Mewa

To zdecydowanie słaba książka. Siląca się na inspirujące lub górnolotne metafory.
Dla mnie to opowiadanie na poziomie wprawki popełnionej przez starającego się o oryginalność, studenta internetowego kursu pisania.
To co mnie w niej zaskoczyło to banalność historii i jej jałowość emocjonalna.
Jeśli szukasz książki o wolności, dokonywaniu własnych wyborów wbrew utartym stereotypom, kroczeniu własną drogą i spełnieniu. Książki która cię poruszy, albo zainspiruje, to zdecydowanie nic takiego nie znajdziesz w tej książce.
Daje 3 gwiazdki, pierwsza gwiazdka za treść, kolejna za to że, jest tak krótka, a trzecia gwiazdka jest dlatego, że nie potrafiłbym sam przed soba przyznać się że przeczytałem do końca 2-gwiazdkową książkę do ostatnie strony licząc, że odnajdę w niej coś co mnie wyrwie z butów. Bo tego przecież powinno się oczekiwać od książki o wolności i odwadze w dokonywaniu wyborów która na LP ma ocenę 7(!!!) gwiazdek.

To zdecydowanie słaba książka. Siląca się na inspirujące lub górnolotne metafory.
Dla mnie to opowiadanie na poziomie wprawki popełnionej przez starającego się o oryginalność, studenta internetowego kursu pisania.
To co mnie w niej zaskoczyło to banalność historii i jej jałowość emocjonalna.
Jeśli szukasz książki o wolności, dokonywaniu własnych wyborów wbrew utartym...

Intrygująca i refleksyjna opowieść, która prowokuje do głębszych rozważań nad sensem istnienia. Skłania do zadania sobie fundamentalnych pytań: jaki jest cel mojego życia? Na czym polega prawdziwa wolność i jak odnaleźć radość w przekraczaniu własnych ograniczeń? Stanowi inspirujące wsparcie dla tych, którzy pragną zmiany, lecz wciąż wahają się przed podjęciem pierwszego kroku.

Intrygująca i refleksyjna opowieść, która prowokuje do głębszych rozważań nad sensem istnienia. Skłania do zadania sobie fundamentalnych pytań: jaki jest cel mojego życia? Na czym polega prawdziwa wolność i jak odnaleźć radość w przekraczaniu własnych ograniczeń? Stanowi inspirujące wsparcie dla tych, którzy pragną zmiany, lecz wciąż wahają się przed podjęciem pierwszego kroku.

Zaczynało się całkiem sympatycznie. Jonathan Livingston Seagull ma dosyć przyziemnego życia, żebrania o ochłapy z kutrów rybackich, a przede wszystkim chce latać! jak najszybciej, jak najwyżej. Jonathan Livingston Seagull jest mewą, ale nieco inną niż te, które żyją w jego stadzie. Ma marzenia. Książka Richarda Bacha Mewa może się podobać. Jest metaforą pragnień o wolności, zdobywaniu czegoś więcej, ucieczki od normalności i przyziemnego życia. Ale czytając tę krótką powiastkę, byłem coraz bardziej znudzony.
[...] całość:
https://www.speculatio.pl/mewa/

Zaczynało się całkiem sympatycznie. Jonathan Livingston Seagull ma dosyć przyziemnego życia, żebrania o ochłapy z kutrów rybackich, a przede wszystkim chce latać! jak najszybciej, jak najwyżej. Jonathan Livingston Seagull jest mewą, ale nieco inną niż te, które żyją w jego stadzie. Ma marzenia. Książka Richarda Bacha Mewa może się podobać. Jest metaforą pragnień o wolności,...

Manifest wolności ukryty w kilkudziesięciu stronach

Są takie książki, które mają zaledwie kilkadziesiąt stron, a zostają w człowieku na lata. „Mewa” Richarda Bacha to nie jest zwykła bajka o ptaku – to uniwersalne lustro, w którym każdy z nas może się przejrzeć, szukając odpowiedzi na pytania o własne granice i prawo do bycia sobą.

Jonathan Livingston Seagull to bohater, który wyłamuje się ze schematu. Nie chce tylko jeść i spać – on chce latać szybciej i wyżej niż reszta stada. Choć słyszy, że jego ambicje są nierozsądne, nie poddaje się. Dla mnie ta opowieść stała się osobistym manifestem. Jako osoba poruszająca się na wózku, wielokrotnie słyszałam, że czegoś „nie wypada” albo „nie da się” zrobić. Bach w genialny sposób pokazuje, że największe bariery nie tkwią w naszej fizyczności, ale w naszych głowach.

W książce uderzyły mnie szczególnie trzy myśli, które całkowicie zmieniają perspektywę:

Pierwsza dotyczy akceptacji ograniczeń. Jonathan w pewnym momencie mówi: „Jestem tylko mewą. Ogranicza mnie moja natura”. To moment słabości, który zna każdy z nas – poczucie, że ciało czy sytuacja życiowa to wyrok. Bach udowadnia jednak, że natura to tylko punkt wyjścia. Najgroźniejszą pułapką są nasze własne przekonania o tym, co jest możliwe, a co nie.

Druga myśl to wręcz filozoficzne stwierdzenie, że nasze ciało jest jedynie „naszą myślą w postaci dostępnej naszym oczom”. To zdanie zostanie ze mną na zawsze. Pozwala zrozumieć, że choć wózek wyznacza moją fizyczną postać, to ja decyduję o tym, kim naprawdę jestem i jaką nadaję formę swojej obecności w świecie.

