Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Granica

Granica

Autor:
Seria: Złota Seria [Zielona Sowa]
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Zielona Sowa
data wydania
ISBN
8307023548
liczba stron
231
kategoria
klasyka
język
polski
typ
papier
5,74 (9034 ocen i 290 opinii)

Opis książki

Powieść przedstawiająca dzieje życia i kariery inteligenta pochodzenia ziemiańskiego, Zenona Ziembiewicza, który dla kolejnych stopni społecznego awansu rezygnuje ze wszystkich wyznaczonych wcześniej ideałów. Stopniowe ustępstwa doprowadzają go do kompromitacji prywatnej i publicznej, a wreszcie do samobójstwa.

 

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3148
Danway | 2011-12-20
Przeczytana: 2000 rok

Powieść psychologiczna, mająca podwójne dno... Ta niesamowita powieść Zofii Nałkowskiej zmusza do refleksji... W książce tej nic nie jest tak jednoznaczne jakby się mogło z początku wydawać...

Głównym bohaterem jest Zenon Ziembiewicz, młody inteligent pochodzenia ziemiańskiego, który rozpoczyna karierę polityczną prowadzącą go na szczyt... Lecz za nim podąża cień minionych wydarzeń oraz sumienie ciągle przekraczanych norm moralnych... Po raz kolejny możemy się przekonać, że decyzje i czyny nigdy nie pozostają bez konsekwencji... Wcześniej czy później one nas doganiają i uderzają w najmniej oczekiwanym momencie... Tak właśnie było z Zenonem, którego konsekwencje wcześniejszych czynów strąciły go z piedestału...

Nie jest to utwór łatwy, ale posiadający sporo treści, obok której trudno przejść obojętnie... Zdecydowanie polecam, mimo, że to lektura... Należy jednak pamiętać nie wszystko co zwie się lekturą jest złe i należy omijać to szerokim łukiem...

książek: 184
ChicaDeAyer | 2014-07-22
Na półkach: Lektury, Przeczytane
Przeczytana: 2011 rok

Czytanie szkolnych lektur nigdy nie było dla mnie zajęciem problematycznym. Ba, często wręcz nie rozumiałam moich rówieśników narzekających na przymus zapoznawania się z dziełami rodzimymi i zagranicznymi, stanowiącymi kamień milowy w dziejach literatury. Jednakże tego określenia nie mogę użyć w stosunku do ocenianej obecnie 'Granicy' Zofii Nałkowskiej.

Została ona wciśnięta do kanonu chyba tylko dlatego, by znalazł się w nim polski przykład literatury psychologicznej, bo większych wartości ona za sobą nie niesie. By wyinterpretować z niej esencję, którą wskazuje tytuł, trzeba się mocna nagimnastykować i przebić przez historię rodem z taniego romansu.

'Medaliony'tejże autorki to znacznie bardziej ciekawa pozycja i moim zdaniem bardziej zasługująca na miejsce na liście lektur obowiązkowych.

książek: 465
Jarmo | 2011-05-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nigdy nie zrozumiem dlaczego "Granica" jest w kanonie lektur. Lektury powinny sobą prezentować wartości patriotyczne, wartości, które pomagają kształtować młodych ludzi w odpowiednim kierunku itd. Powinny być to dzieła przełomowe, takie które każdy uczeń powinien znać. Granica do takich nie należy.
Pod bardzo fajną przykrywką okresu międzywojennego schowana jest szmira prezentująca to co "najlepsze" w harlekinach...

książek: 17717

„Granica” to powieść Zofii Nałkowskiej, która została wydana w 1935 roku. Opowiada ona o życiu Zenona Zieniewicza, który jest głównym bohaterem utworu. Oprócz niego znaczącymi postaciami w powieści są dwie kobiety – Justyna Bogutówna i Elżbieta Biecka. Powieść ma tytuł wieloznaczny. Porusza kwestię przekraczania granic moralnych, społecznych, psychologicznych i filozoficznych.
Te granice w szczególności przekraczał główny bohater. Dopuścił się on romansu z dziewczyną, pochodzącą z niższej klasy społecznej. Uwiódł ją, a kiedy zaszła w ciążę, zmusił do usunięcia dziecka. Jest to moment kulminacyjny powieści, gdyż od niego tak naprawdę wszystko się zaczyna. Zenon żeni się z Elżbietą, natomiast Justyna przechodzi bardzo ciężki okres w swoim życiu. Zabieg aborcji odcisnął na jej psychice tak silne piętno, że dziewczyna popadła w obłęd. W swoje problemy, chcąc nie chcąc, zaangażowała Ziembiewiczów.
Oboje starali się jej pomóc, ale dla dziewczyny nie było już ratunku. Nikt z tej trójki nie...

książek: 1436
Kasia | 2010-08-08
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2001 rok

Straszne było dla mnie przebrnięcie przez tę lekturę. Kazali przeczytać, to przeczytałam. Ale pamiętam, że na tamtą chwilę było mi strasznie ciężko przez "Granicę" przebrnąć. W liceum wydawało mi się to zwykłym romansidłem i do tego z dziwnymi bohaterami. Nawet śmiałam się, że "Granica" stworzyła dla mnie granicę tego, co jestem w stanie przeczytać.

Jestem ciekawa, czy po przeczytaniu tej lektury teraz miałabym takie same odczucia?

książek: 182
Wojtek | 2010-12-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 2010 rok

"Granica" Nałkowskiej to jak dla mnie przerost formy nad treścią. Jest to powieść psychologiczna, główny wątek stanowi historia młodego Zenona Ziembiewicza, rozwój jego kariery, romans - wynikające z niego nieszczęścia i związane z tym rozterki. Cała fabuła jednak ginie pośród rozbudowanych do granic absurdu opisów. Nałkowska opisuje pola, ścieki, ulice - wszystko to ze zdecydowanie przesadzonym pietyzmem. Przez to cała książka po prostu przytłacza, a czytanie jest zwyczajnie męczące.

książek: 952
Monika | 2011-01-25
Na półkach: Lektury, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 25 stycznia 2011

Zupełnie jakbym czytała scenariusz do "M jak Miłość" lub innego tego typu serialu -.- Nie rozumiem, jak Nałkowska, która napisała świetne "Medaliony", mogła stworzyć taki gniot...

książek: 169
Nirwana | 2013-10-21
Przeczytana: 20 października 2013

Granica moralności, granica możliwości poznania siebie i innych, granica poznania rzeczywistości, granica wytrzymałości człowieka, granice społeczne, wszystko to zawarte jest w tej książce, która na pierwszy rzut oka opowiada jedynie o trójkącie miłosnym głównych bohaterów.

Zenon jest synem zubożałych szlachciców, wykształcony i ambitny, przez trudną sytuację finansową w domu, sam musiał zarabiać na własne utrzymanie, z czym radził sobie całkiem dobrze. Od początku starał się postępować zgodnie ze swoimi zasadami moralnymi. Życie jednak nieraz kazało mu dostosowywać się do danej sytuacji, przez co był zmuszony do podejmowania decyzji niezgodnych z jego światopoglądem. Zawsze starał się usprawiedliwiać swoje postępowanie, które niekiedy stawało się niemoralne. Właśnie to nieodpowiedzialne zachowanie ciągnęło się za nim i nie dawało o sobie zapomnieć, niszcząc powoli jego życie oraz bliskich mu osób. Tak oto dwoista natura Zenona doprowadziła do tragedii, której niestety nikt się nie sp...

książek: 3564
kajsa | 2011-08-05
Na półkach: Przeczytane

Jedna z moich ulubionych książek.Świat przedwojenny ze wszystkimi swoimi "urokami".

książek: 788
Amused | 2010-10-19
Na półkach: Przeczytane

Powieść Nałkowskiej pierwotnie nazywała się "Schematy" - ta naiwnie powielana informacja we wszystkich recenzjach okazała się mieć niemałe znaczenie podczas czytania, daje do myślenia. Niemniej - od dawna żadna książka mnie tak nie zmęczyła. Jak to się działo - nie wiem! Czytałem ją z własnej woli i byłem całkiem bliski odłożenia. Zapominałem, o czym czytam, cały czas rozkojarzony mieszałem bohaterów, gubiłem się... Jestem aż tak niewprawionym czytelnikiem? Skąd te trudności w tak docenianej powieści? Dopóki nie usiadłem do napisania tej opinii, nie wiedziałem, czy wystawię "Granicy" wysoką ocenę (4 czy 5?) i niepochlebną opinię, czy na odwrót.
Czytając, znać było, że autorem jest kobieta. Mocna w swoich poglądach i... Przemyślenia, nieoczekiwane myśli Nałkowskiej wydały mi się świetnie wyważone i przekonujące. Ale jako powieść "Granica" momentami nie trzyma się całości, jest mętna, niejasna. Chyba. Nie wiem, nie wiem! Warto.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Jorge Bucay
    68. rocznica
    urodzin
    Zawsze uważałem, że najpiękniejszą odpowiedzią na "Bardzo cię kocham" jest zdanie: "A ja czuję się bardzo kochana".
  • Krzysztof Daukszewicz
    67. rocznica
    urodzin
  • Hanka Lemańska
    55. rocznica
    urodzin
    Facet jak facet, dwie ręce, dwie nogi, głowa od góry.
  • Fiodor Dostojewski
    193. rocznica
    urodzin
    Zełgać po swojemu – to nieomal lepsze niż powtórzyć prawdę za kim innym. W pierwszym wypadku jest się człowiekiem, w drugim tylko papugą.
  • Maria Kuncewiczowa
    119. rocznica
    urodzin
    ...jakże ja będę umierać, kiedy nie żyłam ja wcale?
  • Chris Claremont
    64. rocznica
    urodzin
  • Philip Craig Russell
    63. rocznica
    urodzin
  • Joseph Campbell
    27. rocznica
    śmierci
    [...] jeśli idziesz za tym, co cię uszczęśliwia, to jakbyś podążał jakimś szlakiem, który istniał od zawsze, czekał na ciebie, i że życie, które właśnie przeżywasz, jest tym, które było ci jakoś pisane.
  • Michael Palmer
    1. rocznica
    śmierci
    Każde równanie zawierające czynnik ludzki jest nierozwiązywalne
  • Harry Mulisch
    4. rocznica
    śmierci
    Ważne decyzje zawsze należy podejmować od razu, ponieważ inaczej nic z tego nie wychodzi
  • Wacław Gąsiorowski
    75. rocznica
    śmierci
    -Gadajcie, coście za jedni?!
    –Joanna Żubr, markietanka pierwszej legii, pierwszego batalionu – odparła dumnie baba– A to mój stary niedołęga...
    –Maciej Żubr, podoficer pierwszej legii, pierwszego batalionu, drugiej kompanii! – poprawił chłop.
  • Henryk Niewiadomski
    7. rocznica
    śmierci
    To wpływa na psychikę. Mogę to stwierdzić z całkowitą pewnością. Siedzę już trzy lata odizolowany od żony i trzepię się ręką przez ten cały czas. Jak po roku w więzieniu zobaczyłem, że trzęsie mi się ręka, myślałem początkowo, że to albo na tle nerwowym, albo choroba Parkinsona. Walnąłem konia, od r... pokaż więcej
  • Claude Lévi-Strauss
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd