Dracena przerywa milczenie

Zwariowana komedia kryminalna.

Zwariowana komedia kryminalna.

Znudziła mnie, nie skończyłam

Znudziła mnie, nie skończyłam

Miła, momentami dość zabawna książka, ale porównywanie jej do Chmielewskiej, jest, wg mnie, lekką przesadą.

Miła, momentami dość zabawna książka, ale porównywanie jej do Chmielewskiej, jest, wg mnie, lekką przesadą.

„Dracena przerywa milczenie”, czyli Joanna Chmielewska wiecznie żywa. Tyle, że zamiast biura projektów jest uczelnia, a zamiast architektów genetycy, zoolodzy i żywieniowcy. Rolę Lesia (a może Joanny) przyjmują dwie genetyczki – Jola i Agata. Znienawidzoną Kadrową zastępuje (równie znienawidzona przez wszystkich) profesor Zyta Karpińska. No i w „Dracenie...” trup jest jak najbardziej realny, a nie tak jak w „Lesiu” hipotetyczny. Motyw, żeby zabić miał właściwie każdy. I tylko tytułowa roślina może wskazać mordercę.
Pierwszy raz spotkałam się z tym, żeby rolę „naocznego” świadka przypisano roślinie. Ze względu na tę „nowość” i mój sentyment do książek Joanny Chmielewskiej (szczególnie tych pierwszych) pozycja dostaje ode mnie ocenę wyżej.

„Dracena przerywa milczenie”, czyli Joanna Chmielewska wiecznie żywa. Tyle, że zamiast biura projektów jest uczelnia, a zamiast architektów genetycy, zoolodzy i żywieniowcy. Rolę Lesia (a może Joanny) przyjmują dwie genetyczki – Jola i Agata. Znienawidzoną Kadrową zastępuje (równie znienawidzona przez wszystkich) profesor Zyta Karpińska. No i w „Dracenie...” trup jest jak...

Lekka komedia kryminalna w stylu "wszyscy jesteśmy podejrzani". Zabawne sytuacje, nie zawsze absurdalne i przerysowane, dobra charakterystyka postaci, ciekawa zagadka kryminalna i świetnie pokazane modus operandi sprawy. Polecam w ramach relaksu.

Lekka komedia kryminalna w stylu "wszyscy jesteśmy podejrzani". Zabawne sytuacje, nie zawsze absurdalne i przerysowane, dobra charakterystyka postaci, ciekawa zagadka kryminalna i świetnie pokazane modus operandi sprawy. Polecam w ramach relaksu.

Laboratoria naukowe to jest to! Kotka Mopka, królik Kubuś, dracena i byczek Kajtuś. Przestraszam, dziupciskuje!

Laboratoria naukowe to jest to! Kotka Mopka, królik Kubuś, dracena i byczek Kajtuś. Przestraszam, dziupciskuje!

Jak dla mnie za mało działania kota - tak sympatyczna kicia jak Mopka na pewno mogła znakomicie ubarwić śledztwo :D

Jak dla mnie za mało działania kota - tak sympatyczna kicia jak Mopka na pewno mogła znakomicie ubarwić śledztwo :D

Czy dracena może pomóc wyjaśnić zagadkę morderstwa? Jak wygląda codzienność pracowników naukowych i jaką rolę pełni kotka Mopka dowiecie się z przezabawnej komedii kryminalnej Mai Kotarskiej. Jeżeli ktoś wychował się na książkach Joanny Chmielewskiej, lubi twórczość Małgorzaty Kursy to na pewno się nie zawiedzie. Polecam gorąco.

Czy dracena może pomóc wyjaśnić zagadkę morderstwa? Jak wygląda codzienność pracowników naukowych i jaką rolę pełni kotka Mopka dowiecie się z przezabawnej komedii kryminalnej Mai Kotarskiej. Jeżeli ktoś wychował się na książkach Joanny Chmielewskiej, lubi twórczość Małgorzaty Kursy to na pewno się nie zawiedzie. Polecam gorąco.

Długo polowałam na tę książkę i wreszcie udało mi się ją dopaść i przeczytać.
Debiut Mai Kotarskiej "Dracena przerywa milczenie".
Jak dla mnie - o ile kolejne są równie dobre - autorka mogłaby zająć niszę po Chmielewskiej. I to WŁAŚNIE DLATEGO, że jej nie kopiuje.
Uśmiałam się przy tej książce, może jeszcze nie tak, jak przy Chmielewskiej, ale pierwsze jaskółki są. No i moje ukochane środowisko - to też nie bez znaczenia, więc nigdy tu nie będę obiektywna.
Akcja dzieje się wśród genetyków. Nie znam dziewczyny i nigdy nie byłam w AR we Wrocławiu, ale środowisko sportretowała świetnie. Ubawiłam się. Chociaż my czasem robiliśmy jeszcze lepsze numery niż w jej labie :)
Do tego ciekawa intryga kryminalna i jeszcze ciekawszy sposób wykrycia przestępcy.
Jeśli ktoś lubi zabawne kryminały dziejące się w zamkniętej grupie zawodowej, zwłaszcza wśród naukowców - gorąco polecam.
I będę polować na kolejną z serii czyli "Strusie jajo". Niestety nasza biblioteka nie ma :(
Ale draceny też nie miała, a w końcu udało mi się ją dorwać.
Zamówiłam sobie obyczajówkę tej autorki.
Nie spodziewam się zbyt wiele, bo trudno zaskoczyć obyczajówką, ale... zobaczymy. :)

Długo polowałam na tę książkę i wreszcie udało mi się ją dopaść i przeczytać.
Debiut Mai Kotarskiej "Dracena przerywa milczenie".
Jak dla mnie - o ile kolejne są równie dobre - autorka mogłaby zająć niszę po Chmielewskiej. I to WŁAŚNIE DLATEGO, że jej nie kopiuje.
Uśmiałam się przy tej książce, może jeszcze nie tak, jak przy Chmielewskiej, ale pierwsze jaskółki są. No i...

Pachnie Chmielewską, powiedziałbym nawet, że dość mocno, czyli większość elementów ma swoje odpowiedniki w "Wszyscy jesteśmy podejrzani". Ale humoru o kilka stopni mniej.

Pachnie Chmielewską, powiedziałbym nawet, że dość mocno, czyli większość elementów ma swoje odpowiedniki w "Wszyscy jesteśmy podejrzani". Ale humoru o kilka stopni mniej.