Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kajtkowe przygody

Kajtkowe przygody

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
liczba stron
98
język
polski
typ
papier
dodała
kryptonite
5,25 (2495 ocen i 90 opinii)

Opis książki

Zbiór opowiadań autorstwa Marii Kownackiej traktujący o przygodach bociana Kajtka, który ze względu na złamane skrzydło nie mógł odlecieć do ciepłych krajów i został przygarnięty przez państwo Orczyków, na których domu znajdowało się jego rodzinne bocianie gniazdo. Narracja utworu jest pierwszoosobowa, narratorem jest uosobiony Kajtek; ten zabieg jest zastosowany także w stosunku do innych zwierz...

Zbiór opowiadań autorstwa Marii Kownackiej traktujący o przygodach bociana Kajtka, który ze względu na złamane skrzydło nie mógł odlecieć do ciepłych krajów i został przygarnięty przez państwo Orczyków, na których domu znajdowało się jego rodzinne bocianie gniazdo. Narracja utworu jest pierwszoosobowa, narratorem jest uosobiony Kajtek; ten zabieg jest zastosowany także w stosunku do innych zwierząt. Kajtkowe przygody są lekturą w szkole podstawowej dla klasy trzeciej.

 

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 3167
Danway | 2012-01-01
Przeczytana: 1990 rok

Genialna opowieść o bocianie, któremu ludzie nadali imię Kajtek... Ów bocian miał straszliwego pecha i wypadł z rodzinnego gniazda...

Dzięki temu wydarzeniu możemy poznać jak dobrzy mogą być ludzie dla zwierząt... Dzięki ich ofiarnej pomocy Kajtek przeżywa kolejne przygody w gospodarstwie domowym... Lecz tęsknota za wolnością powoduje, że bocian wraca do swoich, lecz przyjaźń z ludźmi nie ginie wraz z jego odejściem...

Naprawdę warto sięgnąć po to opowiadanie... Zdecydowanie polecam...

książek: 1494

Książka czytana bardzo dawno temu, ale pamiętam, że mi się podobała i chociaż nie była moją ulubioną lekturą z podstawówki, to jednak pamiętam, że miło spędziłam z nią czas, a przygody Kajtka bardzo mnie wciągnęły.

książek: 4626

Kajtek! Jak ja lubiałam tego bociana. Nawet miałam krótką fazę, że wszędzie go rysowałam. Wspaniałe czasy.

książek: 3407
Książkowo | 2012-02-26
Przeczytana: 1991 rok

Książka ta opisuje perypetie bociana imieniem Kajtek, który przez swoją krnąbrność zostaje sam w gospodarstwie ludzi...

Jego rodzina odleciała do ciepłych krajów, podczas gdy on nie mógł polecieć wraz z nimi ze względu na złamane skrzydło.

Dzięki przygodom, które Kajtek przeżywa w zagrodzie Orczyków dzieci mogą się wiele dowiedzieć o pracy w gospodarstwie.

W pewnej chwili bociek przeżywa okres buntu, co prowadzi między innymi do tego, że jest coraz bardziej nie lubiany przez otoczenie i staje się samotny...

Kiedy ponownie przylatują do zagrody rodzice Kajtka lecz niestety nie rozpoznają swojego syna, bociek dochodzi do wniosku, iż zdecydowanie lepiej jest żyć w zgodzie z innymi niż w samotności...

Według mnie przesłanie tej bajki jest takie, iż w grupie raźniej jest w życiu niż w pojedynkę.

książek: 18409

Kajtkowe przygody to zabawna opowieść bociana Kajtka o życiu na wsi. Kajtek jako słaby bocian nie miał sił by jesienia odlecieć do ciepłych krajów i zmuszony został do pozostania na zimę w gospodarstwie wiejskim. Pełen zdziwienia dla ludzkich obyczajów opisuje prace gospodarcze przed zbliżająca się zimą: wykopki, zbiór warzyw i lnu... Przy czym pełen lojalności dla dobroci ludzi: gospodarzy, babulki oraz Antka, Weronki i Kacperka stara sie im pomóc przy pracach, ale jego bocianie intencje ciągle są poczytywane za szkodę...

