Billy Summers

Zwyczajny dramat obyczajowo kryminalny, bez wielkich i wciągających wydarzeń, bez zaskakujących zwrotów akcji, z nudnymi retrospekcjami. Książka sprawia wrażenie debiutu literackiego jakiegoś studenta.
I czy ktoś wie czy King robi już sam z siebie na umyślnie autoironię z tym głównym bohaterem w roli pisarza, czy to ciągle na serio, a może taki znak rozpoznawczy?

Zwyczajny dramat obyczajowo kryminalny, bez wielkich i wciągających wydarzeń, bez zaskakujących zwrotów akcji, z nudnymi retrospekcjami. Książka sprawia wrażenie debiutu literackiego jakiegoś studenta.
I czy ktoś wie czy King robi już sam z siebie na umyślnie autoironię z tym głównym bohaterem w roli pisarza, czy to ciągle na serio, a może taki znak rozpoznawczy?

Świetna książka! Jedna z lepszych Kinga. Wyraziści bohaterowie, trzymająca w napięciu akcja. Szkoda, że już się skończyła. Jak ktoś lubi dobre książki Kinga, nie z tych horrorów, tylko bardziej kryminału/ thrillerów, to z czystym sumieniem mogę polecić!

Świetna książka! Jedna z lepszych Kinga. Wyraziści bohaterowie, trzymająca w napięciu akcja. Szkoda, że już się skończyła. Jak ktoś lubi dobre książki Kinga, nie z tych horrorów, tylko bardziej kryminału/ thrillerów, to z czystym sumieniem mogę polecić!

Trzyma w napięciu!

Trzyma w napięciu!

Wyborowo się bawiłam, dobra historia. King ma smykałkę do pisania, nie tylko powieści z bohaterami z paranormalnymi zdolnościami. W sposób jaki kreuje postacie to istna sztuka. Jak mam brak weny czytelniczej, wiem po kogo sięgać :).

Wyborowo się bawiłam, dobra historia. King ma smykałkę do pisania, nie tylko powieści z bohaterami z paranormalnymi zdolnościami. W sposób jaki kreuje postacie to istna sztuka. Jak mam brak weny czytelniczej, wiem po kogo sięgać :).

