Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Tylko ja sama

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
7 (524 ocen i 55 opinii) Zobacz oceny
10
34
9
53
8
76
7
194
6
85
5
64
4
7
3
8
2
0
1
3
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
83-08-03646-5
liczba stron
412
słowa kluczowe
wojna obóz romans
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
jjon

Książka Romy Ligockiej to - zamknięta czasowo w ramy jednego roku - opowieść łącząca historię dojrzałej kobiety ze wspomnieniami z dzieciństwa. Bezpośrednim impulsem do napisania książki stał się - opublikowany przez polski dziennik - artykuł i wysuwane w nim oskarżenia wobec ojca Romy - rzekomo kapo w obozie koncentracyjnym. Autorka dokonuje prywatnego śledztwa, dociera do prawdy o ojcu,...

Książka Romy Ligockiej to - zamknięta czasowo w ramy jednego roku - opowieść łącząca historię dojrzałej kobiety ze wspomnieniami z dzieciństwa. Bezpośrednim impulsem do napisania książki stał się - opublikowany przez polski dziennik - artykuł i wysuwane w nim oskarżenia wobec ojca Romy - rzekomo kapo w obozie koncentracyjnym.

Autorka dokonuje prywatnego śledztwa, dociera do prawdy o ojcu, jego obozowej przeszłości, rekonstruuje historię jego niesprawiedliwego oskarżenia i uwięzienia po wojnie. Drugi wątek powieści to przeżywany przez autorkę współcześnie, w wieku dojrzałym, romans. Dawida bohaterka poznaje w Krakowie, na Festiwalu Kultury Żydowskiej. Jest on - tak jak Roma - ocalonym dzieckiem Holokaustu. Życie obojga toczy się między Warszawą, Monachium, Niceą, Rzymem i Krakowem. Podróżują wspólnie do miejsc z przeszłości, na pogranicze polsko-ukraińskie, odnajdują w sobie towarzyszy dziecięcych zabaw, którzy zginęli podczas wojny. Przywoływane przez Romę Ligocką wspomnienia z dzieciństwa dotyczą wydarzeń dotąd przez nią nie ujawnianych, autorka dotyka w nich bardzo osobistych, niekiedy intymnych przeżyć i traumatycznych doświadczeń (uwięzienie ojca, nędza lat powojennych) - wydarzenia z czasów tuż powojennych rysują się w wyobraźni czytelnika jako obraz wyjątkowo wstrząsający. Każdy rozdział powieści to zapis wydarzeń z poszczególnego miesiąca, co nadaje książce szczególnie charakterystyczny, intymny ton.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
malineczka74 książek: 5211

W poszukiwaniu prawdy, miłości i zrozumienia

Trzy książki w twórczości Romy Ligockiej zajmują miejsce wyjątkowe. Dziewczynka w czerwonym płaszczyku, Tylko ja sama i Dobre dziecko stanowią osobistą trylogię kobiety, która należy do pokolenia żydowskich dzieci Holokaustu. Tysiące małych chłopców i dziewczynek wyznania mojżeszowego dzięki szaleństwu Hitlera i założeniom faszyzmu przeżyło piekło na ziemi i to na samym początku życia. Zwykle czas dzieciństwa powinien być okresem beztroskiego szczęścia, poznawania świata i cieszenia się rodzinnym ciepłem. Pokoleniu Romy Ligockiej nie było to dane. Ich najwcześniejsze wspomnienia związane są z wojną, śmiercią najbliższych w komorach gazowych, osieroceniem, gettem i ukrywaniem się.

Ligocka miała szczęście dotrwać w ukryciu do końca wojny wraz z matką. Jej ojciec Dawid Liebling przeżył pobyt w obozie koncentracyjnym. Po szczęśliwym powrocie do żony i córeczki wydawałoby się, że już nic nie zakłóci ich szczęścia i spokoju. A jednak fałszywe oskarżenie spowodowało uwięzienie i mocne zarzuty, za które groziła kara śmierci. Dawida Lieblinga podejrzewano o kolaborację z Niemcami, bycie okrutnym kapo w obozie i znęcanie się nad współwięźniami. Ponad rok w surowych warunkach więziennych dotkliwie odbił się na i tak już mocno podupadłym zdrowiu. Liebling trafił do szpitala, a potem do domu, gdzie wkrótce po przebytym udarze zmarł.

Jak widać z powyższych zdarzeń koszmar dziewczynki w czerwonym płaszczyku nie skończył się z datą wyzwolenia z rąk okupanta. Roma straciła tatę, a jej...

Trzy książki w twórczości Romy Ligockiej zajmują miejsce wyjątkowe. Dziewczynka w czerwonym płaszczyku, Tylko ja sama i Dobre dziecko stanowią osobistą trylogię kobiety, która należy do pokolenia żydowskich dzieci Holokaustu. Tysiące małych chłopców i dziewczynek wyznania mojżeszowego dzięki szaleństwu Hitlera i założeniom faszyzmu przeżyło piekło na ziemi i to na samym początku życia. Zwykle czas dzieciństwa powinien być okresem beztroskiego szczęścia, poznawania świata i cieszenia się rodzinnym ciepłem. Pokoleniu Romy Ligockiej nie było to dane. Ich najwcześniejsze wspomnienia związane są z wojną, śmiercią najbliższych w komorach gazowych, osieroceniem, gettem i ukrywaniem się.

Ligocka miała szczęście dotrwać w ukryciu do końca wojny wraz z matką. Jej ojciec Dawid Liebling przeżył pobyt w obozie koncentracyjnym. Po szczęśliwym powrocie do żony i córeczki wydawałoby się, że już nic nie zakłóci ich szczęścia i spokoju. A jednak fałszywe oskarżenie spowodowało uwięzienie i mocne zarzuty, za które groziła kara śmierci. Dawida Lieblinga podejrzewano o kolaborację z Niemcami, bycie okrutnym kapo w obozie i znęcanie się nad współwięźniami. Ponad rok w surowych warunkach więziennych dotkliwie odbił się na i tak już mocno podupadłym zdrowiu. Liebling trafił do szpitala, a potem do domu, gdzie wkrótce po przebytym udarze zmarł.

Jak widać z powyższych zdarzeń koszmar dziewczynki w czerwonym płaszczyku nie skończył się z datą wyzwolenia z rąk okupanta. Roma straciła tatę, a jej matka boleśnie przeżywała śmierć męża. Te koszmary z dzieciństwa położyły się cieniem na życie dorosłej Romy. W książce „Tylko ja sama” Ligocka to już dojrzała kobieta mającą dorosłego syna. Odniosła spory sukces zawodowy. Jest uznaną malarką i pisarką, której książki wydawane są na całym świecie. Ligocka podróżuje, promuje swoje publikacje, spotyka się z czytelnikami. Ale bolesna przeszłość wciąż nie daje jej spokoju. Pewnego dnia ktoś znów wywleka oskarżenia wobec jej taty i pisze o jego niechlubnej obozowej przeszłości. Zmarły nie może się bronić. Ciężar dowiedzenia niewinności spoczywa więc na córce, która za wszelką cenę chce dowiedzieć się prawdy. Rozpoczyna poszukiwania dowodów. Ponadto w jej życiu pojawia się mężczyzna. Żonaty, którego małżeństwo jest jednak fikcją i tak samo zraniony jak Roma, z bogatym bagażem przeżyć żydowskiego dziecka wojny.

Przeczytałam całą trylogię Romy Ligockiej i jestem nią zachwycona. Proza tej autorki jest niesamowita. Bardzo osobista i poruszająca za serce. Ligocka niczego przed czytelnikami nie ukrywa. Można rzec, iż pisze sercem i bez cienia skrytości zwierza się tym, którzy sięgną po jej książki z najintymniejszych sekretów swojej duszy. Ligocka i jej pokolenie przeszło w życiu bardzo wiele, wycierpiało mnóstwo, przelało ogrom łez. I co chyba równie tragiczne jak okres wojny koszmary nie znikły wraz z wyzwoleniem. Zagnieździły się na trwałe w umyśle i wracały, a ich powroty wywoływały sny, złe skojarzenia, plotki. W trudnej sytuacji uporania się z bolesną przeszłością pomaga autorce pisanie i spotkanie Dawida. Człowieka, który ma podobny bagaż życiowy. On rozumie ją bez słów. Rozwija się uczucie i nić porozumienia. Nić bezcenna dla ludzi pokroju Romy.

„Tylko ja sama” to książka, która jest czymś pomiędzy autobiografią a osobistym dziennikiem. To lektura, która uświadamia piekło Holokaustu znacznie lepiej niż najrzetelniej i najdokładniej napisany podręcznik historii. To publikacja świadcząca o piekle jakie ludzie zgotowali innym ludziom. Ligocka wspaniale uświadamia jak wiele bólu zadano pokoleniu żydowskich dzieci, istot niewinnych. Rodzi się pytanie dlaczego?

Książka Ligockiej to także relacja z życia kobiety sukcesu, znanej pisarki, która podróżuje, promuje swoją twórczość i spogląda w bardzo swoisty sposób na otaczający ją świat, a potem swoimi spostrzeżeniami dzieli się z czytelnikami. To lektura pełna emocji, którą z całego serca podobnie jak i całą trylogię tę autorki gorąco polecam.

Bernardeta Łagodzic-Mielnik

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1048)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 443

Bardzo osobiste i trudne spotkanie pisarki z niewyjaśnioną dotąd obozową historią nieżyjącego od dziesięcioleci ojca i współczesne, bardzo osobiste wyznania i przeżycia pani Romy. Podziwiam ją za odwagę i szczerość. Książkę czyta się bardzo szybko, jednym tchem. POLECAM!

książek: 1762
keys | 2014-11-01
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 01 listopada 2014

Kolejna wspaniała, refleksyjna książka Romy Ligockiej, która potwierdza jej kunszt pisarski. Prawdziwa i szczera aż do bólu. Momentami bardzo ostra i szorstka a po chwili łagodna, prawie beztroska zawierająca wiele prawd i mądrości. Niektóre z nich można sobie wypisać i przypominać w codziennym życiu, traktując jako motto.
W trakcie czytania kolejnych stron zaprzyjaźniamy się z autorką i wkraczamy w jej przeżycia radosne czy bolesne, staje się nam bliska niczym najlepsza przyjaciółka.
Jest to też pewnego rodzaju kontynuacja „Dziewczynki w ...”, ponieważ autorka bardzo często wraca do tamtych lat wojennych i próbuje po raz kolejny uporać się z bolesną przeszłością. Jest to jednak tak dyskretnie wkomponowane w całość, aż mamy wrażenie ciągłości.
Gorąco polecam !!!

książek: 4997
kajsa | 2013-04-07
Przeczytana: 07 kwietnia 2013

Proza Romy Ligockiej jest jak owoc kasztanowca...z wierzchu kolczasta i chropawa,zamknięta w skorupie,ukazująca bolesne prawdy o demonach,lękach i słabościach,w środku gładka i delikatna niczym aksamit,pełna wrażliwości i delikatności.
"Tylko ja sama"to spotkanie przeszłości z teraźniejszością.Pisarka,pod wpływem oszczerczego anonimu,który otrzymała,pragnie poznać prawdę o wojennej działalności ojca...choć tak w głębi duszy czuje,że nie mógłby robić tego,o co został oskarżony.Autorka przywołuje wspomnienia związane z ojcem,ich wzajemne,bardzo bliskie relacje.
A współczesność...to świat,który daje nadzieję,odbiera i ...daje,jak to w życiu.
Piękna,wzruszająca literatura.