Trzeci filar tej opowieści to prawo do wolności – wolno nam lecieć tam, dokąd chcemy, i być tym, kim jesteśmy. Bach przypomina, że nie musimy pasować do szablonu narzucanego przez „stado”. Jeśli nasza inność prowadzi nas do celu, niedowierzanie innych nie ma znaczenia. Mamy prawo do własnej, nawet najbardziej nietypowej drogi.

„Mewa” to lektura obowiązkowa dla każdego, kto szuka siły do walki o własną podmiotowość. To krótka, ale niezwykle gęsta od znaczeń książka, która uczy, że nie warto latać nisko tylko dlatego, że „tak wypada”. Wybieram własną wysokość i tę lekturę jako drogowskaz na cały nadchodzący rok.

Manifest wolności ukryty w kilkudziesięciu stronach

Są takie książki, które mają zaledwie kilkadziesiąt stron, a zostają w człowieku na lata. „Mewa” Richarda Bacha to nie jest zwykła bajka o ptaku – to uniwersalne lustro, w którym każdy z nas może się przejrzeć, szukając odpowiedzi na pytania o własne granice i prawo do bycia sobą.

Jonathan Livingston Seagull to bohater,...

Większość mew nie spełnia się doskonaląc sztukę latania, jedynie poszukują jedzenia będąc na łasce losu, starając się przeżyć, żyjąc z dnia na dzień. „Mewa” to opowieść o jednostce która wyłamała się ze schematu i stała się drogowskazem dla innych.

Lektura zachęcająca do rozwoju swoich talentów, do poszerzania horyzontów, do życia w zgodzie ze sobą, niezależnie od opinii otoczenia.

Realia ptaków mają się co prawda nijak do świata ludzi, ale zachowując umiar może inspirować.

Większość mew nie spełnia się doskonaląc sztukę latania, jedynie poszukują jedzenia będąc na łasce losu, starając się przeżyć, żyjąc z dnia na dzień. „Mewa” to opowieść o jednostce która wyłamała się ze schematu i stała się drogowskazem dla innych.

Lektura zachęcająca do rozwoju swoich talentów, do poszerzania horyzontów, do życia w zgodzie ze sobą, niezależnie od opinii...

Polecam, krótka motywująca historia.

Polecam, krótka motywująca historia.

Bardzo ciekawa opowieść o dążeniu do doskonałości, o byciu tu i teraz o odrzuceniu pewnych norm. Bardzo krótka jednakże uważam iż jest warta przeczytania. A sam pomysł głównego bohatera jak i reszty postaci uważam za bardzo oryginalny i nietypowy. Coś innego, coś ciekawego, do przeczytania w pół godziny.

Bardzo ciekawa opowieść o dążeniu do doskonałości, o byciu tu i teraz o odrzuceniu pewnych norm. Bardzo krótka jednakże uważam iż jest warta przeczytania. A sam pomysł głównego bohatera jak i reszty postaci uważam za bardzo oryginalny i nietypowy. Coś innego, coś ciekawego, do przeczytania w pół godziny.

Filozoficzna i metaforyczna opowieść o realizacji tego, co się kocha, dążeniu do doskonałości i buncie przeciwko ustanowionym normom. Przyjemnie się czytało. Ostatni rozdział w moim odczuciu najciekawszy. Książka opatrzona jest zdjęciami mew, dodającymi klimatu, jednak w moim odczuciu było ich za dużo i odebrałem je jako swego rodzaju zapychacz, mający na celu nieco zwiększyć rozmiary tej i tak już cieniutkiej książki. Dla osób lubiących refleksje nad życiem, szukających nieco motywacji i i inspiracji do rozwoju, książka może być całkiem ciekawa.

Filozoficzna i metaforyczna opowieść o realizacji tego, co się kocha, dążeniu do doskonałości i buncie przeciwko ustanowionym normom. Przyjemnie się czytało. Ostatni rozdział w moim odczuciu najciekawszy. Książka opatrzona jest zdjęciami mew, dodającymi klimatu, jednak w moim odczuciu było ich za dużo i odebrałem je jako swego rodzaju zapychacz, mający na celu nieco...

Idea przedstawiona w książce wydaje się ciekawa. Ogólny wniosek z niej płynący jest interesujący i daje do myślenia.

Idea przedstawiona w książce wydaje się ciekawa. Ogólny wniosek z niej płynący jest interesujący i daje do myślenia.

Książka okrzyknęta mianem klasyka literatury o samorozwoju. Nie do końca się z tym zgadzam, jednak polemizować nie będę, bo jak większość czytelników wzięłam do ręki i przepadłam. Krótka, acz piękna opowieść, o tym jak zmieniają się szeroko akceptowane normy społeczne i w jaki sposób się w tym odnaleźć. Przekaz jest dosadny, rób swoje, bo dziś jesteś outsiderem, a jutro być może wszyscy będą Cię naśladować. Jednak pamiętaj, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ, a historia lubi się powtarzać. Warto przeczytać i się zastanowić na tym, co autor chciał przekazać. Doskonała jako wstęp do drogi odnalezienia siebie.

Książka okrzyknęta mianem klasyka literatury o samorozwoju. Nie do końca się z tym zgadzam, jednak polemizować nie będę, bo jak większość czytelników wzięłam do ręki i przepadłam. Krótka, acz piękna opowieść, o tym jak zmieniają się szeroko akceptowane normy społeczne i w jaki sposób się w tym odnaleźć. Przekaz jest dosadny, rób swoje, bo dziś jesteś outsiderem, a jutro być...