser­cu, ani nie wy­daje mu­zyki war­ga­mi.
Ro­zumiecie więc, że wolę być raczej pas­tuchem świń na Ama­gerze i żeby mnie świ­nie słuchały, niż być poetą i żeby mnie słucha­li ludzie.

Będzie kochał i nienawidził w sposób równie skryty i uważał za coś na kształt impertynencji, jeśli sam stanie się przedmiotem miłości lub nienawiści.

Będzie kochał i nienawidził w sposób równie skryty i uważał za coś na kształt impertynencji, jeśli sam stanie się przedmiotem miłości lub nienawiści.

Papieros jest jak toksyczny kochanek. Wiesz, że ci nie służy, ale związek z nim daje ci kopa, kiedy najbardziej tego potrzebujesz.

Papieros jest jak toksyczny kochanek. Wiesz, że ci nie służy, ale związek z nim daje ci kopa, kiedy najbardziej tego potrzebujesz.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Nie była to miłość cielesna czy romantyczna - to już za nami - ale coś o wiele głębszego. Wspólne spędzanie czasu, wzajemne słuchanie naszych kojących głosów, sprawiało nam ogromną radość.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Wojna jest stanem tak absolutnie odmiennym od pokoju, że człowiek żyjący w bezpiecznym miejscu nie jest w stanie tego zrozumieć. To, co wydaje mu się pocieszeniem, jest rozdrapywaniem ran, to, co ma być pokrzepieniem, łamie i przygnębia.

Powiedział Bóg do siebie: Nie mogę jednocześnie mieć człowieka wolnym, i zupełnie poddanym. Nie mogę mieć wolnej od grzechu istoty, która byłaby jednocześnie człowiekiem. Wolę raczej grzeszną ludzkość niż świat bez ludzi.

Powiedział Bóg do siebie: Nie mogę jednocześnie mieć człowieka wolnym, i zupełnie poddanym. Nie mogę mieć wolnej od grzechu istoty, która byłaby jednocześnie człowiekiem. Wolę raczej grzeszną ludzkość niż świat bez ludzi.

(…) zwierzęta są całkowicie zależne od ludzi! (…) Chroniąc je, chronimy nas samych! [s. 58].

(…) zwierzęta są całkowicie zależne od ludzi! (…) Chroniąc je, chronimy nas samych! [s. 58].

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

Każdy człowiek ma niekompletną wizję świata. Tworzymy jednak kompletną narrację, żeby uzupełnić luki.

Majątek posiadany należy traktować jako mur warowny przed wielu możliwymi nieszczęściami i wypadkami, a nie jako przyzwolenie lub zgoła zobowiązanie do korzystania z przyjemności świata.

Majątek posiadany należy traktować jako mur warowny przed wielu możliwymi nieszczęściami i wypadkami, a nie jako przyzwolenie lub zgoła zobowiązanie do korzystania z przyjemności świata.

Obiecuję sobie w duchu, że nie wydam ich na nic niewartego miłości.

Obiecuję sobie w duchu, że nie wydam ich na nic niewartego miłości.