Kajtkowe przygody to nie tylko opowieść o bocianiej przyjaźni z ludźmi, ale także wartościowa wędrówka po wiejskim gospodarstwie oraz wiejskiej pracy. Jest to też przybliżenie kultury wiejskiej, która jeszcze kilkadziesiąt lat temu była tak powszechna, a teraz coraz bardziej odchodzi do historii...

książek: 1120
PABLOPAN | 2013-11-24
Na półkach: Przeczytane

Jedna z pierwszych lektur w szkole podstawowej, najlepszą recenzją niech będzie fakt, że zapada w pamięć na długo :)

książek: 1566
Isadora | 2010-10-28

Taka sobie opowiastka o młodym bocianie Kajtku,który wypada z rodzinnego gniazda i gdyby nie pomoc ludzi,z pewnością by nie przeżył.
Trafia na podwórko gospodarza,gdzie przeżywa wiele ciekawych przygód.

To nawet nie bajka,tylko zwyczajna,napisana prostym językiem opowieść o współistnieniu ludzi i zwierząt.

Można przeczytać - jeśli jest się dzieckiem.:)

książek: 338

Jedna z pierwszych lektur czytanych przez moje kilkuletnie oczęta zachwycone światem, który odsłania się z opowiadań: sielski spokój, wiejskie powietrze, cudowni, prości gospodarze, którzy pachnieli latem (nawet w środku zimy) i byli tak łudząco podobni do realnych postaci, które kochało moje serce.

książek: 434
Lemma | 2010-11-05
Na półkach: Przeczytane, Własne

Bardzo podobała mi się ta książka, gdy byłam w odpowiednim dla niej wieku. Pewnie kiedyś przeczytam swoim dzieciom, posiadam dokładnie takie samo wydanie.

książek: 771

Uwielbiałam te opowiadania jako dziecko! Co prawda nie pamiętam ich treści, ale jak sobie o nich pomyślę, od razu robi się cieplej na sercu:)


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Ena Lucia Portela
    42. rocznica
    urodzin
    Ćwiczyła na przyszłość, żeby jak najlepiej wykonywać zawód, który wybrała. - Aktorka? - zapytała Yadelis. - Tajna agentka? - zapytałam ja. Nie, nic z tych rzeczy. Aktorki i tajne agentki odtwarzają scenariusze napisane przez innych. Ona chciała tworzyć swoje własne scenariusze, snuć swoje własne kła... pokaż więcej
  • Eleanor Hodgeman Porter
    146. rocznica
    urodzin
    Widzisz, chciałam mieć lalkę i tatuś o nią poprosił, ale kiedy nadesłano zebrane dary, nie było w nich ani jednej lalki, tylko małe, drewniane inwalidzkie kule. I wtedy to się zaczęło.[...] Należy we wszystkim zawsze dojrzeć jakąś dobrą stronę i cieszyć się z niej, obojętnie jaką. I graliśmy w to od... pokaż więcej
  • Tomasz Lew Leśniak
    37. rocznica
    urodzin
  • Brandon Sanderson
    39. rocznica
    urodzin
    Życie ponad śmiercią. Siła ponad słabością. Podróż ponad celem.
  • Jean-Louis Fournier
    76. rocznica
    urodzin
    Nie ma nic trudniejszego, jak zrobić coś, co jest niepodobne do niczego.
  • Paolo Giordano
    32. rocznica
    urodzin
    Już się nauczył, że wyborów dokonuje się w kilka sekund, a ich skutków doświadcza się przez resztę życia.
  • Richard Hammond
    45. rocznica
    urodzin
  • Jean Genet
    104. rocznica
    urodzin
    Ciotki to wielkie immoralistki.
  • Emily Jane Brontë
    166. rocznica
    śmierci
    Przewodnią myślą mego życia jest on. Gdyby wszystko przepadło, a on jeden pozostał, to i ja istniałabym nadal. Ale gdyby wszystko zostało, a on zniknął, wszechświat byłby dla mnie obcy i straszny, nie miałabym z nim po porostu nic wspólnego.
  • Virginia Cleo Andrews
    28. rocznica
    śmierci
    Miłość nie zawsze przychodzi, kiedy się tego chce. Czasami się po prostu przydarza mimo naszej woli".
  • Frans Gunnar Bengtsson
    60. rocznica
    śmierci
    Dać mężczyźnie miecz, to jak dać kobiecie zwierciadło. Nie mają już wtedy oczu dla niczego innego.
  • Ned Vizzini
    1. rocznica
    śmierci
    - Jeśli teraz wyjdziecie, Gilliam pozwoli wam dołączyć do załogi, ahoj! Przeżyjecie wspaniałe morskie przygody!
    - Przygody? - krzyknął Brendan. - Przestrzeliłeś mi ucho, koleś!
    - Wybacz - powiedział Gilliam. - Jeśli to jakieś pocieszenie, w zeszłym roku straciłem pośladek!

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd