...Smakują gorzką pigułkę z kwaśną miną, robiąc słodkie oczy do słono płacących klientów. Magda Gessler polskiego dziennikarstwa się znalazła.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Zostaję, bo go kocham. Zostaję, bo jest moją rodziną, bo zasługujesz, by mieć ojca. Gdziekolwiek on pójdzie, pójdę i ja. On jest statkiem, Aleksandrze. My tylko pasażerami. A jeśli statek zatonie? Zatoniemy razem z nim. Kiedy umrę i mnie rozetną…znajdziesz ojca leżącego na moim sercu.

Pokochałam cię gorąco, stale tak jak i teraz będę kochała, a pokochałam za to, że duszę masz czystą, jasną, na wskroś przejrzystą, za to, że jak tylko spojrzałam na ciebie po raz pierwszy, wiedziałam od razu, że przybyłeś jako gość do mojego domu, gość upragniony, że nie darmo żeś się do nas wprosił; za to cię pokochałam, że gdy patrzysz, to oczy twoje kochają i mówią o twoim sercu, a gdy coś mówią, to natychmiast wiem wszystko o tobie i mam ochotę poświęcić życie tobie, twojej miłości, dobrej woli, bo miło jest być niewolnicą tego, czyje serce znalazłam...

Pokochałam cię gorąco, stale tak jak i teraz będę kochała, a pokochałam za to, że duszę masz czystą, jasną, na wskroś przejrzystą, za to, że jak tylko spojrzałam na ciebie po raz pierwszy, wiedziałam od razu, że przybyłeś jako gość do mojego domu, gość upragniony, że nie darmo żeś się do nas wprosił; za to cię pokochałam, że gdy patrzysz, to oczy twoje kochają i mówią o twoim s...

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Vox populi, vox Dei- Głos ludu, głos Boga.

Vox populi, vox Dei- Głos ludu, głos Boga.

Ciężko jest być młodym. Są takie rzeczy, na które nawet myślenie nie poradzi.

Ciężko jest być młodym. Są takie rzeczy, na które nawet myślenie nie poradzi.

Czy człowiek może być siłą destrukcyjną, a zarazem ożywczą istotą, która podtrzymuje ten świat w mechanizmach normalności? Już wiele razy myślałem o sensie ludzkiej egzystencji. Chcesz uciec stąd, nagle zniknąć, ale nie ma takiej opcji, życie nie jest snem, w którym wszystko może się zdarzyć, w którym to Ty masz władzę nad imaginacją i pragnieniami, w którym możesz wycofać się w chwili największego zwątpienia... czy można w ogóle przerwać sen? Przecież w świecie iluzji wydaje nam się, że to właśnie jest jawa, w przeciwnym wypadku jaki byłby sens snu?..

Czy człowiek może być siłą destrukcyjną, a zarazem ożywczą istotą, która podtrzymuje ten świat w mechanizmach normalności? Już wiele razy myślałem o sensie ludzkiej egzystencji. Chcesz uciec stąd, nagle zniknąć, ale nie ma takiej opcji, życie nie jest snem, w którym wszystko może się zdarzyć, w którym to Ty masz władzę nad imaginacją i pragnieniami, w którym możesz wycofać się ...

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądze są potrzebne żeby o nich nie myśleć.

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.

Pieniądze to nie wszystko. Jest jeszcze ta prosta radość, wynikająca z tego, że się kimś opiekujemy a ktoś opiekuje się nami.

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).

Nie uległ chciwości, więc na starość, po upadku komunizmu, żył często poniżej minimum socjalnego. Jednak podkreślał, że za lata więzienia nigdy nie weźmie odszkodowania, bo siedział za wolność, nie za pieniądze. (s.130).