Omen

Słabsza niż film. Było kilka dodatkowych wątków, mimo to nie urzekła mnie. Niektóre elementy niepotrzebnie zmieniono, może to było powodem, że nie trzymała mnie w napięciu. Na szczęście jest dość krótka, także szybciutko się czyta.

Słabsza niż film. Było kilka dodatkowych wątków, mimo to nie urzekła mnie. Niektóre elementy niepotrzebnie zmieniono, może to było powodem, że nie trzymała mnie w napięciu. Na szczęście jest dość krótka, także szybciutko się czyta.

Obok Egzorcysty – prawdziwy klasyk horroru religijnego. Sama książka jest praktycznie przeniesieniem filmu prawie 1:1, co wyjątkowo zręcznie się udało, nie tracąc przy tym klimatu i trzymania czytelnika w napięciu. Choć film jest mi dobrze znany (ta starsza wersja, do której książka została napisana) i nie mogło mnie tu nic zaskoczyć, tak mimo wszystko wciągnęłam się od momentu, gdy tylko zaczęłam czytać.

Amerykański ambasador i jego żona spodziewają się dziecka. Niestety w szpitalu mężczyzna otrzymuje smutną wiadomość, że jego syn nie przeżył porodu… Jednak pracujący w placówce ksiądz informuje go też, że w tym samym momencie zmarła jedna z kobiet, osierocając nowo narodzone dziecko. Sugeruje, że to nie będzie dla niego problem zrobić mały ,,szacher-macher” w dokumentach… oczywiście w dobrej wierze! W końcu dlaczego obie strony mają cierpieć, skoro mogą stworzyć jedną rodzinę?
Co złego może się stać…?

Diabeł w Omenie to nie jest straszydło z rogami i widłami, on nawet fizycznie tu nie występuje, choć przez cały czas jest obecny. To manipulant i gracz, który od początku podąża przygotowanym planem, umiejętnie eliminując kolejne przeszkody. I w sumie nie musi się tak bardzo starać, bo ludzie sami nieświadomie mu w tym pomagają… