Cytat dnia
Magia wypływa z uroczysk niczym woda ze źródła. Przesącza się przez szczeliny w osnowie materialnego świata, obleka w cialo i kość z łatwośc...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2023
2022
2022
2021
2021
2020
2018
Za kamień i za ciemność Sonia Korta 
Baraghod – niegdyś klejnot pustynnej krainy, dziś miasto pogrążone w mroku i upadku. Po tajemniczym Incydencie magia zaczyna wymykać się spod kontroli, a bogowie wcale nie śpią. Razaguel, ostatni z obalonej dynastii, schodzi do kopalni soli, by odkryć sekrety przeszłości i stawić czoło siłom, które pragną władzy za wszelką cenę.
To dark fantasy pełne intryg, ciężkiego klimatu i mrocznej, niemal namacalnej atmosfery. Świat jest dopracowany w najmniejszym szczególe, a język – plastyczny i pełen sugestywnych obrazów. Nie ma tu miejsca na cukierkowe wątki – zamiast tego dostajemy brutalność, polityczne gry i poczucie, że mrok czai się w każdym rogu.
Uwielbiam, kiedy książka wciąga mnie od pierwszych stron swoim klimatem – i tu tak właśnie było. Autorzy stworzyli świat, w którym można się zatracić, a opisy są tak sugestywne, że niemal czułam zapach soli i duszną atmosferę kopalni. To historia, która wymaga skupienia, ale odwdzięcza się niesamowitą głębią i satysfakcją z lektury. Jeśli lubicie wymagające, mroczne fantasy – zdecydowanie polecam!
Za kamień i za ciemność Sonia Korta
Od początku kiedy pierwszy raz zobaczyłem okładkę to miałem takie… o k***a, co jest! Ale spokojnie, bo kiedyś już czytałem podobne poyebani książki od samego Piekary, które były bardzo realistycznie i szczegółowo opisane z krwistym wydźwiękiem i mocne wyrywające z butów… czy Soni się o udało? To za chwilę, bo kilka słów chce też powiedzieć zanim was rzucę o podłogę inną recenzją…
Historia głównie z tego co zdążyłem ją poznać i zrozumiem na tyle by móc się wypowiedzieć opowiada historię nie tyle samego miasta co historię zniszczenia klejnotu pustynnej krainy Isztaret, czyli Baraghod, Miasto-Ohyda… ja wiem pogmatwane to to jest, ale spokojnie. Nasz bohater Razaguel, jako ostatni żywy potomek, chce się dowiedzieć po prostu prawdy drążąc i drążąc tajemnice po tajemnicy, legendę po legendę aż trafia na to co wstrząśnie nim jak nic innego… prawdę, która zaboli. Ale czy to takie fascynujące… nieee! Fascynująca jest otoczka tego wszystkiego od kamienia aż po chmurkę na niebie spętaną krwią bogów i szczurów, którzy na każdym kroku próbują zniweczyć starania naszego bohatera.
Zapytacie mnie… i co już? Otóż nie, bo cała magia tej książki Jak przystało na fantastykę tkwi właśnie w szczegółach jak słowa, ukryte motywy czy znaczenia wydarzeń, których jest mnóstwo.
Nie wiem czy wiecie, ale ta książka nie jest dla każdego, kto ma słabe nerwy, bo doświadczymy to gorycz zniszczenia i upadku ludzkiego okraszona niespotykanym w normalnych książkach czarnym humorem co było dobrym zabiegiem lecz nie wszystkim się to spodoba i co ciekawe zawiera nutkę romantyczną…
Dobrze przeczytaliście! Bo romantyczność to nie tylko miłość u płci przeciwnej ale i do rzeczy czy wydarzeń lub rodziny o której tu jest najwięcej.
Bardzo mocna daje do myślenia…
