Aimée & Jaguar. Historia pewnej miłości, Berlin 1943

Historia która na długo zapada w pamięć.

Historia która na długo zapada w pamięć.

Poruszająca. Miłość pełna namiętności i czułości (jak w „Listach na wyczerpanym papierze" Osieckiej i Przybory),która zdarzyła się w czasie i miejscu tak bardzo miłości nieprzychylnym. Amor vincit omnia, tylko w realiach hitleryzmu i wyzwolenia, zwyciężyć-przeżyć wcale nie oznaczało wygranej.

Poruszająca. Miłość pełna namiętności i czułości (jak w „Listach na wyczerpanym papierze" Osieckiej i Przybory),która zdarzyła się w czasie i miejscu tak bardzo miłości nieprzychylnym. Amor vincit omnia, tylko w realiach hitleryzmu i wyzwolenia, zwyciężyć-przeżyć wcale nie oznaczało wygranej.

„Aimée i Jaguar” to prawdziwa historia miłości dwóch kobiet, a zarazem opowieść o prześladowaniach Żydów w III Rzeszy. Książka jest wynikiem analizylistów, dokumentów, rozmów, jakie Erica Fischer przeprowadziła z rodziną oraz przyjaciółmi bohaterek, i wielu wywiadów, jakich udzieliła tytułowa Aimée – Elisabeth Wust. Z tych opowieści wyłania się historia przerażająca, a zarazem piękna – o niemożliwej miłości Lilly Wust – przykładnej Niemki, matki czterech synów i żony nazisty – i Żydówki Felice Schragenheim, ukrywającej się w ogarniętym antyżydowską paranoją Berlinie lat drugiej wojny światowej.

Konstrukcja książki – opartej w dużej mierze na wielogłosie cytatów ze spisanych przez autorkę wywiadów i zgromadzonych dokumentów – sprawiła, że początkowo czytanie jej było dla mnie niemal irytujące. Im bardziej jednak zagłębiałam się w tę niejednorodną stylistycznie opowieść, im silniej docierała do mnie przerażająca prawda o okrucieństwie i bezsensie nazistowskiej ideologii, tym trudniej było mi się od niej oderwać. Erice Fischer udała się rzecz bardzo trudna – stworzenie maksymalnie obiektywnej relacji z wydarzeń w sytuacji, kiedy każdy z jej rozmówców opowiadał jej własną wersję historii, a i ona sama, choć tylko prywatnie, miała swoje sympatie i antypatie.

„Aimée i Jaguar” to przykład pisarstwa najwyższej próby, doskonale przemyślanego i zrealizowanego. Można tylko żałować, że od jej niemieckiej premiery do czasu wydania w Polsce musiało minąć aż piętnaście lat. Na szczęście następna książka Eriki Fischer – „Himmelstrasse” („Droga do nieba”),opowiadająca historię jej polsko(żydowsko)-austriackiej rodziny – ukaże się jeszcze w 2008 roku.

(Ewa Tomaszewicz, nr 14)

„Aimée i Jaguar” to prawdziwa historia miłości dwóch kobiet, a zarazem opowieść o prześladowaniach Żydów w III Rzeszy. Książka jest wynikiem analizylistów, dokumentów, rozmów, jakie Erica Fischer przeprowadziła z rodziną oraz przyjaciółmi bohaterek, i wielu wywiadów, jakich udzieliła tytułowa Aimée – Elisabeth Wust. Z tych opowieści wyłania się historia przerażająca, a...

Miałam zupełnie inne spojrzenie na wydarzenia Holocaustu niż wcześniej. Zawsze miałam współczucie dla ludzkiego cierpienia, bezsilności, dla bycia zdradzonym czy pogardzanym, dla ludzi, których boli, są głodni i jest im zimno. Tu pojawiły się we mnie uczucia jak empatia dla kogoś, kto tęskni za ukochaną osobą, dla kogo rozłąka to cierpienie wskutek zazdrości itd. Bardzo ludzkie uczucia wzbudza ta książka i to jest jej siła.
Jedna z bohaterek to charakterna babka, a druga jest ciekawa przez to, jak musi sama uczyć się siebie - czego chce w życiu i takie tam sprawy

Miałam zupełnie inne spojrzenie na wydarzenia Holocaustu niż wcześniej. Zawsze miałam współczucie dla ludzkiego cierpienia, bezsilności, dla bycia zdradzonym czy pogardzanym, dla ludzi, których boli, są głodni i jest im zimno. Tu pojawiły się we mnie uczucia jak empatia dla kogoś, kto tęskni za ukochaną osobą, dla kogo rozłąka to cierpienie wskutek zazdrości itd. Bardzo...

Książka, która wciąż szarpie, mimo że przeczytałeś dziesiątki wojennych historii. Zaczyna sie jak romans, jest fajnie i jest zabawa, potem robi się ciężko, właściwie nagle, i sa listy obozowe, ktore szarpią i jest dziennik wojenny o sytuacji Niemców w Berlinie, gdy nadchodzą Rosjanie
Ale nade wszystko jest miłosc, jej utrata i rozpacz

Książka, która wciąż szarpie, mimo że przeczytałeś dziesiątki wojennych historii. Zaczyna sie jak romans, jest fajnie i jest zabawa, potem robi się ciężko, właściwie nagle, i sa listy obozowe, ktore szarpią i jest dziennik wojenny o sytuacji Niemców w Berlinie, gdy nadchodzą Rosjanie
Ale nade wszystko jest miłosc, jej utrata i rozpacz

Zaintrygowała mnie okładka: dwie całujące się kobiety. Ręka sama wysunęła się po książkę i… żałuję, że nie przeczytałam jej jako pierwszej przed wszystkimi, które opowiadają o związkach homoseksualnych rodem z berlińskiej Parady Równości czy szaletowo-parkowej z Lubiewa Michała Witkowskiego.
Aimee i Jaguar, a tak naprawdę Lilly i Felice. Dwie kobiety: Niemka i Żydówka, a między nimi miłość: zakazana, tragiczna, wielka, jedyna i wyjątkowa. Zakazana, bo homoseksualna, bo naruszająca normy rasowe, bo Lilly to matka czwórki chłopców. Tragiczna, bo niemająca szans na przetrwanie w Berlinie w czasie II wojny światowej. Wielka, bo ponad własne bezpieczeństwo i życie. Jedyna, bo na całe życie, po grób. Wyjątkowa, bo przydarzająca się tylko w literaturze. A jednak była, istniała, udokumentowana i utrwalona na dołączonych zdjęciach.
Początkowo czytałam ją z dystansem i z lekkim poirytowaniem, kiedy pojawiał się na stronie kolejny wiersz Felice dla Lilly. Dystans jednak malał w miarę czytania, a ja nie zauważyłam, kiedy wsłuchałam się całym sercem w ich historię, w ich dialogi, w ich listy pełne troski, bólu, bezsilności, niepewności, tęsknoty, zazdrości. Fotografie oglądałam ze łzami w oczach, bo miłość w tej opowieści przestała mieć dla mnie płeć.
Lilly zmarła mając 92 lata, przepełniona nienawiścią do rodaków-Niemców i miłością do Felice-Żydówki, kobiety, miłości jej życia.
Lilly… mam nadzieję, że nareszcie jesteście razem, na wieczność, na pohybel homofobom.
http://naostrzuksiazki.pl/

Zaintrygowała mnie okładka: dwie całujące się kobiety. Ręka sama wysunęła się po książkę i… żałuję, że nie przeczytałam jej jako pierwszej przed wszystkimi, które opowiadają o związkach homoseksualnych rodem z berlińskiej Parady Równości czy szaletowo-parkowej z Lubiewa Michała Witkowskiego.
Aimee i Jaguar, a tak naprawdę Lilly i Felice. Dwie kobiety: Niemka i Żydówka, a...

Pisarka z dystansem przedstawia historię mocno osadzoną w kontekście Ostatecznego Rozwiązania Kwestii Żydowskiej w nazistowskich Niemczech, opartą na wspomnieniach osób uczestniczących w opisywanych wydarzeniach, poprzeplataną listami i zapisami z pamiętników. Nie miłość wzrusza, wyobraźni nie pobudza lesbijski związek, wstrząsający jest zapis powolnego ograniczania praw, wolności, następująca krok po kroku eksterminacja narodu żydowskiego.

Pisarka z dystansem przedstawia historię mocno osadzoną w kontekście Ostatecznego Rozwiązania Kwestii Żydowskiej w nazistowskich Niemczech, opartą na wspomnieniach osób uczestniczących w opisywanych wydarzeniach, poprzeplataną listami i zapisami z pamiętników. Nie miłość wzrusza, wyobraźni nie pobudza lesbijski związek, wstrząsający jest zapis powolnego ograniczania praw,...

Ta książka opisuje historię naprawdę niezwykłą , historię która nie miała prawa się zdarzyć z wielu powodów a jednak się zdarzyła . To historia miłości dwóch kobiet w samym środku niemieckiej stolicy , w najgorszym z możliwych czasie . Historia tym cenniejsza , że prawdziwa . Ciekawa , chociaż miejscami zbyt '' dokumentalna '' , za to napisana z niemiecką precyzją i zgodnie z powiedzeniem '' Porządek musi być '' Wszystko jest w niej pięknie chronologicznie poukładane , opisane ze wszystkimi możliwymi szczegółami , typu ilość produktów żywnościowych na kartkach . Książka jest '' przetykana '' wierszami Felice Schragenheim , czyli Jaguara , jednej z głównych bohaterek . Jaguar , była niemiecką żydówką , córką wziętych berlińskich dentystów . Druga z pań Aimee , czyli Elisabeth Wust , zwana też Lilly , żoną porządnego żołnierza Wehrmachtu i matką czworga dzieci . Za urodzenie swoich czterech synów Lilly otrzymała nawet od swojej ojczyzny Krzyż Matki . Jest więc przykładną , chociaż nie fanatycznie oddaną Hitlerowi , Niemką . Książka jest naprawdę ciekawa , dużym jej atutem jest sporo autentycznych zdjęć na końcu , można sobie doskonale '' wyobrazić '' opisane w niej sytuacje . Oprócz miłosnych zawirowań obu pań , dostajemy też sporo informacji o tym w jaki sposób funkcjonowało ówcześnie państwo niemieckie , na przykład o przymusie pracy młodych kobiet niemieckich , który to przymus polegał na rocznym pomaganiu przy dzieciach i pracach domowych rodzinom wielodzietnym , ponieważ ojcowie tych dzieci najczęściej byli na wojnie . O tym na podstawie jakich kryteriów rozdzielana była żywność i tym podobne ciekawostki . Pani Wust poznała Felice , właśnie przez taką przymusową pracownicę , Inge Wolf i zakochały się w sobie z Felice bez pamięci . To bardzo piękna historia , chociaż jakże smutna , ale ciekawie się o niej czyta , no i te ciekawostki z ówczesnych Niemiec , są nie do przecenienia . 21 sierpnia 1944 roku kiedy obie panie wracają z nad Haweli , w domu Lilly czeka już na nie gestapo...Polecam , bo naprawdę warto przeczytać tę książkę .

Ta książka opisuje historię naprawdę niezwykłą , historię która nie miała prawa się zdarzyć z wielu powodów a jednak się zdarzyła . To historia miłości dwóch kobiet w samym środku niemieckiej stolicy , w najgorszym z możliwych czasie . Historia tym cenniejsza , że prawdziwa . Ciekawa , chociaż miejscami zbyt '' dokumentalna '' , za to napisana z niemiecką precyzją i zgodnie...

Książka bardzo mi się podobała choć w pewnym momencie musiałam przestać ją czytać i wróciłam do niej dopiero po miesiącu kiedy opadły emocje. To właśnie dla tego że druga wojna światowa w tej książce do pewnego momentu jest tylko tłem które zmienia życie bohaterów narzucając pewne ograniczenia ale nie sprawia że życie traci swój urok i barwy. Jest piękne wspólne cudowne, a nagle zmienia się wszystko. Warto przeczytać także dla kogoś kto lubi historie jako taką. Opis Berlina czasów drugiej wojny światowej i życia berlińczyków z perspektywy tego czasu. polecam.

Książka bardzo mi się podobała choć w pewnym momencie musiałam przestać ją czytać i wróciłam do niej dopiero po miesiącu kiedy opadły emocje. To właśnie dla tego że druga wojna światowa w tej książce do pewnego momentu jest tylko tłem które zmienia życie bohaterów narzucając pewne ograniczenia ale nie sprawia że życie traci swój urok i barwy. Jest piękne wspólne cudowne, a...

http://kochac-bezgranicznie.blogspot.hu/2015/10/aimee-erica-fischer.html

http://kochac-bezgranicznie.blogspot.hu/2015/10/aimee-erica-fischer.html