Działko, szlafrok i księżniczka

Bardzo zabawna lekka lektura. Wielka szkoda, że nie ma kontynuacji.

Bardzo zabawna lekka lektura. Wielka szkoda, że nie ma kontynuacji.

Choć generalnie nie polubiłam bohaterów, to jednak dobrze się przy niej bawiłam. Prosta fabuła, mnóstwo komicznych sytuacji. Chyba najbardziej polubiłam księżniczkę Sisi. To równocześnie tego typu książka, którą straszliwie szybko się czyta. Jestem tylko ciekawa, czy autorka napisze kiedyś dalszy ciąg tej historii, bo chyba na razie nic na to nie wskazuje.

Choć generalnie nie polubiłam bohaterów, to jednak dobrze się przy niej bawiłam. Prosta fabuła, mnóstwo komicznych sytuacji. Chyba najbardziej polubiłam księżniczkę Sisi. To równocześnie tego typu książka, którą straszliwie szybko się czyta. Jestem tylko ciekawa, czy autorka napisze kiedyś dalszy ciąg tej historii, bo chyba na razie nic na to nie wskazuje.

„Gwiezdny Wojownik” to komedia science-fiction, której akcja dzieje się w XXV wieku, kiedy to ludzkość skolonizowała cały Układ Słoneczny, a grupa głównych bohaterów wyrusza na misję zestrzelenia asteroidy, zagrażającej Ziemi.
Miszczuk niewątpliwie miała tu garść niezłych pomysłów i książkę, ogólnie rzecz biorąc, czyta się całkiem dobrze. Nie jest wprawdzie szczególnie zabawna – nie tak bardzo, aby podczas lektury wybuchnąć śmiechem – ale jej ton jest na tyle pogodny, a fabuła pełna absurdów, że jak najbardziej można się przy niej intelektualnie odprężyć.
Miszczuk należy do moich ulubionych polskich pisarek i bardzo cenię ją za jej charakterystyczny styl. Jej powieści zwykle nie są szczególnie ambitne i zazwyczaj widzę w nich elementy do poprawy, niemniej przepadam za jej specyficznym sposobem narracji. Miszczuk używa zawsze lekkiego, prostego języka, dzięki któremu każdą jej książkę czyta się niezwykle łatwo i szybko. Treść jest zawsze bardzo przystępna i klarowna, i tak jest też w przypadku „Gwiezdnego Wojownika”.
Jest to komedia o humorze dość, powiedziałabym, przaśnym i pretensjonalnym – ogólnie bowiem osobiście wolę humor bardziej ostry, sarkastyczny, nawet wulgarny i czarny. Tutaj za to, nawet gdy wystepują wątki o dużym potencjale satyrycznym, na przykład rozmowy toczone w cukierniczym kodzie, następuje po nich absolutnie zbędne moim zdaniem wytłumaczenie żartu, które całkiem psuje wrażenie.
Wszystkie powieści Miszczuk charakteryzuje również duża doza pruderii – w tej wprawdzie jedna z postaci jest nałogową uwodzicielką, ale i tak daleko jej do wyuzdania. Jedyne, w czym ta książka jest bardziej „odważna” od reszty dzieł autorki, to w posiadaniu niewielkiej ilości przekleństw w dialogach, oraz tym, że bohaterowie bez skrępowania piją wódkę.
Mimo że w fabule pojawiają się fragmenty pretekstowe, jak choćby dziwaczne spotkanie z królową kosmicznych piratów – opis jest zbyt nagły, brakuje mu odniesienia do sytuacji w całym przedstawionym uniwersum, historia nie jest rozbudowana o jej kontekst – to takie wady w tej książce można zrzucić na karb tego, że opowieść po prostu ma charakter groteskowy i właściwie wszystkie wydarzenia w niej ukazane są w krzywym zwierciadle, chociaż zachowują wewnętrzną logikę.
„Gwiezdny Wojownik” plasuje się w mojej opinii jako czytadełko służące prostej rozrywce, dobre na wolną chwilę dla „odmóżdżenia”.

„Gwiezdny Wojownik” to komedia science-fiction, której akcja dzieje się w XXV wieku, kiedy to ludzkość skolonizowała cały Układ Słoneczny, a grupa głównych bohaterów wyrusza na misję zestrzelenia asteroidy, zagrażającej Ziemi.
Miszczuk niewątpliwie miała tu garść niezłych pomysłów i książkę, ogólnie rzecz biorąc, czyta się całkiem dobrze. Nie jest wprawdzie szczególnie...

Jeżeli ktoś lubi parodie i nawiązanie do gwiezdnych wojen myślę, że nie zawiedzie się na tej lekturze

Jeżeli ktoś lubi parodie i nawiązanie do gwiezdnych wojen myślę, że nie zawiedzie się na tej lekturze

Nawet szybko się czytało, bohaterowie byli sympatyczni, ale akcja była na tyle szybka i charaktery tak mało pogłębione, że nie dało się z tymi bohaterami za mocno zżyć. I trochę czuć, że to był dla autorki bardziej eksperyment, żeby sprawdzić jak sobie poradzi z trochę innym, niż do tej pory, gatunkiem :)

Nawet szybko się czytało, bohaterowie byli sympatyczni, ale akcja była na tyle szybka i charaktery tak mało pogłębione, że nie dało się z tymi bohaterami za mocno zżyć. I trochę czuć, że to był dla autorki bardziej eksperyment, żeby sprawdzić jak sobie poradzi z trochę innym, niż do tej pory, gatunkiem :)

No nie jest to książka wysokich lotów, trzeba się lubić w takich tematach. Można to nazwać krótką parodią Gwiezdnych Wojen, czytałam to kilka godzin,plusa daję za fajnie rozłożone rozdziały, dzięki temu szybciej przez to przebrnęłam. Lubię autorkę, ale tutaj Jej twórczość mi nie przypadłą do gustu...

No nie jest to książka wysokich lotów, trzeba się lubić w takich tematach. Można to nazwać krótką parodią Gwiezdnych Wojen, czytałam to kilka godzin,plusa daję za fajnie rozłożone rozdziały, dzięki temu szybciej przez to przebrnęłam. Lubię autorkę, ale tutaj Jej twórczość mi nie przypadłą do gustu...

Gwiezdny wojownik. Działko szlafrok i księżniczka Katarzyny Miszczuk to książka którą męczyłam bardzo długo. Co tu owijac w bawełnę. Historia jest nudna, za długa i pozbawiona akcji. Czytając ją zasnęłam kilkukrotnie. Mimo zapowiedzi na końcu że ciąg dalszy nastąpi, większość wątków została zakończona. Jedyne co mi się faktycznie w tej książce podobało to okładka. Nie polecam

Gwiezdny wojownik. Działko szlafrok i księżniczka Katarzyny Miszczuk to książka którą męczyłam bardzo długo. Co tu owijac w bawełnę. Historia jest nudna, za długa i pozbawiona akcji. Czytając ją zasnęłam kilkukrotnie. Mimo zapowiedzi na końcu że ciąg dalszy nastąpi, większość wątków została zakończona. Jedyne co mi się faktycznie w tej książce podobało to okładka. Nie polecam

Książka "Gwiezdny Wojownik" to faktycznie komiczna opowieść z bardzo dużą dozą humoru i fantazji opisująca dziwne sytuacje i spotkania bohaterów w międzygalaktycznej przestrzeni. Ci, co znają już twórczość Pani Miszczuk, może zaskoczyć "inność" tej książki, ale czasami i ta "inność" jest warta przeczytania. Nie wpadajcie w skrajność, poczekajcie na dalsze losy bohaterów. Nie wydaje mi się, że opiniowanie "... najgorsza książka....." było właściwe. Nastawcie się na inność tak jak ja to zrobiłam, trochę lekkości i humoru po ciężkim dniu każdemu się przyda. Brawo Pani Katarzyno i do poczytania później :).

Książka "Gwiezdny Wojownik" to faktycznie komiczna opowieść z bardzo dużą dozą humoru i fantazji opisująca dziwne sytuacje i spotkania bohaterów w międzygalaktycznej przestrzeni. Ci, co znają już twórczość Pani Miszczuk, może zaskoczyć "inność" tej książki, ale czasami i ta "inność" jest warta przeczytania. Nie wpadajcie w skrajność, poczekajcie na dalsze losy bohaterów....

" MISJA - WÓDA - SISI "
Moje odczucia po przeczytaniu tej powieści różnią się od założonych oczekiwań. Miała to być " ... chociaż trochę męska książka." Dla mnie dedykacja- abstrakcja, bo nie dzielę książek na męskie i damskie. Założenie, że będzie to fantastyka naukowa też wzięło w łeb na samym początku. W sumie fabuła odbiega od tego, co dotychczas czytałam tej autorki, ale fajnie się czyta bo przeważa akcja komediowa.

" MISJA - WÓDA - SISI "
Moje odczucia po przeczytaniu tej powieści różnią się od założonych oczekiwań. Miała to być " ... chociaż trochę męska książka." Dla mnie dedykacja- abstrakcja, bo nie dzielę książek na męskie i damskie. Założenie, że będzie to fantastyka naukowa też wzięło w łeb na samym początku. W sumie fabuła odbiega od tego, co dotychczas czytałam tej autorki,...

Mam wrażenie , że autorka bardzo się męczyła pisząc tę książkę. Ja się bardzo męczyłam czytając ją, a autorkę ogólnie uwielbiam i jak dotąd się nie zawiodłam. Bywa....

Mam wrażenie , że autorka bardzo się męczyła pisząc tę książkę. Ja się bardzo męczyłam czytając ją, a autorkę ogólnie uwielbiam i jak dotąd się nie zawiodłam. Bywa....