Informacja zwrotna

Bardzo lubię książki Żulczyka, więc tę miałam kolejną na liście do przeczytania i niestety ledwie udało mi się ją skończyć. W połowie myślałam, że się poddam, ale przebrnęłam. Głównym bohaterem jest alkoholik, którego moim zdaniem nie da się w żaden sposób lubić, ani mu kibicować. Książkę ciężko się czyta, bo historia opowiadana jest z perspektywy degenerata, wszystko jest bardzo chaotyczne. Jeśli chodzi o fabułę, to tak w sumie jest jej bardzo mało, a w powieści najwięcej znajduje się myśli, wspomnień i wydarzeń z przeszłości głównego bohatera. Książka na pewno pokazuje sposób działania i myślenia osoby głęboko uzależnionej i zdegenerowanej, niszczącej wszytko oraz wszystkich wokół, ale przede wszystkim siebie samego.

Bardzo lubię książki Żulczyka, więc tę miałam kolejną na liście do przeczytania i niestety ledwie udało mi się ją skończyć. W połowie myślałam, że się poddam, ale przebrnęłam. Głównym bohaterem jest alkoholik, którego moim zdaniem nie da się w żaden sposób lubić, ani mu kibicować. Książkę ciężko się czyta, bo historia opowiadana jest z perspektywy degenerata, wszystko jest...

❓Uzależnienie to choroba, czy ciąg wyborów?

Alkoholizm – nazywajmy rzeczy po imieniu. Nie jakiś tam problem alkoholowy, problem to można mieć z WI-FI. Alkoholizm jest jak czarna dziura wpuszczona w ludzkie ciało – najpierw zniekształca nosiciela, a potem zakrzywia całą tkankę rodzinną i społeczną dookoła. Autor z typowym dla siebie wdziękiem :) pokazuje uzależnienie jako coś brudnego, chaotycznego, pozbawionego romantyzmu, który czasem lubimy sobie dopowiadać. Główny bohater nie jest „biedną ofiarą systemu”, tylko facetem, który podejmuje złe decyzje – musi z nimi żyć... i dalej pić. Nie ma tu łatwych katharsis ani wzruszających przemów, na końcu pojawia się, a jakże, kac.

Reprywatyzacja – jej motyw pojawia się niby gdzieś z boku, ale szybko robi się z niego całkiem istotny element układanki. Warszawa to pole bitwy dla ludzi, którzy wiedzą, jak legalnie przejąć cudzą rzeczywistość. Reprywatyzacja pokazana jest jako mechanizm, w którym ktoś zawsze przegrywa. Książka celnie punktuje absurdy systemu, gdzie prawo bywa bardziej elastyczne niż moralność bohaterów. W tle przewija się poczucie niesprawiedliwości, ale bez taniego moralizowania. Ktoś się poddaje, ktoś inny przeciwstawia, jeszcze ktoś zakochuje – wbrew logice i zawartej umowie.

Syn – wymieniam na końcu, bo i u ojca nigdy nie był na pierwszym miejscu. Po prostu był, a teraz to już w ogóle go nie ma. Gdyby człowiek nie zapił, to by może nawet pamiętał, co się z nim stało. Szarpanina, zakrwawione prześcieradła, przeczucie – to za mało, by wyciągnąć wnioski. Potrzebne jest śledztwo, w toku którego okazuje się, że problem był od zawsze na wyciągnięcie ręki. Tak jak Hilary, który nie zauważył, że ma na nosie okulary, tak główny bohater powieści nie połączył kropek, szukając sprawcy domniemanego zajścia. Spóźnił się nawet na to, by zorientować się, że jest już za późno.

"Informacja zwrotna" to historia byłego rockmana, który próbuje odnaleźć zaginionego syna, jednocześnie walcząc z własnym alkoholizmem – czyli misja z gatunku „powodzenia, stary”. Narracja zakrzywia rzeczywistość, idealnie oddając poczucie świadomości alkoholika. Śledztwo szybko przestaje być tylko poszukiwaniem syna, a zaczyna przypominać grzebanie w całkiem brudnych sprawach, gdzie nikt nie jest do końca niewinny. Warszawa w tej powieści to miejsce pełne układów, szemranych interesów i ludzi, którzy zawsze jakoś sobie radzą – kosztem innych. Całość jest mroczna, niewygodna i momentami wręcz dusząca, ale jak najbardziej warta grzechu. Można czytać bez przepojki.

❓Uzależnienie to choroba, czy ciąg wyborów?

Alkoholizm – nazywajmy rzeczy po imieniu. Nie jakiś tam problem alkoholowy, problem to można mieć z WI-FI. Alkoholizm jest jak czarna dziura wpuszczona w ludzkie ciało – najpierw zniekształca nosiciela, a potem zakrzywia całą tkankę rodzinną i społeczną dookoła. Autor z typowym dla siebie wdziękiem :) pokazuje uzależnienie jako...

Jest to druga książka Żulczyka której nie skończyłam, więc po trzecią raczej nie sięgnę, przede wszystkim książka jest zbyt obszerna, ojciec szuka syna który nie mówiąc nic rodzinie zwalnia się z pracy i walczy na rzecz oszukanych lokatorów przez mafię, ojciec jest alkoholikiem i przeżywa cięzkie chwilę nie mogąc pić, prawdopodobnie syn zostaje zamordowany,ale już tego nie doczytałam,można się tylko zastanowić co z naszymi ludźmi jest nie tak skoro taka książka ma tak wysokie notowania a ja odstawiam ja po połowie,

Jest to druga książka Żulczyka której nie skończyłam, więc po trzecią raczej nie sięgnę, przede wszystkim książka jest zbyt obszerna, ojciec szuka syna który nie mówiąc nic rodzinie zwalnia się z pracy i walczy na rzecz oszukanych lokatorów przez mafię, ojciec jest alkoholikiem i przeżywa cięzkie chwilę nie mogąc pić, prawdopodobnie syn zostaje zamordowany,ale już tego nie...

Bardzo lubię książki autora. Są mocne, a zarazem pozostawiają przestrzeń na czytelnicze koncepcje rozwoju akcji. Fabuła bez ozdobników, szczera i pozostająca w pamięci.

Bardzo lubię książki autora. Są mocne, a zarazem pozostawiają przestrzeń na czytelnicze koncepcje rozwoju akcji. Fabuła bez ozdobników, szczera i pozostająca w pamięci.

„Informację zwrotną" czytałem jako ktoś, kto najpierw obejrzał serial. To znaczy, że przez całą lekturę Piotr miał w mojej głowie konkretną twarz, Marcin miał twarz Jakubika.

Co w książce działa na mnie bez żadnych zastrzeżeń, to sceny bezpośredniego starcia ojca z synem.

Triggerowały mnie osobiście i to dość mocno. Nie w sensie, że czułem się źle, w sensie, że czułem to samo co Piotr wobec Marcina.

Yrochę gorzej z "intrygą", która spaja całość. Im bliżej rozwiązania fabularnego, tym bardziej mechanizm zaczyna skrzypieć.

Nie chcę tu spoilować, ale jeśli ktoś na chwilę zatrzyma się i zacznie racjonalnie przykładać miarę do tego, co właściwie się wydarzyło i dlaczego, może poczuć, że jest to wszystko mocno naciągane.

Żulczyk sprawnie przykrywa to tempem i atmosferą, ale pod spodem ktoś wyraźnie naciągał gumkę.

Ogólnie jednak: książka mocna. Trzyma w napięciu, momentami jest krępująca, momentami obrzydliwa — i to jest komplement, bo dokładnie taka powinna być książka o alkoholiku będącym w ciągu.

Jakby sama naśladowała swojego bohatera: wciąga, dusi, zdarza jej się przekroczyć granicę dobrego smaku, a mimo to człowiek odkłada ją dopiero wtedy, kiedy dobrnie do ostatniej strony.

„Informację zwrotną" czytałem jako ktoś, kto najpierw obejrzał serial. To znaczy, że przez całą lekturę Piotr miał w mojej głowie konkretną twarz, Marcin miał twarz Jakubika.

Co w książce działa na mnie bez żadnych zastrzeżeń, to sceny bezpośredniego starcia ojca z synem.

Triggerowały mnie osobiście i to dość mocno. Nie w sensie, że czułem się źle, w sensie, że czułem to...

Jeśli wychodzisz dopiero z nałogu, daj sobie parę lat i wtedy sięgnij. Jeśli masz wątpliwości, czy jesteś uzależniony, odłóż to, co czytasz i sięgnij po tę książkę. Jeśli nie masz problemu z substancjami psychoaktywnymi, to na pewno znasz kogoś, kto ma. Przeczytaj. Jeśli ten temat Cię w ogóle nie pociąga, to nadal masz przed sobą dobrze napisaną książkę, z dynamiczną narracją i językiem ciętym jak żyletki polsilver.

Jeśli wychodzisz dopiero z nałogu, daj sobie parę lat i wtedy sięgnij. Jeśli masz wątpliwości, czy jesteś uzależniony, odłóż to, co czytasz i sięgnij po tę książkę. Jeśli nie masz problemu z substancjami psychoaktywnymi, to na pewno znasz kogoś, kto ma. Przeczytaj. Jeśli ten temat Cię w ogóle nie pociąga, to nadal masz przed sobą dobrze napisaną książkę, z dynamiczną...

To było moje pierwsze zetknięcie z twórczością Jakuba Żulczyka, więc nie za bardzo wiedziałam czego oczekiwać. Nie zawiodłam się. Pozycja mroczna, gęsta, momentami wręcz trudna w odbiorze. Bardzo dobrze pokazana postać osoby uwikłanej w alkoholizm. Marcin Kania - człowiek, którego życiem kieruje przysłowiowy kieliszek. Słaby, wiecznie upadający. Poświęcający rodzinę, karierę, zespół dla chwilowego zapomnienia w alkoholowym upojeniu. Świetnie opisane emocje głównego bohatera, jego sposób postrzegania świata. Zniewolony, nie potrafiący wyrwać się z nałogu. Nie przyjmujący do wiadomości faktów i wydarzeń toczących się wokół niego. Z drugiej strony Piotr - syn Marcina, wychowany z poczuciem braku akceptacji, nie potrafiący znaleźć miejsca dla siebie w tak okrutnym świecie. Ich spotkanie okaże się początkiem końca...
Na początku myślałam, że będzie to kryminał. Jednak to książka o uczuciach, trudnych relacjach, o niemożności zapanowania nad swoim życiem. Pisana z perspektywy osoby uzależnionej. Smutna, jednak warta przeczytania.

To było moje pierwsze zetknięcie z twórczością Jakuba Żulczyka, więc nie za bardzo wiedziałam czego oczekiwać. Nie zawiodłam się. Pozycja mroczna, gęsta, momentami wręcz trudna w odbiorze. Bardzo dobrze pokazana postać osoby uwikłanej w alkoholizm. Marcin Kania - człowiek, którego życiem kieruje przysłowiowy kieliszek. Słaby, wiecznie upadający. Poświęcający rodzinę,...

swoim brudem zbliżona do ślepnąc od świateł. świetna.

swoim brudem zbliżona do ślepnąc od świateł. świetna.

Wciągająca, świetnie napisana (uwielbiam stylistykę Żulczykowską),ukazująca jak uzależnienie niszczy nas samych i ludzi nam najbliższych. Nawet jak się widziało serial to i tak warto po nią sięgnąć, dużo wątków zostało w serialu pominiętych, a to właśnie te wątki współtworzą wyjątkowość tej książki.

Wciągająca, świetnie napisana (uwielbiam stylistykę Żulczykowską),ukazująca jak uzależnienie niszczy nas samych i ludzi nam najbliższych. Nawet jak się widziało serial to i tak warto po nią sięgnąć, dużo wątków zostało w serialu pominiętych, a to właśnie te wątki współtworzą wyjątkowość tej książki.

„Informacja zwrotna” to brutalnie szczera, bolesna i niesamowicie wciągająca wiwisekcja nałogu, która wychodzi daleko poza ramy klasycznego kryminału. Jakub Żulczyk stworzył postać Marcina Kani – byłego muzyka i alkoholika, który próbuje odnaleźć zaginionego syna, walcząc jednocześnie z własną, dziurawą pamięcią.

To bez wątpienia jedna z najlepszych książek w dorobku autora. Żulczyk rezygnuje z gangsterskiego blichtru znanego ze "Ślepnąc od świateł" na rzecz dusznego, brudnego realizmu. Największą siłą powieści jest narracja – czytelnik zostaje zamknięty w głowie człowieka, któremu nie może ufać, co buduje niemal klaustrofobiczne napięcie. Żulczyk udowadnia tutaj, że jest mistrzem opowiadania o mrocznej stronie ludzkiej psychiki.

To lektura obowiązkowa dla każdego, kto ceni prozę mocną, bezkompromisową i zostawiającą czytelnika z potężnym emocjonalnym kacem.

„Informacja zwrotna” to brutalnie szczera, bolesna i niesamowicie wciągająca wiwisekcja nałogu, która wychodzi daleko poza ramy klasycznego kryminału. Jakub Żulczyk stworzył postać Marcina Kani – byłego muzyka i alkoholika, który próbuje odnaleźć zaginionego syna, walcząc jednocześnie z własną, dziurawą pamięcią.

To bez wątpienia jedna z najlepszych książek w dorobku...