Nie dało się nie przewracać oczami podczas wątków z Alice

Nie dało się nie przewracać oczami podczas wątków z Alice

Nigdy nie zdarzyło mi się, abym zrecenzował jeden tytuł trzy razy. Aż do teraz. Nowe wydanie, więc nowa recenzja, ale tylko dlatego, iż uważam tę książkę za najlepszą w dorobku Stephena Kinga, którego przecież nie trzeba nikomu przedstawiać. Mistrz horroru? Owszem, ale przede wszystkim znakomity portrecista ludzkich charakterów. „Billy Summers” potwierdza, że King już dawno powinien przejść na tego typu literaturę, bo w niej sprawdza się najlepiej. Niestety, autor padł ofiarą sławy i uwielbienia za sprawą niezwykle popularnych swego czasu krwawych horrorów i nieoczywistej fantastyki, która w drugiej połowie XX wieku była niezwykle popularna. Dały mu one rozpoznawalność, o jakiej marzy niejeden pisarz, ale która najwyraźniej przeszkadza w pisaniu bardziej ambitnej literatury. Może nawet nie tyle w pisaniu, co w zdobywaniu miłośników mocno odmiennego stylu.
Choć King nigdy nie dał się zamknąć w jednej szufladzie, to jednak tego typu literaturę zazwyczaj pakuje w opowiadania, a pełnowartościowe powieści niebędące horrorem czy fantastyką można policzyć na palcach jednej ręki.
„Billy Summers” to thriller psychologiczny, który wbija się w pamięć nie przez brutalność (choć ta jest obecna),ale przez swoją głęboko humanistyczną opowieść.
King przedstawia nam tytułowego Billy'ego jako człowieka o wyjątkowo mrocznej profesji, a jednak nie jako antybohatera. To jeden z tych paradoksów, które autor przedstawia z mistrzowską precyzją. Billy jest sumienny, zdyscyplinowany, oczytany i ma swój kodeks. Jego wewnętrzne rozdarcie między tym, kim jest, a tym, kim mógłby być, stanowi motor napędowy fabuły. To nie jest postać z tektury, ale też nie można o nim powiedzieć, że jest twardzielem z krwi i kości. Choć przeszłość naznaczyła go na zawsze, to jednak go nie zdefiniowała.
Fabuła, oparta na schemacie "ostatniego zlecenia" (trochę sztampowo, jak na amerykański produkt),szybko wymyka się wszelkim oczekiwaniom. King gra z konwencją thrillera, by zaprowadzić nas w rejony zupełnie niespodziewane. Kiedy plan mistrzowsko zaaranżowanej akcji zaczyna się koamplikować, czytelnik nie otrzymuje jedynie serii pościgów i strzelanin, bo sztampa szybko znika i dostajemy przede wszystkim wgląd w proces moralnej odnowy, niespodziewanej więzi i odkupienia. To, co "idzie nie tak", staje się katalizatorem dla czegoś znacznie większego niż tylko zwrot akcji.
Pierwsza połowa to metodyczne, niemal hipnotyczne budowanie napięcia i portretu głównego bohatera. Druga to emocjonalny rollercoaster, w którym poczucie niebezpieczeństwa miesza się z głębokim współczuciem dla postaci. Autor dodaje do tego także odrobinę charakterystycznego dla siebie metafizycznego niepokoju, który wkomponowuje się w realistyczną fabułę zaskakująco naturalnie.
„Billy Summers” to także powieść o pisaniu. O tym, jak opowiadanie historii może być sposobem na uporządkowanie chaosu własnego życia i na konfrontację z demonami. Ten wątek nadaje całej opowieści dodatkową, inteligentną warstwę.
Widać tu szablon bohaterów, którym King posługuje się od lat, ale „Billy Summers” to jednak zupełnie inny poziom literatury. Tą książką bardziej przypomina Philippa Meyera i Denisa Johnsona niż samego siebie, ale moim zdaniem wychodzi mu to znacznie lepiej niż "dzieciaki na cmentarzu dla zwierząt", czy "baba łamiąca nogi pisarzowi", a "Klaun morderca" czy "mordujący samochód" to absolutne duperele w porównaniu do „Billy’ego Summersa”!
Pytając sam siebie jeszcze raz, czy to najlepsza książka Kinga, uważam jednak, że to niewłaściwe pytanie. Na pewno jest to jedna z jego najbardziej dojrzałych, przemyślanych i wzruszających powieści. To thriller z duszą, historia o mordercy, która w finale okazuje się opowieścią o człowieczeństwie. Stephen King po raz kolejny udowadnia, że jest nie tylko niesamowitym gawędziarzem, ale także przenikliwym obserwatorem ludzkiej kondycji. Dla mnie jedna z trzech najlepszych jego prac, ale oczywiście chylę czoła całej jego twórczości, bo jednak Król to Król…
Jest to kolejne wydanie tej powieści, ale zdecydowanie najładniejsze. Za projekt graficzny okładki odpowiada niezawodny Dark Crayon, co już na starcie czyni to wydanie wyjątkowym. Zresztą Prószyński i S-ka wydaje teraz wszystkie książki Kinga w twardych okładkach z grafiką od Dark Crayona. Pięknie i solidnie. Przeczytałem po raz trzeci i po raz trzeci jestem zachwycony.
A tak przy okazji, chodzą słuchy, że scenarzysta odpowiedzialny na przykład za „Krwawy diament” czy choćby „Wichry namiętności” pracuje już nad scenariuszem do „Billego Summersa”. Reżyserem miałby zostać J.J. Abrams a do roli Billego szykuje się boski Leo, choć osobiście widziałbym kogoś młodszego. Ale to już inna para kaloszy, do których wrócę, kiedy film ujrzy światło dzienne.

https://www.facebook.com/hultajliteracki/

Nigdy nie zdarzyło mi się, abym zrecenzował jeden tytuł trzy razy. Aż do teraz. Nowe wydanie, więc nowa recenzja, ale tylko dlatego, iż uważam tę książkę za najlepszą w dorobku Stephena Kinga, którego przecież nie trzeba nikomu przedstawiać. Mistrz horroru? Owszem, ale przede wszystkim znakomity portrecista ludzkich charakterów. „Billy Summers” potwierdza, że King już dawno...

Super zakonczenie! Z czym u Kinga bywa roznie..

Super zakonczenie! Z czym u Kinga bywa roznie..

(...) ɴɪᴇ ᴍᴀ ꜱᴇɴꜱᴜ ᴍᴀʀᴛᴡɪᴄ́ ꜱɪᴇ̨ ᴄᴢʏᴍꜱ́, ɴᴀ ᴄᴏ ɴɪᴇ ᴍᴀꜱᴢ ᴡᴘᴌʏᴡᴜ. ᴛᴏ ɴᴀᴊᴋʀᴏ́ᴛꜱᴢᴀ ᴅʀᴏɢᴀ ᴅᴏ ꜱᴢᴀʟᴇɴ́ꜱᴛᴡᴀ.

