Nigdy nie będziesz w stanie się odnaleźć, jeśli zatracisz się w kimś innym.

Ech, młodość, pomyślała. Człowiekowi wydaje się,że złapał pana Boga za nogi, że wszystko już wie i na wszystko ma czas. Rozczarowanie przychodzi wraz z dojrzałością i doświadczeniem, sama najlepiej o tym wiedziała.

Ech, młodość, pomyślała. Człowiekowi wydaje się,że złapał pana Boga za nogi, że wszystko już wie i na wszystko ma czas. Rozczarowanie przychodzi wraz z dojrzałością i doświadczeniem, sama najlepiej o tym wiedziała.

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się zapomnienie.

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się...

... nienawiść to taka mocno pobrudzona miłość. Miłość pełna tłustych plam, miłość, którą wytarło się podłogę.

... nienawiść to taka mocno pobrudzona miłość. Miłość pełna tłustych plam, miłość, którą wytarło się podłogę.

Całe to wężowisko ludzkie, te draby, ci ciekawscy, rojący się pod arkadami, spacerujący w okularach, z pieskiem na linewce, parasolem. Tego wszystkiego już nie zobaczę. Już przechodzą, znikają Jakie to smutne. Haniebne! Ci ludzie Bogu ducha winni, co kręcą się koło witryn. Owładnęła mną dzika chęć. Drżałem ze strachu, że w końcu się na nich rzucę.. niech nie ruszą się z miejsca… Chciałem zatrzymać ich przemocą. Idiotyczny pomysł, żeby tak zostali, nie odchodzili, zostali raz na zawsze! Żeby nie odchodzili.

Całe to wężowisko ludzkie, te draby, ci ciekawscy, rojący się pod arkadami, spacerujący w okularach, z pieskiem na linewce, parasolem. Tego wszystkiego już nie zobaczę. Już przechodzą, znikają Jakie to smutne. Haniebne! Ci ludzie Bogu ducha winni, co kręcą się koło witryn. Owładnęła mną dzika chęć. Drżałem ze strachu, że w końcu się na nich rzucę.. niech nie ruszą się z miejsca...

Może być w życiu człowieka jak w budowie. Ta lub owa deska ugina się pod nogą, to lub owo murszeje, trzeszczy. Ale cała budowa jeszcze mocna, służy drugim, obrosła dokoła cudzym życiem, chroni się pod jej dach troje bezradnych dzieci, nie wolno jej naruszać.

Może być w życiu człowieka jak w budowie. Ta lub owa deska ugina się pod nogą, to lub owo murszeje, trzeszczy. Ale cała budowa jeszcze mocna, służy drugim, obrosła dokoła cudzym życiem, chroni się pod jej dach troje bezradnych dzieci, nie wolno jej naruszać.

Ta historia nauczyła mnie że nigdy, przenigdy nie należy nikogo osądzać. Że sytuacja, z której my znajdujemy wyjście, może dla kogoś być sytuacją podbramkową i niemożliwą do pokonania. Każdy medal ma dwie strony. Z zewnątrz nie widać każdej ze stron. Gdy medal trzymamy blisko siebie, w dłoni, dokładnie możemy obejrzeć za i przeciw.

Ta historia nauczyła mnie że nigdy, przenigdy nie należy nikogo osądzać. Że sytuacja, z której my znajdujemy wyjście, może dla kogoś być sytuacją podbramkową i niemożliwą do pokonania. Każdy medal ma dwie strony. Z zewnątrz nie widać każdej ze stron. Gdy medal trzymamy blisko siebie, w dłoni, dokładnie możemy obejrzeć za i przeciw.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Niejednemu pieniądze lekko przychodzą, ale mało kto lekko się z nimi rozstaje.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Pieniądz i informacja dają człowiekowi pozycję.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.

Kupującemu nie wolno powiedzieć, ile ma przy sobie pieniędzy. Równie dobrze mógłbyś wręczyć handlarzowi portfel i wysypać z kieszeni drobne na podłogę. Jeśli nie umiesz kłamać, milcz! To pierwsza zasada uczciwego handlu.