Cytat dnia
Oto jest cena, którą się płaci za to, że inni rozumieją cię na opak. Obwołają cię albo diabłem, albo bogiem.
Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent1
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2024
2014
2010
2010
1999
1999
1996
1995
1986
Mewa Richard Bach 
Książka okrzyknęta mianem klasyka literatury o samorozwoju. Nie do końca się z tym zgadzam, jednak polemizować nie będę, bo jak większość czytelników wzięłam do ręki i przepadłam. Krótka, acz piękna opowieść, o tym jak zmieniają się szeroko akceptowane normy społeczne i w jaki sposób się w tym odnaleźć. Przekaz jest dosadny, rób swoje, bo dziś jesteś outsiderem, a jutro być może wszyscy będą Cię naśladować. Jednak pamiętaj, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ, a historia lubi się powtarzać. Warto przeczytać i się zastanowić na tym, co autor chciał przekazać. Doskonała jako wstęp do drogi odnalezienia siebie.
Mewa Richard Bach
Mogłabym podsumować "Mewę" jednym zdaniem - cytatem, który widnieje na okładce - "O POKONYWANIU OGRANICZEŃ I ŻYCIU W PRAWDZIE I WOLNOŚCI", bo tak naprawdę właśnie o tym jest ta oryginalna książka.
Autor - Richard Bach przedstawia czytelnikowi piękną filozoficzną historię mewy - Jonathan'a Livingston'a Seagulla. Mewy, która nie chciała poświęcić całego swojego ptasiego życia tylko na zdobywanie pokarmu. Czuła, że jest stworzona do czegoś więcej i kiedy odkrywa swoje prawdziwe powołanie, by latać, wzlatywać ponad to, co ją ogranicza i blokuje, zaczyna żyć. Naraża się tym na hańbę wśród swojego stada i zostaje wyrzucona z mewiej społeczności. Dzięki temu jednak może dotknąć Nieba i stać się nauczycielem dla innych mew, które miały odwagę wzlecieć "wyżej", poza utarte schematy, bo "ta mewa widzi najdalej, która wzlatuje najwyżej"...
🙋🏻♀️MOJE SUBIEKTYWNE ODCZUCIA🙋🏻♀️
Czasem miałam wrażenie, że autor mocno nagina fabułę książki, by wpleść w nią swoje filozoficzne myśli - często zbyt górnolotne, ocierające się o przerost formy nad treścią.
Widać, że został mocno zainspirowany religią chrześcijańską - pojawiła się Wielka Mewa, na której obraz, powstały inne ptaki, a także pierwsi Uczniowie Jonathana, czy ogólna idea miłości, do której dążyły rozsądniejsze mewy. Nie czułam tego i coś mi w tym nie pasowało.
Mimo wszystko nie żałuję, że poświęciłam czas na przeczytanie tej książki, choć może zawarte w niej myśli jakoś specjalnie mnie nie zaskoczyły i nie były dla mnie niczym odkrywczym, to samą formę uważam za bardzo przyjemną i oryginalną. Dmucha wiatrem nadziei w ludzkie skrzydła 🪽 a do tego sporo artystycznych fotografii.