🪟 Nie ma co, dawno już nie czytałem tak dobrego Kinga, forma jak za dawnych lat, zdecydowanie ten gatunek mu służy. Co do samej książki to bardzo zżyłem się z głównym bohaterem i jego historią. Nieoczywista, niełatwa, i smutna, przez co czułem że jest bardziej prawdziwa, że Billy Summers nie jest tylko wyobrażeniem autora, lecz prawdziwym człowiekiem z krwi i kości, który ma swoje pragnienia, który wiele w życiu wycierpiał, a całe to zło odcisnęło na nim swoje piętno. Takiej powieści w danym momencie chyba było mi potrzeba.

🪟 Billy Summers, elitarny snajper i weteran wojny w Iraku odwiesza mundur i zaczyna żyć na własną rękę. Profesja którą zaczął się parać powoli zaczyna dołożyć, i wysysać resztki życia które w nim pozostały. Do tego postanawia to rzucić. Przed nim ostatnia robota, zabójstwo na zlecenie za naprawdę duże pieniądze. Billy wyczuwa że coś jest nie tak mimo to brnie dalej. Żyjąc pod przykrywką zachodzą w nim zmiany, oczekując na wykonanie zlecenia zżywa się z lokalną społecznością. Odkąd pamiętam był pariasem, a teraz znalazł się w miejscu gdzie cokolwiek znaczył. Jednak zlecenie to zlecenie. Kiedy udaje mu się jej wykonać, znajduje się w śmiertelnej pułapce. Na własną rękę ucieka, lecz na jego drodze los stawia młodą kobietę; Alice Maxwell, której ratuje życie. Jej osoba sprawia że Billy zaczyna przewartościowywać swoje życie. Stają się od siebie zależni, a z czasem zżywają się ze sobą coraz bardziej, tworząc nieco groteskowe duo. Billy wie że dopóki nie zakończy swoich spraw, nie dadzą mu spokoju, a wdzięczna Alice postanawiamy w tym pomóc.

🪟 Świetna narracja i uniwersalna opowieść o potrzebie akceptacji i odkupieniu. O samotności która zawsze daje sobie znać. Nikt bowiem nie jest stworzony do życia w niej. Bo kiedy pojawi się w życiu osoba dla której warto żyć, wszystko inne co do tej pory wydawało się mieć znaczenie, traci je bezpowrotnie.

(...) ɴɪᴇ ᴍᴀ ꜱᴇɴꜱᴜ ᴍᴀʀᴛᴡɪᴄ́ ꜱɪᴇ̨ ᴄᴢʏᴍꜱ́, ɴᴀ ᴄᴏ ɴɪᴇ ᴍᴀꜱᴢ ᴡᴘᴌʏᴡᴜ. ᴛᴏ ɴᴀᴊᴋʀᴏ́ᴛꜱᴢᴀ ᴅʀᴏɢᴀ ᴅᴏ ꜱᴢᴀʟᴇɴ́ꜱᴛᴡᴀ.

🪟 Nie ma co, dawno już nie czytałem tak dobrego Kinga, forma jak za dawnych lat, zdecydowanie ten gatunek mu służy. Co do samej książki to bardzo zżyłem się z głównym bohaterem i jego historią. Nieoczywista, niełatwa, i smutna, przez co czułem że jest bardziej prawdziwa, że...

King jakiego rzadko się spotyka.Żadnych paranormalnych zjawisk,ani ludzi z dziwną mocą.Za to dostajemy człowieka z krwi i kości,byłego żołnierza ,teraz płatnego zabójce,tytułowego Billa Summersa.Dostaje on zlecenie,aby go dokonać musi poczekać w małym miasteczku,umila to sobie pisząc.Gdy już wykonuje swoje zadanie sprawy się komplikują.Kto za tym stoi i dlaczego za głowę Billego jest nagroda.Dwa alternatywne zakończenia dopełniają dzieła. Aaa.... i słowo Trump pada tu 10 razy.

King jakiego rzadko się spotyka.Żadnych paranormalnych zjawisk,ani ludzi z dziwną mocą.Za to dostajemy człowieka z krwi i kości,byłego żołnierza ,teraz płatnego zabójce,tytułowego Billa Summersa.Dostaje on zlecenie,aby go dokonać musi poczekać w małym miasteczku,umila to sobie pisząc.Gdy już wykonuje swoje zadanie sprawy się komplikują.Kto za tym stoi i dlaczego za głowę...

King w roli mistrza kryminału z duszą.

King w roli mistrza kryminału z duszą.