Żadne muchy nie siadały na G.S.P. Dibblerze. Pobierałby od nich czynsz.

Z podłogi przenieśli się do łóżka- ich dwoje i flaszka śliwowicy, która rozmiękczyła im kolana, spółgłoski i zahamowania.

Z podłogi przenieśli się do łóżka- ich dwoje i flaszka śliwowicy, która rozmiękczyła im kolana, spółgłoski i zahamowania.

Miłość nie oczyma patrzy, ale sercem,
A Kupidyn skrzydlaty wiecznie trwa w rozterce.

Miłość nie oczyma patrzy, ale sercem,
A Kupidyn skrzydlaty wiecznie trwa w rozterce.

O miłości (fragment):

Jako ogień a woda różno siebie chodzą,
Tak miłość a powaga nigdy się nie zgodzą.

O miłości (fragment):

Jako ogień a woda różno siebie chodzą,
Tak miłość a powaga nigdy się nie zgodzą.

- Na świecie jest bardzo dużo samotnych dzieci, ale problem polega na tym, że nie wiedzą o sobie nawzajem. Gdyby samotne dzieci mogły się zjednoczyć, wydarzyło by się dużo dobrego, ale świat bardzo się boi jednoczenia samotnych ludzi, dlatego robi, co może, żeby trzymać ich oddzielnie.
- Dlaczego?
- Ponieważ samotni mają bardzo często wspaniałe pomysły, tylko nikt ich nie wspiera. Z kolei ludzie, którzy są wspierani, zbyt często mają złe pomysły, ale dysponują władzą. A władzy się nie oddaje. Nikt tego nie robi, niezależnie czy ma dobre, czy złe pomysły. Nikt nie odda władzy bez długiej, krwawej walki, i to takiej, która zwykle łączy się z nieczystymi zagraniami. Samotni ludzie zazwyczaj nie znoszą zdrady, a to stanowi kolejny problem. Mają skłonność do mówienia prawdy i grania fair. Dlatego potrzebujemy sztuki, muzyki i poezji dla samotnych ludzi, żeby mogli się wokół nich gromadzić.

- Na świecie jest bardzo dużo samotnych dzieci, ale problem polega na tym, że nie wiedzą o sobie nawzajem. Gdyby samotne dzieci mogły się zjednoczyć, wydarzyło by się dużo dobrego, ale świat bardzo się boi jednoczenia samotnych ludzi, dlatego robi, co może, żeby trzymać ich oddzielnie.
- Dlaczego?
- Ponieważ samotni mają bardzo często wspaniałe pomysły, tylko nikt ...

Chyba trzeba być, kim się chce, aż człowiek poczuje, że się taki stał. Czasem połową sukcesu jest udawanie, że się da radę.

Chyba trzeba być, kim się chce, aż człowiek poczuje, że się taki stał. Czasem połową sukcesu jest udawanie, że się da radę.

Nieraz utożsamiamy się bardziej z budowniczymi murów niż mostów. Brakuje uścisku, płaczu i pytania o ojca, o dziedzictwo, o korzenie ojczyzny. Brakuje dialogu... Ten brak dialogu nie jest jednak czymś ostatecznym i można temu zaradzić, wypracowując w sobie odpowiednie nastawienie do drugiej osoby. Ważne, by zdać sobie sprawę, że stanowi on jedyną możliwość wejścia w świat wcześniej nieznany.

Nieraz utożsamiamy się bardziej z budowniczymi murów niż mostów. Brakuje uścisku, płaczu i pytania o ojca, o dziedzictwo, o korzenie ojczyzny. Brakuje dialogu... Ten brak dialogu nie jest jednak czymś ostatecznym i można temu zaradzić, wypracowując w sobie odpowiednie nastawienie do drugiej osoby. Ważne, by zdać sobie sprawę, że stanowi on jedyną możliwość wejścia w świat wcześ...

(...) jeśli z Listów do Koryntian wziąć rozdział trzynasty części pierwszej i w każdym wierszu wpisać "pieniądze" zamiast "miłosierdzie", rozdział ten nabierze dziesięć razy więcej treści niż poprzednio.

(...) jeśli z Listów do Koryntian wziąć rozdział trzynasty części pierwszej i w każdym wierszu wpisać "pieniądze" zamiast "miłosierdzie", rozdział ten nabierze dziesięć razy więcej treści niż poprzednio.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...