Profil użytkownika: Aga

Dramat i żenada. Prawdopodobnie najgorsza książka jaką przeczytałam w życiu. Literatura najgorszego sortu.

Skusiłam się na tą „książkę”, ponieważ miała ocenę 7.2 na Lubimy czytać, plus było w kategorii Książka Roku na 3 miejscu w kategorii kryminał.

Nie wiem co czytają ludzie, którzy to coś ocenili na 7-10, ale idealnie wpasuje się w gusta fanów Patryka Vegi.

„Paprocany” to prymitywny pornos, który niby ma być kryminałem. Obsceniczna. Dużo chamskiego seksu. Intrygi nie ma tutaj w sumie żadnej - to bardziej erotyk dla Karynek. Styl pisania fatalny. Prostacki język, przekleństwa nawet w partiach narratora. Dialogi składające się w połowie z bluzgów i rynsztokowego podrywu – niby miało być zabawnie. Nie wyszło.

Byłam zażenowana czytając to „dzieło”. Czytadło prymitywne na maksa. Pierwsza pozycja tej autorki, którą czytałam i na pewno ostatnia.

Dramat i żenada. Prawdopodobnie najgorsza książka jaką przeczytałam w życiu. Literatura najgorszego sortu.

Skusiłam się na tą „książkę”, ponieważ miała ocenę 7.2 na Lubimy czytać, plus było w kategorii Książka Roku na 3 miejscu w kategorii kryminał.

Nie wiem co czytają ludzie, którzy to coś ocenili na 7-10, ale idealnie wpasuje się w gusta fanów Patryka Vegi....

Obsesja, seks, perwersja, cały wachlarz dewiacji, choroba psychiczna, makabryczne pasje i zachcianki, tortury, agresja, potwór, czyste zło.

Pierwsze moje zetknięcie z twórczością Slade’a. Sięgnęłam po nią, bo poszukiwałam czegoś mrocznego i mocnego, ale czegoś aż tak miażdżącego się nie spodziewałam.

„Drzwi do śmierci” to książka druzgocząca, brudna, miejscami obrzydliwa, przyprawiająca o mdłości, ociekająca krwią, ale dobra.

Czytając zaczęłam się zastanawiać, co jeszcze może stworzyć chory umysł autora. Nie rozumiem tego, ale ta książka mnie odrzucała i fascynowała zarazem, nie chciałam odwracać kartki ze strachu przed przeczytaniem czegoś, co wstrząśnie mną bez reszty, ale z drugiej strony nie mogłam się od niej oderwać. Wciągnęła mnie, a potem sprawiła, że przez jakiś czas z niepokojem oglądałam się przez ramię. No i oczywiście wywołała obsesyjny strach przed chirurgami plastycznymi

Pozycja zwala z nóg, i robi to w bardzo brutalny sposób, po prostu niszczy, łamie wiarę w człowieka. Zastanawiałam się, jak ktoś jest w ogóle zdolny do takich rzeczy i jeszcze czerpie z tego dziką satysfakcję.

Nie wiem, co trzeba mieć w głowie żeby wymyślać takie rzeczy, ale autor chyba osiągnął swój cel – „Drzwi do śmierci” zapamiętałam bardzo dobrze i na długo.

Przerażające dzieło dla osób o mocnych nerwach i silnym żołądku.

Obsesja, seks, perwersja, cały wachlarz dewiacji, choroba psychiczna, makabryczne pasje i zachcianki, tortury, agresja, potwór, czyste zło.

Pierwsze moje zetknięcie z twórczością Slade’a. Sięgnęłam po nią, bo poszukiwałam czegoś mrocznego i mocnego, ale czegoś aż tak miażdżącego się nie spodziewałam.

„Drzwi do śmierci” to książka druzgocząca, brudna, miejscami obrzydliwa,...

Pamiętam jak miałam 12 lat i czytałam ją w nocy, a ciarki chodziły mi po plecach. A potem na obozie opowiadając zawarte w niej historie straszyłam kolegów ;D

Zdecydowanie polecam. Krótkie ale wciągające historie.
Choć jestem już sporo starsza, z chęcią przeczytałabym ją jeszcze raz ale jakoś nie mogę jej nigdzie namierzyć

Pamiętam jak miałam 12 lat i czytałam ją w nocy, a ciarki chodziły mi po plecach. A potem na obozie opowiadając zawarte w niej historie straszyłam kolegów ;D

Zdecydowanie polecam. Krótkie ale wciągające historie.
Choć jestem już sporo starsza, z chęcią przeczytałabym ją jeszcze raz ale jakoś nie mogę jej nigdzie namierzyć