książek: 541
Justyna | 2014-03-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 marca 2014

„Tylko ja sama” to książka, w której autorka podzieliła się z czytelnikami swoimi najbardziej osobistymi, intymnymi przeżyciami. Na książkę składają się głównie dwa wątki: poszukiwanie prawdy o nieżyjącym ojcu i pięknie opowiedziana miłość dwojga dojrzałych ludzi.
Bodźcem do napisania książki stał się artykuł, w którym pewien dziennikarz oskarżył ojca Ligockiej o to, że był zbrodniarzem w obozie koncentracyjnym. Pomimo, że w pamięci autorki ojciec pozostał dobrym człowiekiem artykuł ten zasiał ziarno niepewności. Czy na pewno dziennikarz nie miał racji?
Przeprowadzając swoje prywatne dochodzenie, po rozmowach ze świadkami i przeczytaniu akt z rozprawy sądowej przywróciła ojcu honor i dobre imię. Zależało jej na ocaleniu prawdy i znalezieniu ukojenia.
Mnie spodobały się również piękne opisy miejsc, które odwiedziła autorka.
Książka bardzo szczera, osobista, poruszająca, napisana bez egzaltacji.Czyta się ją bardzo dobrze

książek: 1077
EwaWu | 2016-03-31
Na półkach: E-book, Przeczytane
Przeczytana: 31 marca 2016

Roma Ligocka zanurza się w przeszłość i umiejętnie splata ją z teraźniejszością. Usiłując poznać prawdę o swoim ojcu, opisuje też bieżące przeżycia, które temu wyzwaniu towarzyszą. Widać tu wyraźnie, że żadna podróż w przeszłość nie jest w stanie wyrwać nas z czasów obecnych - one muszę jednocześnie rozwijać się dalej.

Proza intymna, choć osadzona w historii powszechnej. Proza kobieca - jakkolwiek różne konotacje można mieć z tym określeniem, dobre i złe, raczej nie da się go tutaj uniknąć. Samej Romie zdarza się używać sformułowań, typu: "Nie byłabym kobietą, gdybym...", więc zamiast sztucznie maskować ów styl przynależny płci, ona świadomie się nim legitymuje, co - bądź co bądź - dodaje jej autentyczności.

Niemałą rolę odgrywa tu wątek romansowy, co powinno stanowić ostrzeżenie dla tych, którzy w twórczości "okołoobozowej" szukają głównie faktów historycznych. Tych jednak, którzy szukają prawdy o prawdziwym życiu wykraczającym poza fakty, o życiu jednostkowym, wielowymiarowym i...

książek: 474
Edyta | 2017-03-06
Przeczytana: 26 lutego 2017

Wiem, że jest to miejsce na opinię, ale mimo to nie napiszę jej, liczba gwiazdek na nią wskazuje, zwrócę się natomiast do autorki.
Pani Romo!
Zawsze uważałam, że my pokolenie, któremu DO TEJ PORY los oszczędził wojny, przenikającego zimna i przeraźliwego głodu nie możemy oceniać zachowania ludzi, którzy żyli i doświadczyli ekstremalnych warunków getta i obozów koncentracyjnych.
Pani tato był niewinny, co udowodniła Pani z wielkim poświęceniem, przeżywając od nowa traumę wojny i czasów stalinowskich.
Jednak, czy można powiedzieć, że ktoś był winny kiedy cała jego rodzina szła do gazu, kiedy dorosły człowiek ważył 25 kilo i męczyła go uporczywa, wycieńczająca biegunka, kiedy chłód nie dawał żyć, a wszy nie pozwalały na odrobinę snu?
Ale Pani to wszystko wie. Nie wiedział za to pismak, który "rzucił kamieniem", bo uznał, że tak może.
Pani natomiast mimo przebytej traumy, nie tylko tej wojennej jest jak oszlifowany diament dla czytelników Pani książek i felietonów, dla koneserów Pani...

książek: 897
Monika | 2012-02-12
Przeczytana: wrzesień 2007

Zachwyciła mnie !!! - ta książka to ogromna dawka życiowej mądrości.

książek: 176

"Tylko ja sama" to trzecia książką Romy Ligockiej, jaką udało mi się przeczytać.
Muszę zacząć od tego, że okładka tej książki jest cudowna. Jest trochę psychodeliczna, pełna smutku i bólu. I wprawdzie taka jest ta książka. Nadzwyczajna w swoim cierpieniu. Ktoś by jednak powiedział, że to nic nadzwyczajnego. Autorka jest bowiem Żydówką, która przeszła wiele w czasie wojny, jak i po niej. Więc co w niej takiego nadzwyczajnego? Otóż Ligocka, mimo tego przerażającego świata o jakim opowiada, pisze jakoś tak lekko i przystępnie.
Pozycja ta jest napisana w sposób chronologiczny. Każdy rozdział, to nowy miesiąc, dzięki czemu widzimy, że mimo prosto płynącego czasu jej myśli są nie tylko Tu i Teraz, ale także gdzieś Wczoraj, gdzieś Tam w strasznych czasach.
Jest to jakby kontynuacja "Dziewczynki w czerwonym płaszczyku". W tej książce jednak widzimy już dorosłą kobietę, która chce ułożyć sobie życie. Sęk w tym, że jest jeszcze dzieckiem, którym nie mogła być za czasów wojny. W czasie...

książek: 1580

W tej książce Roma Ligocka jeszcze raz powraca do trudnych spraw ze świata, o którym tak chciała zapomnieć, ale niestety czas i ludzie nie pozwalają jej na to, zresztą tak samo jak przekonanie, że musi dać świadectwo, aby przestrzec innych przed łatwością w niszczeniu bardzo ważnych wartości. W książce tej pisze o miłości i o śmierci. Opowiada o tym, w jaki sposób człowiekowi można wyrządzić wielką krzywdę zaledwie jednym słowem. Stara się wyjaśnić dawną, bolesną sprawę. Udowadnia konkretnemu człowiekowi, rzucającemu nieprawdziwie oskarżenia, jak i całemu światu, niewinność swojego ojca, cytując między innymi prawdziwe dokumenty Instytutu Pamięci Narodowej. Zanim jednak to uczyni, stoczy prawdziwą walkę z samą sobą o to, by powrócić raz jeszcze w wielką otchłań wspomnień, aby raz jeszcze pokochać i stracić ojca, aby raz jeszcze zatrzymać się przy każdym szczególe, który sprawia niebywały ból. Wreszcie pogodzona z samą sobą przekonuje każdego czytelnika, że kochać można i powinno...

książek: 2979
nellanna | 2014-03-12

Nie zawiodłam się...Skończone dzieło, tak w treści jak graficznej oprawie- indywidualne i wyróżniające się spośród wielu , z powodzi, w której ginie ludzka skłonność do refleksji, do myślenia, po prostu. Historia niezwyczajna, subtelna, pełna pasji i zarazem rozedrgana i ...wyleczona ze złudzeń. Powieści tej pisarki są mi bardzo bliskie i chętnie bym ją poznała na wieczorze autorskim, zwłaszcza, ze ona zawsze opowiada coś więcej niż tylko historię kobiety; w jej narracji zawiera się wiele przemyśleń, czasem aż faustowskich a czasem po prostu- zwyczajnie babskich i to jest siłą tego pisarstwa.

zobacz kolejne z 1038 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
W poszukiwaniu prawdy, miłości i zrozumienia

Książka Ligockiej to także relacja z życia kobiety sukcesu, znanej pisarki, która podróżuje, promuje swoją twórczość i spogląda w bardzo swoisty sposób na otaczający ją świat, a potem swoimi spostrzeżeniami dzieli się z czytelnikami. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd