If I had your face

Gdybym miała twoją twarz autorstwa Frances Cha trafiła dokładnie w mój poziom zainteresowania Koreą. Od dawna fascynuje mnie przede wszystkim Korea Południowa, dlatego ta powieść czytała się jak wejście głębiej w świat, który już trochę znam, ale wciąż potrafi zaskakiwać.

To książka o kilku młodych kobietach z Seulu. Każda z nich żyje inaczej, ale wszystkie zmagają się z podobną rzeczywistością – presją wyglądu, wymaganiami społecznymi i miejscem kobiet w silnie patriarchalnej kulturze. Pojawiają się tu tematy, które dziś najmocniej kojarzą się z Koreą: obsesja na punkcie urody i operacji plastycznych, przemysł k-beauty, kultura idolów i k-popu, a nawet zwykła codzienność – choćby wieczory przy smażonym kurczaku i piwie.

Najciekawsze jest to, jak bardzo różni się życie kobiet w Korei od tego, które znamy z Europy. Presja społeczna jest ogromna, oczekiwania wobec kobiet bardzo konkretne, a droga do niezależności bywa trudna i bolesna. Historie bohaterek pokazują, że nie każda potrafi temu sprostać.

Podobało mi się też to, że książka nie moralizuje. Pokazuje rzeczywistość taką, jaka jest – z marzeniami, rozczarowaniami i próbą znalezienia własnego miejsca w świecie.

Dla mnie to jedna z tych powieści, które świetnie wprowadzają w koreańską tematykę. Warto po nią sięgnąć, jeśli ktoś chce lepiej zrozumieć współczesną Koreę. I wcale nie jest to książka tylko dla kobiet – każdy, kto interesuje się kulturą tego kraju, znajdzie tu coś dla siebie. 🇰🇷📚

Gdybym miała twoją twarz autorstwa Frances Cha trafiła dokładnie w mój poziom zainteresowania Koreą. Od dawna fascynuje mnie przede wszystkim Korea Południowa, dlatego ta powieść czytała się jak wejście głębiej w świat, który już trochę znam, ale wciąż potrafi zaskakiwać.

To książka o kilku młodych kobietach z Seulu. Każda z nich żyje inaczej, ale wszystkie zmagają się z...

Z jednej strony ciekawa opowieść o różnych kobietach mieszkających w tym samym budynku, które mierzą się z różnymi problemami. Z drugiej strony takie proste czytadełko które skupia się głównie na wyglądzie. Nie rozumiem czemu mając 5 bohaterek, dostajemy opis świata tylko z perspektywy czterech z nich, Sujin która obsesyjnie marzy o zmianie wyglądu jest jedynie postacią poboczną, chociaż przewija się ona w historii każdej z pozostałych dziewcząt, co wydaje mi się dosyć dziwne, tym bardziej że to ona jako jedyna w trakcie trwania historii, przechodzi przez proces operacji plastycznej. Książka jest nie spójna. Niektóre rozdziały opowiadają tylko o historii i pochodzeniu swoich narratorek, z kolei historia Gyuri jest zupełnie pominięta, nie dowiadujemy się o niej właściwie niczego, a jej uzależnienie od alkoholu jest wspomniane właściwie nie wiadomo dlaczego, nic z tego nie wynika. Wątki są rozpoczęte i pogubione. Wydaje mi się że ta pozycja miała potencjał, żeby dogłębnie przeanalizować społeczeństwo koreańskie, układy które rządzą tym światem i marginalizacje kobiet których uroda nie jest idealna, jednak jedynie delikatnie zarysowala problemy. Przypomina mi to takie filmy kiedy tylko wchodzimy w życie bohatera na chwilkę, patrzymy razem z nim na jego życie i po jakimś czasie równie nagle wychodzimy. Nie ma tu przyczyny, nie ma jasnego zakończenia. Czy da się to przeczytać? Tak. Czy można dowiedzieć się czegoś o Korei? Tak. Czy jest to książka którą wniosła coś do mojego życia? Nie bardzo.

Z jednej strony ciekawa opowieść o różnych kobietach mieszkających w tym samym budynku, które mierzą się z różnymi problemami. Z drugiej strony takie proste czytadełko które skupia się głównie na wyglądzie. Nie rozumiem czemu mając 5 bohaterek, dostajemy opis świata tylko z perspektywy czterech z nich, Sujin która obsesyjnie marzy o zmianie wyglądu jest jedynie postacią...

Jestem zawiedziona zakończeniem książki. Więcej nic nie napiszę żeby nie spoilerować.

Jestem zawiedziona zakończeniem książki. Więcej nic nie napiszę żeby nie spoilerować.

Jaka jest cena piękna? Czy jest coś w Twojej twarzy do poprawy?

Koreanki nie mają łatwego życia, a ukazuje nam to codzienność pięciu naszych głównych bohaterek, które mieszkają w tym samym budynku. Są to młode kobiety, pragnące bycia zauważoną, docenioną i kochaną oraz spełniającą oczekiwania społeczeństwa w Seulu. Mają wyglądać w określony sposób, zachowywać się i nie przynosić rozczarowania rodzinie. Być idealną partnerką oraz pracownicą, która nie sprawia kłopotów.

Ara, Gyuri, Miho, Sujin oraz Wonna łączą się w trudnych chwilach, każda prowadzi osobne życie, idealnie kierując naszą uwagę w uznanie i pragnienie czegoś co ma ktoś inny. „Gdybym miała Twoją twarz” nie dotyczy tylko wyglądu. Bohaterki chcą czyjegoś zdrowia lub pieniędzy, relacji rodzinnych lub pewności siebie. Frances Cha w swoim debiucie ukazała człowieka, któremu zawsze będzie czegoś brakować i tak trudno cieszyć się własnym życiem.

Operacje plastyczne są coraz powszechniejsze na całym świecie, są bardzo niebezpieczne bo decydują się na nie coraz młodsze osoby, a to jest przerażające. Tu doczepić, tam dokleić, a tu wstrzyknąć a tam podnieść. Jest coraz więcej klonów, a hasła medycyna estetyczna zaczynają używać ludzie po kursach przez co ponosi się niezdrowe konsekwencje.

Ta książka nie jest tylko o tym, choć uważam to za bardzo ważny i otwierający oczy wątek. Przyjaźń wiedzie prym, siostrzeństwo oraz traumatyczne wspomnienia w retrospekcjach młodych kobiet pozwalają nam je bliżej poznać, a naprawdę warto to zrobić i dać im szansę.

Książka długo czekała na swoją kolej u mnie na półce, ale cieszę się, ze w końcu została przeczytana. Jest to świetne przypomnienie, żeby patrzeć na innych przez system wartości wewnątrz oraz nie oceniać pozycji w jakiej ktoś tkwi i jej wygladu. Czasami warto pomóc komuś powstać z klęczków, nie wiadomo czego właśnie doświadcza.

Jaka jest cena piękna? Czy jest coś w Twojej twarzy do poprawy?

Koreanki nie mają łatwego życia, a ukazuje nam to codzienność pięciu naszych głównych bohaterek, które mieszkają w tym samym budynku. Są to młode kobiety, pragnące bycia zauważoną, docenioną i kochaną oraz spełniającą oczekiwania społeczeństwa w Seulu. Mają wyglądać w określony sposób, zachowywać się i nie...

Ciekawa, bardzo przyjemnie opisane losy 4 różnych bohaterek, których ścieżki splotły sie w jednym budynku mieszkalnym. Każda z nich ma inne marzenia , inne problemy zwiazane z urodą, pracą ,życiem.Polecam, z chęcią przeczytam coś jeszcze innego tej autorki.

Ciekawa, bardzo przyjemnie opisane losy 4 różnych bohaterek, których ścieżki splotły sie w jednym budynku mieszkalnym. Każda z nich ma inne marzenia , inne problemy zwiazane z urodą, pracą ,życiem.Polecam, z chęcią przeczytam coś jeszcze innego tej autorki.

fajna fabuła jednak zmarnowana zakończeniem bez polotu.

fajna fabuła jednak zmarnowana zakończeniem bez polotu.

Dla mnie to kolejna koreańska książka wałkująca wciąż ten sam temat i która nie wprowadziła do niego nic nowego. Koreanki i ich bezwzględna pogoń za ideałem piękna to motyw już dobrze znany. Autorka nie zainteresowała mnie ani fabularnie, ani jej bohaterki nie przemówiły do mnie ze stron powieści. Chyba nie jestem w stanie polubić stylu literatury koreańskiej. Bijący cynizm zabił w tym tytule głębię, a po lekturze nie mam większych przemyśleń. Obraz Korei także nie uległ pogłębieniu. Liczyłam na więcej.

Dla mnie to kolejna koreańska książka wałkująca wciąż ten sam temat i która nie wprowadziła do niego nic nowego. Koreanki i ich bezwzględna pogoń za ideałem piękna to motyw już dobrze znany. Autorka nie zainteresowała mnie ani fabularnie, ani jej bohaterki nie przemówiły do mnie ze stron powieści. Chyba nie jestem w stanie polubić stylu literatury koreańskiej. Bijący cynizm...

Historia o tym, jak dziewczyny/kobiety z prowincji, często z trudnym dzieciństwem, z różnym powodzeniem adaptują się do wielkomiejskiego życia.
W szerszym kontekście o tym, jak pieniądze rządzą stosunkami społecznymi i relacjami ludzkimi.
Ale i o tym, jak ważna jest więź - trzymanie się razem, wsparcie, konkretna pomoc, by przetrwać we współczesnym świecie.
Mocno mnie poruszyło:
1. sceny przedstawiające zależności w pracy; łatwość i stopień upokarzania i wykorzystywania podwładnego, a z drugiej strony niemal bezwzględna uległość wobec przełożonego.
2. relacje kobiet i mężczyzn; od rozczarowania idolem, przez pomyłki uczuciowe, okazuje się bowiem, że bogaci mężczyźni nie traktują kobiet nie ze swojego sfery poważnie - to zabawki: seksualne lub emocjonalne, bo nich można do pewnego stopnia być szczerym i okazywać słabość (emocje),które są albo oszukiwanie albo pozbywa się ich, kiedy stają się niewygodne, po zrozumienie męskiego cynizmu i wyrachowaną zemstę (wykorzystam cię, jak tylko zdołam).
3. siła wzorca kobiecego piękna - łatwość operacji plastycznych, wiara w piękno jako przepustka do lepszego (pieniądze) świata.
4. ile kosztuje dziecko (w Korei) - przyczynek do zrozumienia, dlaczego kobieta nie chce mieć dzieci.

Historia o tym, jak dziewczyny/kobiety z prowincji, często z trudnym dzieciństwem, z różnym powodzeniem adaptują się do wielkomiejskiego życia.
W szerszym kontekście o tym, jak pieniądze rządzą stosunkami społecznymi i relacjami ludzkimi.
Ale i o tym, jak ważna jest więź - trzymanie się razem, wsparcie, konkretna pomoc, by przetrwać we współczesnym świecie.
Mocno mnie...

⭐️„Gdybym miała twoją twarz” to historie pięciu Koreanek, które muszą mierzyć się z niezwykle wygórowanymi oczekiwaniami współczesnego świata. Świata pozbawionego wyrozumiałości, nasączonego szkodliwym pędem za wpasowywaniem się w restrykcyjne kanony urody. Tu na porządku dziennym są operacje plastyczne poprawiające najmniejsze mankamenty ludzkiego ciała. Zasada jest prosta: jesteś idealna – twoje życie staje się prostsze. To nierówna walka, w której trudno znaleźć sojuszników.

⭐️„Gdybym miała twoją twarz” zachęca do głębokiej refleksji na temat kierunku, w którym zmierza współczesny świat. To surowa, pełna szkodliwego klasizmu historia, obok której nie na się przejść obojętnie. Przykre było obserwowanie zbędnego poświęcania swojego zdrowia w imię dążenia do nieosiągalnego ideału. To wbrew pozorom dość prosta historia, ale nasączona ogromną dawką psychicznej brutalności.

⭐️To książka o intensywnych wzlotach i bolesnych upadkach. „Gdybym miała twoją twarz” pokazuje głębokie pragnienia kobiet, które chciałyby doświadczyć godnego życia. Opowiada o sukcesach i obawach. Daje jasny sygnał, że warto wysłuchać wielu głosów, żeby poznać autentyczne oblicze danego środowiska. I choć początkowo książka mi się dłużyła to ostatecznie okazała się ogromnie istotnym, i często trudnym do przetrawienia, obrazem rzeczywistości.

⭐️„Gdybym miała twoją twarz” to historie pięciu Koreanek, które muszą mierzyć się z niezwykle wygórowanymi oczekiwaniami współczesnego świata. Świata pozbawionego wyrozumiałości, nasączonego szkodliwym pędem za wpasowywaniem się w restrykcyjne kanony urody. Tu na porządku dziennym są operacje plastyczne poprawiające najmniejsze mankamenty ludzkiego ciała. Zasada jest...

Korea Południowa- jedno z najbardziej rozwiniętych państw na świecie, które jednak nie daje szczęścia swoim obywatelom - przoduje, jeśli chodzi o liczbę samobójstw.
Kraj, w którym często o wartości człowieka decyduje jego wygląd, pochodzenie, szkoła... Mamy tu opisaną historię pięciu dziewczyn, pochodzących ze społecznych nizin, które walczą przeciw skostniałemu systemowi, by zmienić swój status i spełnić marzenia.

Korea Południowa- jedno z najbardziej rozwiniętych państw na świecie, które jednak nie daje szczęścia swoim obywatelom - przoduje, jeśli chodzi o liczbę samobójstw.
Kraj, w którym często o wartości człowieka decyduje jego wygląd, pochodzenie, szkoła... Mamy tu opisaną historię pięciu dziewczyn, pochodzących ze społecznych nizin, które walczą przeciw skostniałemu systemowi,...