Miasto niedźwiedzia

Świetna. Mocna, poruszająca ważne tematy, ale nie ciężka i depresyjna. Świetnie przedstawione emocje bohaterów, bardzo przyjemna językowo. Kompletnie nie przeszkadzało mi to, że nie wiem nic o hokeju, choć jest to dużo w książce, nawet takie lenie kanapowe co ja mogą spokojnie sięgnąć po tę powieść. A naprawdę warto. No i to trzymanie w napięciu. Wiemy od samego początku, że coś się stanie, ale nie wiemy komu i co. A narrator co chwilę przypomina nam, że czekamy na to wydarzenie. I nie jest to denerwujące, a wręcz podkręca napięcie i napędza "jeszcze jedne rozdział", tak że czyta się bardzo szybko.
Świetny portret społeczeństwa małego miasteczka zaangażowaniego we wspólnym cel, moralność powiązana z tym, co nam się opłaca, wartość człowieka widziana z perspektywy dobra społeczności. Polecam!

Świetna. Mocna, poruszająca ważne tematy, ale nie ciężka i depresyjna. Świetnie przedstawione emocje bohaterów, bardzo przyjemna językowo. Kompletnie nie przeszkadzało mi to, że nie wiem nic o hokeju, choć jest to dużo w książce, nawet takie lenie kanapowe co ja mogą spokojnie sięgnąć po tę powieść. A naprawdę warto. No i to trzymanie w napięciu. Wiemy od samego początku,...

Poruszające, przejmujące i głębokie studium emocjonalnej determinacji

Poruszające, przejmujące i głębokie studium emocjonalnej determinacji

Historia mięsista i głęboka, książka warta przeczytania, jednak polecam tu uważność na wprowadzanych kolejno bohaterów, których jest z milion. Miałam wrażenie, że nowi bohaterowie pojawiają się nawet w ostatnich rozdziałach (albo już myliłam jednych z drugimi). Pojedyncze rozdziały słuchałam w audio - nie polecam, rozdziały poszatkowane są na kilka perspektyw/różne sytuacje w taki sposób, że ciężko jest wychwycić moment zmiany wątku/perspektywy podczas słuchania. Imo za dużo kombinowania taką formą.

Pierwsza część książki trochę "rozmemłana" i niektóre wątki wciśnięte nie wiadomo po co, druga część książki to lot w kosmos.

Historia mięsista i głęboka, książka warta przeczytania, jednak polecam tu uważność na wprowadzanych kolejno bohaterów, których jest z milion. Miałam wrażenie, że nowi bohaterowie pojawiają się nawet w ostatnich rozdziałach (albo już myliłam jednych z drugimi). Pojedyncze rozdziały słuchałam w audio - nie polecam, rozdziały poszatkowane są na kilka perspektyw/różne sytuacje...

Pan Backman zdecydowanie potrafi opowiadać historie. Książka na pewno chwyta za serce (może nawet i dusze?) a u rodziców dodatkowo budzi strach ale też nadzieję, że jako rodzice mamy naprawdę ważny i trudny mecz do rozegrania.

Pan Backman zdecydowanie potrafi opowiadać historie. Książka na pewno chwyta za serce (może nawet i dusze?) a u rodziców dodatkowo budzi strach ale też nadzieję, że jako rodzice mamy naprawdę ważny i trudny mecz do rozegrania.

Chyba miałem zbyt wygórowane oczekiwania po "Niespokojnych ludziach", tymczasem ta książka była dla mnie lekkim rozczarowaniem.
Wszyscy bohaterowie przez 99% książki opowiadają o lojalności, a na koniec pokazują co sobie można z tą lojalnością i gdzie.
Ciężko pisać o fabule bo cała akcja opiera się wokół jednego, traumatycznego wydarzenia, no i wokół hokeja.
Jednak sięgnę po kolejny tom.

Chyba miałem zbyt wygórowane oczekiwania po "Niespokojnych ludziach", tymczasem ta książka była dla mnie lekkim rozczarowaniem.
Wszyscy bohaterowie przez 99% książki opowiadają o lojalności, a na koniec pokazują co sobie można z tą lojalnością i gdzie.
Ciężko pisać o fabule bo cała akcja opiera się wokół jednego, traumatycznego wydarzenia, no i wokół hokeja.
Jednak sięgnę...

Na pewno książka podobałaby mi się bardziej , gdyby na początku nie było takiego ciągłego przeskakiwania POV między sporą ilością bohaterów. Pisanie w czasiw teraźniejszym również nie pomogło. Dopiero po kluczowym wydarzeniu, które wcale tak szybko się nie dzieje książka staje się bardziej wyrazista, bohaterowie nabierają jakiegoś charakteru i czyta się dużo szybciej i ciekawiej - mimo, że tematyka jest naprawdę bardzo ciężka.

Na pewno książka podobałaby mi się bardziej , gdyby na początku nie było takiego ciągłego przeskakiwania POV między sporą ilością bohaterów. Pisanie w czasiw teraźniejszym również nie pomogło. Dopiero po kluczowym wydarzeniu, które wcale tak szybko się nie dzieje książka staje się bardziej wyrazista, bohaterowie nabierają jakiegoś charakteru i czyta się dużo szybciej i...

Żałuję że nie zabrałem się za tą książkę wcześniej. Jeśli miałbym określić co czułem czytając tą książkę, to porównałbym ją do tego uczucia kiedy unosisz się na wodzie, patrzysz w niebo i chcąc nie chcąc, rozmyślasz. Wyjątkowo cenię sobie pióro pana Backmana, jego książki są o czymś więcej niż o fabule. Jest o ludziach. O każdym z nas. Pokazuje życie w całej swojej istocie. To, jak bardzo jest trudne, jak bolesne i jak piękne.

Żałuję że nie zabrałem się za tą książkę wcześniej. Jeśli miałbym określić co czułem czytając tą książkę, to porównałbym ją do tego uczucia kiedy unosisz się na wodzie, patrzysz w niebo i chcąc nie chcąc, rozmyślasz. Wyjątkowo cenię sobie pióro pana Backmana, jego książki są o czymś więcej niż o fabule. Jest o ludziach. O każdym z nas. Pokazuje życie w całej swojej istocie....

Sięgając po Miasto niedźwiedzia miałam duże oczekiwania. Zastanawiałam się, czy ta historia im sprosta i odpowiedź nie jest jednoznaczna.

Wyobrażałam sobie tę książkę trochę inaczej. Myślałam, że będzie opowiadać o czymś innym, może mocniej skoncentrowanym na jednym wątku, może bardziej emocjonalnie „uderzającym”. Ale im dalej w nią wchodziłam, tym częściej zadawałam sobie pytanie, czy to moje wyobrażenie rzeczywiście byłoby lepsze. Być może nie.

Jestem pod ogromnym wrażeniem inteligencji tej powieści i mądrości, które kryją się między wierszami. To książka niezwykle uważna wobec ludzi, relacji, mechanizmów społecznych. Każde słowo wydaje się przemyślane, dobrane z precyzją i świadomością ciężaru, jaki niesie. Czuć, że autor nie pisze przypadkowo, że za tą historią stoi głęboka refleksja nad naturą człowieka.

Akcja jest niespieszna, momentami (przynajmniej dla mnie) mało wciągająca. To nie jest książka, która porywa fabułą i nie pozwala się odłożyć. A jednak styl autora bardzo mi odpowiadał. Jest w nim coś spokojnego, dojrzałego, szczerego. Czytałam ją bez pośpiechu i mimo braku dynamicznych zwrotów akcji czerpałam z niej dużą przyjemność.

Sięgając po Miasto niedźwiedzia miałam duże oczekiwania. Zastanawiałam się, czy ta historia im sprosta i odpowiedź nie jest jednoznaczna.

Wyobrażałam sobie tę książkę trochę inaczej. Myślałam, że będzie opowiadać o czymś innym, może mocniej skoncentrowanym na jednym wątku, może bardziej emocjonalnie „uderzającym”. Ale im dalej w nią wchodziłam, tym częściej zadawałam...

Historie przedstawione w książce są same w sobie niezwykle poruszające. Autor świetnie nakreślił bohaterów i ich różnorodne charaktery, słabości, problemy, a także małomiasteczkowy klimat. Poruszonych zostaje kilka ważnych tematów, które zdecydowanie skłaniają do refleksji. Niestety jednak miałam wrażenie, że jest to historia nierówna - momentami wciągająca, emocjonująca, a niekiedy przegadana i nużąca, co sprawiało, że nie miałam ochoty do niej wracać i łapałam przestoje. Początkowo też można czuć się zagubionym w liczbie bohaterów, którzy jeden za drugim zostają nam przedstawieni. Są oni jednak na tyle charakterystyczni, że później już łatwo ich zapamiętać. Ostatecznie, mimo tych nudniejszych momentów, oceniam ją pozytywnie i nie żałuję spędzonego z nią czasu.

Historie przedstawione w książce są same w sobie niezwykle poruszające. Autor świetnie nakreślił bohaterów i ich różnorodne charaktery, słabości, problemy, a także małomiasteczkowy klimat. Poruszonych zostaje kilka ważnych tematów, które zdecydowanie skłaniają do refleksji. Niestety jednak miałam wrażenie, że jest to historia nierówna - momentami wciągająca, emocjonująca, a...

Za dużo:
- hokeja
- bohaterów
- truizmów

Strasznie nudna, mimo wielu dramatów i wątków.
Ale ten hokej… to było najgorsze.

Za dużo:
- hokeja
- bohaterów
- truizmów

Strasznie nudna, mimo wielu dramatów i wątków.
Ale ten hokej… to było najgorsze.