Bracia Lwie Serce

Ponadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.

Ponadczasowa! Wspaniała książka, która uczy i inspiruje. Czas spędzony z dziećmi w towarzystwie tej książki był bardzo udany.

Ulubiona książka w dzieciństwie!

Ulubiona książka w dzieciństwie!

Braci Lwie Serce czytałam dawno temu, jako dziecko – i teraz, z zawodowej konieczności, więc i odbiór jest inny. Historia dwóch braci jest nieco naiwna w swojej prostocie, ale bardzo korespondująca z dziecięcym narratorem, którym jest 10-letni Karol. Młody chłopiec opowiada głównie o swoim bracie, dzielnym, dobrym i poczciwym Jonatanie, który jest dla niego nieskończonym ideałem.

Autorka nie oszczędza bohaterów – nawet po swojej śmierci bracia trafiają do krainy w kłopotach, gdzie trzeba walczyć o wolność jej mieszkańców. Ta walka nie obywa się bez ofiar, ale strata jest tu mocno złagodzona. Są tu obecne pewne archetypy obecne w walkach z ciemiężycielem – zdrajca, zagorzały buntownik oraz bohater, i z mojej dorosłej perspektywy miałam czasami przebłyski „Igrzysk śmierci”.

Więź łącząca braci jest niezwykła, pokonująca wszelkie bariery. Rzadko się zdarza, aby prawdziwa akcja rozpoczynała się w baśniowych zaświatach. Mam trochę mieszane uczucia co do zakończenia, ale być może niepotrzebnie komplikuję sprawy.

Braci Lwie Serce czytałam dawno temu, jako dziecko – i teraz, z zawodowej konieczności, więc i odbiór jest inny. Historia dwóch braci jest nieco naiwna w swojej prostocie, ale bardzo korespondująca z dziecięcym narratorem, którym jest 10-letni Karol. Młody chłopiec opowiada głównie o swoim bracie, dzielnym, dobrym i poczciwym Jonatanie, który jest dla niego nieskończonym...

Absolutnie nie tego się spodziewałam po książce dla dzieci 💔

Absolutnie nie tego się spodziewałam po książce dla dzieci 💔

To się tak wspaniale zapowiadało... Początek to absolutna rewelacja, aż mnie zmroziło z wrażenia, że pani Lindgren wybrała taki punkt wyjściowy dla książki skierowanej do dzieci. Przez pierwsze strony byłam przekonana, że wystawię najwyższą ocenę. Niestety, szybko ta opowieść przeradza się w bardzo standardową baśń, która nie robi już tak miażdżącego wrażenia jak początkowe rozdziały. Dwaj bracia muszą pokonać przeciwności i potwory, aby przywrócić spokój w krainie i otrzymać nagrodę - to w uproszczeniu cała fabuła. Co prawda nakreślone na początku książki okoliczności nadają całej opowieści innego, głębszego sensu, co jednak nie zmienia tego, że na tym najprostszym fabularnym poziomie to wciąż ta sama historia, którą znamy z dziesiątków innych baśni. Chyba po prostu wyrosłam już z wieku, w którym to mogłoby mnie zachwycić. Mam też trochę mieszane uczucia względem zakończenia.
Jednak miłośnicy baśniowych klimatów z heroicznym zacięciem powinni być zadowoleni, zwłaszcza jeśli podobało im się np. "Mio, mój Mio".

Na osłodę, mój ulubiony cytat:
"Jonatan naprawdę mnie lubił i to było dziwne. Bo ja nigdy niczym innym nie byłem, jak tylko dosyć brzydkim i dosyć głupim, zastrachanym chłopcem na krzywych nogach, i w ogóle. Spytałem go, jak może lubić takiego brzydkiego i głupiego chłopca z krzywymi nogami, i w ogóle, a on wtedy powiedział:
- Gdybyś nie był takim miłym, małym wymoczkiem na krzywych nogach, to nie byłbyś moim Sucharkiem, którego lubię".

To się tak wspaniale zapowiadało... Początek to absolutna rewelacja, aż mnie zmroziło z wrażenia, że pani Lindgren wybrała taki punkt wyjściowy dla książki skierowanej do dzieci. Przez pierwsze strony byłam przekonana, że wystawię najwyższą ocenę. Niestety, szybko ta opowieść przeradza się w bardzo standardową baśń, która nie robi już tak miażdżącego wrażenia jak początkowe...

To jest chora książka

To jest chora książka

Bracia Lwie Serce – klasyczna podróż do świata odwagi i miłości
Klasyczne podróże wracają! Tym razem z książką autorki, którą kojarzy chyba każdy z nas – Astrid Lindgren. To nie tylko twórczyni Pippi Pończoszanki, ale też pisarka o ogromnej wrażliwości, która potrafiła mówić do dzieci w sposób prosty, ale nigdy naiwny. Jej historie są pełne odwagi, empatii i... prawdziwych emocji.
Bracia Lwie Serce to opowieść, która porusza i zachwyca niezależnie od wieku. Pełna magii, baśniowej atmosfery, ale też bardzo poważnych tematów – życia, śmierci, strachu i odwagi. I tej wyjątkowej więzi, która łączy braci – Karla i Jonatana.
Jeśli śledzicie mój kanał, to wiecie, że Bracia Lwie Serce to ukochana książka z dzieciństwa dwóch cudownych autorek – Małgosi Starosty i Weroniki Mathii. A kto zna ich literacką wrażliwość, ten wie, że to już samo w sobie jest najlepszą rekomendacją!
Jeśli nie czytaliście tej książki swoim dzieciom czy wnukom – zróbcie to. A jeśli ich nie macie... przeczytajcie ją po prostu dla siebie. By na chwilę oderwać się od szarości codzienności i przypomnieć sobie, co w życiu naprawdę się liczy.

Bracia Lwie Serce – klasyczna podróż do świata odwagi i miłości
Klasyczne podróże wracają! Tym razem z książką autorki, którą kojarzy chyba każdy z nas – Astrid Lindgren. To nie tylko twórczyni Pippi Pończoszanki, ale też pisarka o ogromnej wrażliwości, która potrafiła mówić do dzieci w sposób prosty, ale nigdy naiwny. Jej historie są pełne odwagi, empatii i... prawdziwych...

Czasem sobie myślę, że dorosłość to czas, gdy nadrabia się zaległości z dzieciństwa. Do takich należą lektury dziecięce, których nie przeczytało się kiedyś, a teraz chętnie się po nie sięga. I tak było wczoraj, gdy pewien młody człowiek podrzucił mi swoją książkę pt. "Bracia Lwie Serce". Tytuł był mi znany wcześniej, ale zupełnie nie widziałam, co mnie czeka.

Powieść Astrid Lindgren opowiada o dwóch braciach 13-letnim Jonatanie i 10-letnim Karolu, zwanym prze starszego brata Sucharkiem.
Młodszy jest bardzo chory, wciąż leży na kanapie, nigdzie nie chodzi, a pewnego dnia słyszy, że wkrótce umrze. Bardzo smuci go ta wiadomość, bo kocha swojego brata, lubi spędzać z nim czas i jego opowieści. W jednej z nich Jonatan zdradza, że po śmierci spotkają się znów w krainie zwanej Nangijali.
Los lubi płatać figle - najpierw umiera Jonatan. Wkrótce umiera również Karol. I obaj spotykają się w Nangijali w Dolinie Wiśni w Zagrodzie Jeźdźców.
I tu "życie" ma dla nich mnóstwo niespodzianek i niebezpiecznych przygód, w których obaj bracia pokazują swoje tytułowe lwie serca.

Książkę połyka się niemal jednym tchem. Jest bardzo ciekawie napisana i potrafi wciągnąć dorosłego, który dopiero pod koniec zdaje sobie sprawę, że czyta dość smutną baśń dla dzieci 😊
Powieść dotyczy głównie braterskiej miłości i odwadze, ale nie brak tu wątków o przyjaźni, poleganiu na sobie, odpowiedzialności za innych i dotrzymywaniu tajemnic.
Jest bardzo głęboka i ma piękną puentę.
Astrid Lindgren napisała ją w 1973 r. Zastanawia mnie, czy współczesne ośmiolatki (od takiego wieku polecana jest książka) są przygotowane na czytanie o takich przygodach, z jakimi przyszło zmierzyć się braciom Lwie Serce. Mam wrażenie, że większość jest zbyt infantylna i niedojrzała do takiej powieści. Abstrahuję od tego, czy potrafią czytać na tyle dobrze, by zmierzyć się z książką, która ma 280 stron i docenić czarne grafiki Ilon Wikland.

Czasem sobie myślę, że dorosłość to czas, gdy nadrabia się zaległości z dzieciństwa. Do takich należą lektury dziecięce, których nie przeczytało się kiedyś, a teraz chętnie się po nie sięga. I tak było wczoraj, gdy pewien młody człowiek podrzucił mi swoją książkę pt. "Bracia Lwie Serce". Tytuł był mi znany wcześniej, ale zupełnie nie widziałam, co mnie czeka.

Powieść...

"Bracia Lwie Serce" to wzruszająca i mądra opowieść o odwadze, miłości i śmierci, napisana z wrażliwością właściwą Lindgren. Historia Jonatana i Karla toczy się w baśniowym świecie, który uczy, czym jest poświęcenie i braterska więź. Książka porusza serce – zarówno dzieci, jak i dorosłych.

"Bracia Lwie Serce" to wzruszająca i mądra opowieść o odwadze, miłości i śmierci, napisana z wrażliwością właściwą Lindgren. Historia Jonatana i Karla toczy się w baśniowym świecie, który uczy, czym jest poświęcenie i braterska więź. Książka porusza serce – zarówno dzieci, jak i dorosłych.

Książka bardzo interesująca, wciągająca i ciekawa dla dziecka.
Ciężko niestety ocenić zakończenie... być może my dorośli myślimy bardzo szablonowo i wchodzimy bardzo głęboko w trudną tematykę.

Może rok 1973 to inne lata, inne problemy.

Książka bardzo interesująca, wciągająca i ciekawa dla dziecka.
Ciężko niestety ocenić zakończenie... być może my dorośli myślimy bardzo szablonowo i wchodzimy bardzo głęboko w trudną tematykę.

Może rok 1973 to inne lata, inne problemy.