Jakub Maciejewski

Tak bardzo się cieszyłam, jak zobaczyłam tę książkę w sprzedaży, a okazała się chyba największym rozczarowaniem w tym roku... Pomijam już polityczne zaangażowanie Autora. To wciskanie co i rusz nawiązań do współczesnych wydarzeń politycznych. Chociaż za przyrównanie maszerujących w czarnych protestach kobiet do hunwejbinów z czasów Rewolucji Kulturalnej w Chinach Autor powinien zwyczajnie dostać w twarz... Najgorsze jest to, że ta książka z "historią cenzury" wiele wspólnego nie ma. Jeśli chodzi o starożytność przytoczono tu dwie (słownie: DWIE) sytuacje, mające związek z cenzurą. Sokratesa i... Jezusa... Nawet tego nie skomentuję, wybaczcie... Później było już tylko gorzej. Owszem, inkwizycja musiała się pojawić, ale - przecież oni tylko walczyli z kłamstwem! I tak naprawdę jakoś dużo osób wskutek ich działań nie ucierpiało... Potem jest co nieco o czasach zaborów, o cenzurze w carskiej Rosji - i pyk, przeskok do PRL (swoją drogą ta część była jeszcze najciekawsza). No i współczesność - ofiara cenzury XXI wieku podręcznik do HiTu, jakieś skrytykowane prace magisterskie. No i kontrola internetu... Zero przypisów (chociaż cytowanych fragmentów było całkiem sporo). Zero bibliografii. Co więcej - kiedy chciałam zweryfikować kilka interesujących mnie zagadnień, nie znalazłam jakichkolwiek informacji, które by je potwierdzały. Miałam wręcz wrażenie, że motyw historii cenzury miał być dla Autora tylko punktem wyjścia do tyrady przeciwko liberalnej władzy, do obrony Kościoła i konserwatywnych poglądów. Szkoda wydanych pieniędzy i miejsca na półce :/