Wyspa wspomnień

Seria Dziwnowo

Głównymi bohaterkami są trzy przyjaciółki z domu dziecka, Lilianna, Alwina i Wiktoria. Zupełnie różne pod kątem wyglądu i charakteru. Lilii spokojna i stateczna, Alwi wiecznie rozgadana i Wiki, szogun który wiecznie pakuje się w kłopoty. Tworzą niesamowitą grupę i udowadniają, że slogan "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego" jest nadal aktualne.

10 lat temu po wyjściu z "nory" obiecały sobie, że wrócą do Dziwnowa choćby nie wiem co. W noc przed ich wyjazdem buszowały jak zawsze po ich wyspie. Nie zdawały sobie sprawy, że nie są same, a zbrodnia która się wydarzy będzie miała wpływ na życie całego miasteczka. Dodatkowo natknęły się na swojego rodzaju skarb, który miał być ich zabezpieczeniem, gdyby coś w życiu się nie powiodło.

W pierwszym tomie poznajemy Liliannę, która jedzie do Dziwnowa spotkać przyjaciółki. Jednocześnie chce pozbyć się balastu, który towarzyszy jej od 10 lat. Już po dotarciu na plażę spotyka Wiktorię, która prowadzi restaurację. Sama wróciła parę lat wcześniej, bo tylko tutaj czuła się jak u siebie. Jednocześnie spełnia się w roli restauratorki i zatruwa życie przystojnemu policjantowi.
Lili bardzo doskwiera ciężar tajemnicy. Kiedy dowiaduje się, że sprawa zamordowanego księdza nie została rozwiązana, postanawia sama się nią zająć. Wiki ma odmienne zdanie. Uważa, że grzebanie w przeszłości nic dobrego nie przyniesie. Lilianna jednak nie daje za wygraną i zaczyna dochodzenie od rozmowy z komendantem policji, który delikatnie mówiąc nie przepada za rudą przyjaciółką.
Pod koniec drugiego tomu do Dziwnowa przyjeżdża trzecia przyjaciółka, Alwina. Dziewczyny wspominają pobyt w domu dziecka. Poznajemy traumatyczne wydarzenia z ich przeszłości. Zdają relację co się u nich działo przez te parę lat rozłąki. Jednocześnie z razem z facetami poznanymi na wyspie krok po kroku dążą do rozwiązania sprawy sprzed lat, co nie jest łatwe choćby dlatego, że część kluczowych osób już nie żyje, a inni nie chcą wracać do wydarzenia, które wstrząsnęło małym miasteczkiem.

Historia nie ma jakiegoś zawrotnego tempa. Jest sporo bohaterów, którzy sami gubią się w tym co pamiętają. Przyjaciółki są fajnie scharakteryzowane, a że uwielbiam wątek enemies to lovers najbardziej podobał mi się trzeci tom, gdzie Wiki dawała popalić Edwinowi. We wcześniejszych tomach czuć między nimi napięcie, ale w ostatnim mamy kumulację. Do tego mamy malownicze opisy nadmorskiej miejscowości oraz zapachy i smaki, że ślinka cieknie. Mi się podobało.

Seria Dziwnowo

Głównymi bohaterkami są trzy przyjaciółki z domu dziecka, Lilianna, Alwina i Wiktoria. Zupełnie różne pod kątem wyglądu i charakteru. Lilii spokojna i stateczna, Alwi wiecznie rozgadana i Wiki, szogun który wiecznie pakuje się w kłopoty. Tworzą niesamowitą grupę i udowadniają, że slogan "jeden za wszystkich, wszyscy za jednego" jest nadal aktualne.

10 lat...

Przygody sióstr - Wiki, Alwi i Lili poznałam zaczynając od tomu 3 " Sekret wyspy", która mnie zachwyciła. Lekko napisana, ciekawa letnia pozycja, i choć znam zakończenie i wiem kto zabił proboszcza, to chętne sięgnęłam po jej początek czyli tom 1. Bardzo fajnie napisana.
Polecam zwłaszcza na letnie dni.

Przygody sióstr - Wiki, Alwi i Lili poznałam zaczynając od tomu 3 " Sekret wyspy", która mnie zachwyciła. Lekko napisana, ciekawa letnia pozycja, i choć znam zakończenie i wiem kto zabił proboszcza, to chętne sięgnęłam po jej początek czyli tom 1. Bardzo fajnie napisana.
Polecam zwłaszcza na letnie dni.

Mimo lekkiego stylu książka nie wciąga – fabuła rozwija się zbyt wolno, a liczne opisy sprawiają, że całość staje się nużąca. Bohaterowie nie zapadają w pamięć, a rodzinne tajemnice, które mogłyby intrygować, nie wzbudzają większych emocji. To powieść dla miłośników spokojnych, rozbudowanych historii, jednak brak dynamiki może rozczarować tych, którzy oczekują bardziej angażującej lektury.

Mimo lekkiego stylu książka nie wciąga – fabuła rozwija się zbyt wolno, a liczne opisy sprawiają, że całość staje się nużąca. Bohaterowie nie zapadają w pamięć, a rodzinne tajemnice, które mogłyby intrygować, nie wzbudzają większych emocji. To powieść dla miłośników spokojnych, rozbudowanych historii, jednak brak dynamiki może rozczarować tych, którzy oczekują bardziej...

Taka typowa wakacyjna lektura,Bałtyk i plaża,tyle tylko , że nie mówimy o turystach a o trzech młodych dziewczynach które tam kiedyś mieszkały w domu dziecka,a opuszczając ten dom przyrzekły sobie , że po 10 latach się w Dziwnowie spotkają,dla mnie dziwne jest tylko to, że gdy państwo po skończeniu 18 lat taka młodzieżą się bdalej nie interesuje a jedna z bohaterek jest właścicielką domu wypoczynkowego stąd moje pytanie jak ona tego dokonała?

Taka typowa wakacyjna lektura,Bałtyk i plaża,tyle tylko , że nie mówimy o turystach a o trzech młodych dziewczynach które tam kiedyś mieszkały w domu dziecka,a opuszczając ten dom przyrzekły sobie , że po 10 latach się w Dziwnowie spotkają,dla mnie dziwne jest tylko to, że gdy państwo po skończeniu 18 lat taka młodzieżą się bdalej nie interesuje a jedna z bohaterek jest...

Fajna książka w nadmorskim klimacie.

Fajna książka w nadmorskim klimacie.

Strasznie męcząca książka: dłużyzny, papierowi bohaterowie i ta fabuła o niczym. Nie sięgnę po następne części, po prostu szkoda czasu.

Strasznie męcząca książka: dłużyzny, papierowi bohaterowie i ta fabuła o niczym. Nie sięgnę po następne części, po prostu szkoda czasu.

Idealistyczna bajkowa infantylna opowieść, dla mnie za mało dynamiczna, oprócz rozwijającej się miłości głównych bohaterów praktycznie nic się nie dzieje, wątek kryminalistyczny słaby, w dodatku nie zakończony, na plus zasługuje jedynie opis przyrody, czuć klimat nadmorskiego miasteczka który często pojawia się w książkach Doroty Mili.

Idealistyczna bajkowa infantylna opowieść, dla mnie za mało dynamiczna, oprócz rozwijającej się miłości głównych bohaterów praktycznie nic się nie dzieje, wątek kryminalistyczny słaby, w dodatku nie zakończony, na plus zasługuje jedynie opis przyrody, czuć klimat nadmorskiego miasteczka który często pojawia się w książkach Doroty Mili.

Szczerze powiedziawszy bałam się kolejnej książki tej autorki, ponieważ książka Schwytać szczęście i jej druga część, to był niewypał. A tutaj muszę przyznać ze jestem pozytywnie zaskoczona, i nie mogę się doczekać kolejnych tomów

Szczerze powiedziawszy bałam się kolejnej książki tej autorki, ponieważ książka Schwytać szczęście i jej druga część, to był niewypał. A tutaj muszę przyznać ze jestem pozytywnie zaskoczona, i nie mogę się doczekać kolejnych tomów

Lilianna ma za sobą ciężką przeszłość. W dzieciństwie zostawili ją rodzice, następnie trafiła do zasadniczych dziadków, a bezpieczeństwo znalazła dopiero w domu dziecka. W tym miejscu poznała też dwie dziewczyny, które stały się jej najbliższą rodziną.
Teraz po dziesięciu latach od opuszczenia domu dziecka Lili powraca do Dziwnowa, aby spełnić obietnicę i raz na zawsze pożegnać przeszłość. Jednak na wyspie powrócą mroczne wspomnienia dotyczącego dawnego zabójstwa...

Na początku "Wyspa wspomnień" urzekła mnie piękną, letnią okładką. Po przeczytaniu tej historii przyznaję, że treść była jeszcze lepsza. Akcja rozgrywa się w cudownej nadmorskiej miejscowości - Dziwnowo. Klimat był cudowny, niesamowicie kojarzył mi się z wakacjami. Pomysł autorki na fabułę był bardzo ciekawy i nietuzinkowy. Książka składa się z wielu wątków, z których według mnie takim najlepszym była tajemnica zabójstwa. Oczywiście nie kończy się ona w pierwszej części, tak więc na pewno pojawi się w dalszych tomach. "Wyspa wspomnień" to wciągająca, intrygująca i pełna emocji książka. Polecam!☺️

Lilianna ma za sobą ciężką przeszłość. W dzieciństwie zostawili ją rodzice, następnie trafiła do zasadniczych dziadków, a bezpieczeństwo znalazła dopiero w domu dziecka. W tym miejscu poznała też dwie dziewczyny, które stały się jej najbliższą rodziną.
Teraz po dziesięciu latach od opuszczenia domu dziecka Lili powraca do Dziwnowa, aby spełnić obietnicę i raz na zawsze...

Po ostatnich ciezkich klimatach i na przekór paskudnej pogodzie sięgnęłam po książkę pachnącą morska bryzą...kusząca ciepłym piaskiem 🥰

Mowa o "Wyspa wspomnień " Dorota Milli

Lekkie pióro autorki sprawia,że książkę czyta się szybko,a głowa odpoczywa.

Historia pięknej przyjaźni,wątek kryminalny i rozwijający się romans w tle.....do tego szum fal....pyszne jedzenie...pełen relaks...
Czego chcieć więcej 🙂

Uciekam poznać dalsze losy bohaterów a wam życzę miłego dnia 😘

Po ostatnich ciezkich klimatach i na przekór paskudnej pogodzie sięgnęłam po książkę pachnącą morska bryzą...kusząca ciepłym piaskiem 🥰

Mowa o "Wyspa wspomnień " Dorota Milli

Lekkie pióro autorki sprawia,że książkę czyta się szybko,a głowa odpoczywa.

Historia pięknej przyjaźni,wątek kryminalny i rozwijający się romans w tle.....do tego szum fal....pyszne...