Wyobraź sobie długie, senne dni bez żadnych obowiązków, gdy stale towarzyszą ci samotność i rozczarowanie, przytłumione jednak przez miękki piasek, rozsłonecznione niebo i błękitną, ciepłą wodę, których widok i dotyk cię upaja. Wyobraź sobie, że masz młode, jędrne ciało, we wnętrzu którego żyje rozkosz – a jesteś już dostatecznie mądra, by wiedzieć, że to rzecz ulotna, to ciało i jego kondycja. Nie będą trwały wiecznie. A ponieważ nie będzie, pozwalasz tej uroczej osobie, która szuka twojej obecności, by stała się częścią twego dnia, częścią tego miejsca, tak jak są nią maki wzdłuż skalistych dróżek, którymi podążasz, idąc tutaj. Pozwalasz, by uczucia rozwijały się i rosły, tak jakby i one były tymi makami. Pozwalasz, by to wszystko się wydarzyło, bo wszystko to i tak jest iluzją, tak to czujesz i wierzysz w to. Ta urocza iluzja, ta romantyczna fantazja, zaczyna jednak wydawać się realna, jeśli damy jej szansę, zupełnie tak samo jak urojenia są realne dla osoby, która cierpi na psychiczne zaburzenia.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

Lecz choć nie mogła patrzeć, mogła słuchać, on zaś mówił jej, ile dla niego znaczyła, co z każdą chwilą czyniło jego uczucie coraz cenniejszym.

(...) na drodze miłości-każdej miłości-jest bardzo wiele wyboistych miejsc, które trzeba wyrównać i pokonać.

(...) na drodze miłości-każdej miłości-jest bardzo wiele wyboistych miejsc, które trzeba wyrównać i pokonać.

Jak dać jej do zrozumienia, że moje ramiona chciałyby zamknąć się wokół niej na zawsze, że moje pocałunki w policzek chciałyby przesunąć się ku ustom, że moje słowa zatrzymywały się w połowie; jak jej wytłumaczyć, że miałem ją już wiele razy i że wprowadziłem do mojego życia, wyobrażając ją sobie w mojej przeszłości i opierając na niej przyszłość.

Jak dać jej do zrozumienia, że moje ramiona chciałyby zamknąć się wokół niej na zawsze, że moje pocałunki w policzek chciałyby przesunąć się ku ustom, że moje słowa zatrzymywały się w połowie; jak jej wytłumaczyć, że miałem ją już wiele razy i że wprowadziłem do mojego życia, wyobrażając ją sobie w mojej przeszłości i opierając na niej przyszłość.

Dlaczego nikt go nie rozumie, że nie jest dziwolągiem, ale normalnym samotnym człowiekiem, który stara się prowadzić normalne, samotne, ludzkie życie. Czy nie krwawi, kiedy się go kłuje? I czy nie śmieje się, kiedy się go łaskocze? Jakby im nigdy nie przyszło do głowy, że on tak samo jak oni ma oczy, ręce, narządy, wymiary, zmysły i uczucia, że może zginąć od tej samej broni, że marznie i grzeje się na tym samym wietrze i je to samo co oni, chociaż trzeba przyznać, że za każdym razem w innej stołówce.

Dlaczego nikt go nie rozumie, że nie jest dziwolągiem, ale normalnym samotnym człowiekiem, który stara się prowadzić normalne, samotne, ludzkie życie. Czy nie krwawi, kiedy się go kłuje? I czy nie śmieje się, kiedy się go łaskocze? Jakby im nigdy nie przyszło do głowy, że on tak samo jak oni ma oczy, ręce, narządy, wymiary, zmysły i uczucia, że może zginąć od tej samej broni, ż...

The world is your catalogue, and when you understand the power of your love, it is a full-time job noticing everything you love in other people.

The world is your catalogue, and when you understand the power of your love, it is a full-time job noticing everything you love in other people.

Tęsknię za tą dziewczyną, którą byłam przy niej, tęsknię za tymi wszystkimi ludźmi, którymi byliśmy. Już nigdy nimi nie będziemy. Ona zabrała ich wszystkich ze sobą.

Tęsknię za tą dziewczyną, którą byłam przy niej, tęsknię za tymi wszystkimi ludźmi, którymi byliśmy. Już nigdy nimi nie będziemy. Ona zabrała ich wszystkich ze sobą.

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

(...) pieniędzy chcę. Nie pracy. Ja pluję na pracę. O-tfu!

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.

Jeśli sądzicie, że trudno rozmawiać o pieniądzach, kiedy jesteście w sobie zakochani, spróbujcie porozmawiać o nich później, kiedy będziecie niepocieszeni i rozgniewani, a wasza miłość zdąży wygasnąć.