Podjęcie złej decyzji jest lepsze niż niepodjęcie żadnej.

- Co robisz? - pyta.
- Ustaliliśmy, ze będziemy przyjaciółmi.
Jest zmieszany.
- Tak.
- Nie zgadzam się.
[...] Wdech i wydech.
- Tesso - mówi. Wyczuwam w jego głosie ostrzeżenie, ale mam to gdzieś.
- Jaki jest najgorszy możliwy scenariusz?
- Będzie bolało - odpowiada.
- Już boli.
Powoli kiwa głową. I nagle zapadamy się w dziurę czasową. Wszystko nieruchomieje na tę jedną minutę, gdy przyglądamy się sobie z bliska.

- Co robisz? - pyta.
- Ustaliliśmy, ze będziemy przyjaciółmi.
Jest zmieszany.
- Tak.
- Nie zgadzam się.
[...] Wdech i wydech.
- Tesso - mówi. Wyczuwam w jego głosie ostrzeżenie, ale mam to gdzieś.
- Jaki jest najgorszy możliwy scenariusz?
- Będzie bolało - odpowiada.
- Już boli.
Powoli kiwa głową. I nagle zapadamy się ...

Dewi ogarnął spokój, poczuła pełnię, której nigdy wcześniej nie doświadczyła, przynależność naturalną jak oddech. Jak drewniane deski statku nasłuchujące rodzimego portu, jak ptak, który składa skrzydła, by wreszcie odpocząć w domu.

Dewi ogarnął spokój, poczuła pełnię, której nigdy wcześniej nie doświadczyła, przynależność naturalną jak oddech. Jak drewniane deski statku nasłuchujące rodzimego portu, jak ptak, który składa skrzydła, by wreszcie odpocząć w domu.

-Słuchaj a powiem ci coś, co kiedyś powiedział mi akri. Mamy trzy rodzaje
rodziny. Tę, w której się rodzimy, tych, którzy rodzą się z nas i tych, których
wpuszczamy do swojego serca. Wpuściłam cie do swojego serca, więc Simi jest
twoją rodziną i cię nie odda. Jeśli jesteś teraz smutny, więc myślę, że twoja
rodzina jest ciągle w twoim sercu i zabierają tyle miejsca, że nie ma miejsca na
nikogo innego.
- Nie mogę ich oddać.
- I nie powinieneś. Nigdy. Nikt nigdy nie powinien zapominać tych, których
kocha. Ale to jak z QVC… gdy tylko zapełnię swój pokój zbyt wieloma rzeczami,
akri buduje mi kolejny pokój. Jakoś zawsze jest przestrzeń na więcej.
Ludzie, którzy tam żyją, oni nie odejdą. Musisz po prostu zrobić miejsce na
kolejną osobę, potem kolejną i kolejną i kolejną i kolejną.

-Słuchaj a powiem ci coś, co kiedyś powiedział mi akri. Mamy trzy rodzaje
rodziny. Tę, w której się rodzimy, tych, którzy rodzą się z nas i tych, których
wpuszczamy do swojego serca. Wpuściłam cie do swojego serca, więc Simi jest
twoją rodziną i cię nie odda. Jeśli jesteś teraz smutny, więc myślę, że twoja
rodzina jest ciągle w twoim sercu i zabierają ty...

[...] prowadziła taki tryb życia, jakby rasa ludzka była na wymarciu i nic nie miało znaczenia. W towarzystwie Scotta stawała się jednak ciepła i uległa. Czy nie zauważyła tego?

[...] prowadziła taki tryb życia, jakby rasa ludzka była na wymarciu i nic nie miało znaczenia. W towarzystwie Scotta stawała się jednak ciepła i uległa. Czy nie zauważyła tego?

To jedna z życiowych niesprawiedliwości: można wziąć się w garść, coś osiągnąć i być szczęśliwym, ale gdy tylko spotyka się kolegów z klasy, człowiek od razu staje się tym, kim był, a nie tym, kim jest.

To jedna z życiowych niesprawiedliwości: można wziąć się w garść, coś osiągnąć i być szczęśliwym, ale gdy tylko spotyka się kolegów z klasy, człowiek od razu staje się tym, kim był, a nie tym, kim jest.

Susan wiedziała, że istnieje coś, co nazywa się Prawami. [...]Audytorzy mogli nienawidzić chaosu spowodowanego powstaniem życia, ale Prawa nie pozwalały im nic zrobić. Rozwój ludzkości musieli potraktować jak dar losu - wreszcie pojawił się gatunek, który można przekonać, by sam sobie strzelił w stopę.

Susan wiedziała, że istnieje coś, co nazywa się Prawami. [...]Audytorzy mogli nienawidzić chaosu spowodowanego powstaniem życia, ale Prawa nie pozwalały im nic zrobić. Rozwój ludzkości musieli potraktować jak dar losu - wreszcie pojawił się gatunek, który można przekonać, by sam sobie strzelił w stopę.

Pomyślałem sobie, że przez całe życie tyle się namęczyłem, żeby parę groszy uzbierać w skarbonce, a tu proszę - wystarczy mieć mercedesa.

Pomyślałem sobie, że przez całe życie tyle się namęczyłem, żeby parę groszy uzbierać w skarbonce, a tu proszę - wystarczy mieć mercedesa.

Pieniądze szczęścia nie dają , ale pozwalają przyjemnie być nieszczęśliwym.

Pieniądze szczęścia nie dają , ale pozwalają przyjemnie być nieszczęśliwym.

Warhol zawsze miał dużo pieniędzy, które zarobił na początku kariery jako pracownik branży reklamowej z Madison Avenue - a raczej nie był znany jako osoba o szerokim geście; ale zabranie ze sobą piętnastu czy dwudziestu ludzi do „Max's” w gruncie rzeczy nie stanowiło dla niego żadnego wydatku. Kręci więc, dajmy na to, jakiś film, a potem zabiera całą ekipę do „Max's”.

Warhol zawsze miał dużo pieniędzy, które zarobił na początku kariery jako pracownik branży reklamowej z Madison Avenue - a raczej nie był znany jako osoba o szerokim geście; ale zabranie ze sobą piętnastu czy dwudziestu ludzi do „Max's” w gruncie rzeczy nie stanowiło dla niego żadnego wydatku. Kręci więc, dajmy na to, jakiś film, a potem zabiera całą ekipę do „Max's”.