Z. Powieść o Zeldzie Fitzgerald

Umęczyłam się. Zero radości z czytania.

Umęczyłam się. Zero radości z czytania.

F. S. Fitzgerald jest jednym z moich ulubionych pisarzy, z którego twórczością zetknęłam się jeszcze w czasach liceum i z pewnością do niej wrócę. Książka jest znakomitym obrazem małżeństwa Zeldy i Scotta, dużą jej część stanowi opis szalonych lat dwudziestych, a związek tych dwojga ludzi przypomina "diabelski młyn". Powieść pisana jest pierwszoosobowo, a rzeczywistość przedstawiona jest z perspektywy Zeldy. Dostrzec można, jaka była w owych czasach pozycja kobiety w społeczeństwie.

F. S. Fitzgerald jest jednym z moich ulubionych pisarzy, z którego twórczością zetknęłam się jeszcze w czasach liceum i z pewnością do niej wrócę. Książka jest znakomitym obrazem małżeństwa Zeldy i Scotta, dużą jej część stanowi opis szalonych lat dwudziestych, a związek tych dwojga ludzi przypomina "diabelski młyn". Powieść pisana jest pierwszoosobowo, a rzeczywistość...

,, Powieść o Zeldzie Fitzgerald '' nie jest książką biograficzną a fikcją literacką, jednak opartą na prawdziwych wydarzeniach z życia Zeldy. Lubię książki Francisa Scotta Fitzgeralda, słyszałam też o jego burzliwym życiu i małżeństwie, więc byłam bardzo ciekawa tej pozycji. Co sądzę o książce? Jest interesująca, pokazuje proces rozpadu małżeństwa Fitzgeraldów, ich zmagania się z wewnętrznymi demonami, dla Scotta był to alkohol, dla Zeldy choroba psychiczna. Myślę, że Therese Anne Fowler udało się uchwycić charaktery Scotta i jego żony i pokazać jak ten związek jakby nie było toksyczny i uzależniający wpłynął na oboje małżonków. Dodam tylko, że podobał mi się klimat tej książki, utrzymany w konwencji lat dwudziestych i trzydziestych ubiegłego stulecia, bohema artystyczna, popołudniowe koktajle i tańce w rytmach muzyki jazzowej. Polecam , szczególnie miłośnikom twórczości F.S Fitzgeralda.

,, Powieść o Zeldzie Fitzgerald '' nie jest książką biograficzną a fikcją literacką, jednak opartą na prawdziwych wydarzeniach z życia Zeldy. Lubię książki Francisa Scotta Fitzgeralda, słyszałam też o jego burzliwym życiu i małżeństwie, więc byłam bardzo ciekawa tej pozycji. Co sądzę o książce? Jest interesująca, pokazuje proces rozpadu małżeństwa Fitzgeraldów, ich zmagania...

Bardzo intrygująca para. Spodziewałam się, że historia ich związku będzie opisana w ciekawy sposób. Niestety tak się nie stało. Nie skończyłam, odłożyłam na półkę.

Bardzo intrygująca para. Spodziewałam się, że historia ich związku będzie opisana w ciekawy sposób. Niestety tak się nie stało. Nie skończyłam, odłożyłam na półkę.

wspaniałe lata 20, mam nadzieje ze coś z tego jest prawda... :)

wspaniałe lata 20, mam nadzieje ze coś z tego jest prawda... :)

Sporo tu uproszczeń i grania inteligentnych podczas gdy tak naprawdę dialogi są niezbyt błyskotliwe. Przez to efekt jest raczej średni. Uwielbiam historie Fitzgeraldow i to co w nich najciekawsze to skomplikowanie relacji i charakterów. A to co najlepsze w twórczości Fitzgeralda to umiejetność posługiwania się słowami. Moim problemem jest wiec to ze opisy są zupełnie nie przystające do lat 20, często są wyjęte jak z jakiegoś taniego romansidła. Jeśli piszemy historie pisarza to musi być napisana zgrabnie. Szczególnie musza się bronic dialogi które ten pisarz wypowiada. Jednak zawsze warto wrócić do historii fitzgeraldow, nawet jeśli mam wiele zastrzeżeń do tej pozycji. Kolejnym plusem jest pokazanie historii ze strony Zeldy która zazwyczaj jest pomijana bądź przestawiana pobieżnie. Co śmieszne myśle ze więcej można się dowiedzieć na temat tego jak np wyglądały pijatyki państwa fitzgeraldow z ich książek. Szczególnie z „Pięknych i przeklętych”.

Sporo tu uproszczeń i grania inteligentnych podczas gdy tak naprawdę dialogi są niezbyt błyskotliwe. Przez to efekt jest raczej średni. Uwielbiam historie Fitzgeraldow i to co w nich najciekawsze to skomplikowanie relacji i charakterów. A to co najlepsze w twórczości Fitzgeralda to umiejetność posługiwania się słowami. Moim problemem jest wiec to ze opisy są zupełnie nie...

Mam świadomość, że ta pozycja to nie biografia a „jedynie” fikcja literacka. Natomiast bazuje na życiu realnych ludzi, więc nawet jeśli tylko część jest wierna prawdzie to….jeez! Ale ten Scott był dupkiem!
Kto by nie zwariował w takim związku? Z tak zakompleksionym (mimo wybujałego ego) mężczyzną? Ze staczającym się alkoholikiem? W związku tak pełnym rozmaitych ograniczeń? Ciągle czuwając, żeby przypadkiem nie przyćmić małżonka i jego sukcesów (czy to towarzyskich czy literackich)? Im bardziej zagłębiałam się w historię Zeldy, tym bardziej się wewnętrznie gotowałam.
Po lekturze zostałam z pytaniem: Jak długo i w imię czego można rezygnować ze swoich pasji i wyrzekać się siebie?

Mam świadomość, że ta pozycja to nie biografia a „jedynie” fikcja literacka. Natomiast bazuje na życiu realnych ludzi, więc nawet jeśli tylko część jest wierna prawdzie to….jeez! Ale ten Scott był dupkiem!
Kto by nie zwariował w takim związku? Z tak zakompleksionym (mimo wybujałego ego) mężczyzną? Ze staczającym się alkoholikiem? W związku tak pełnym rozmaitych ograniczeń?...

Bardzo dobrze napisana opowieść o żonie słynnego amerykańskiego pisarza, autora "Wielkiego Gatsbyego" - o Zeldzie Fitzgerald. Główna bohaterka była nietuzinkową postacią. Życie jakie wiodła wraz ze swym mężem w owych czasach wielu bulwerowało. Niestety smutno się zakończyło.
Bardzo ciekawa książka, którą warto przeczytać.

Bardzo dobrze napisana opowieść o żonie słynnego amerykańskiego pisarza, autora "Wielkiego Gatsbyego" - o Zeldzie Fitzgerald. Główna bohaterka była nietuzinkową postacią. Życie jakie wiodła wraz ze swym mężem w owych czasach wielu bulwerowało. Niestety smutno się zakończyło.
Bardzo ciekawa książka, którą warto przeczytać.

O Zeldzie nie wiedziałam nic przed lekturą tej powieści. Czy wiem więcej po? Nie jestem przekonana.
Beletrystyka, którą łatwo się czyta, i która może - choć nie musi - zachęcić do poszukania bardziej... hm, wnikliwych źródeł. Mnie chyba zachęciła.

O Zeldzie nie wiedziałam nic przed lekturą tej powieści. Czy wiem więcej po? Nie jestem przekonana.
Beletrystyka, którą łatwo się czyta, i która może - choć nie musi - zachęcić do poszukania bardziej... hm, wnikliwych źródeł. Mnie chyba zachęciła.

Historia o ludziach, którym przyszło do głowy, że można żyć, nie stawiając sobie granic. Że można wszystko... bo można. I tyle. Skończyło się więc tak, jak musiało - szaleństwem i alkoholizmem. W książce nieco za dużo feministycznego zacięcia, zupełnie niepotrzebnego i zaciemniającego obraz.

Historia o ludziach, którym przyszło do głowy, że można żyć, nie stawiając sobie granic. Że można wszystko... bo można. I tyle. Skończyło się więc tak, jak musiało - szaleństwem i alkoholizmem. W książce nieco za dużo feministycznego zacięcia, zupełnie niepotrzebnego i zaciemniającego obraz.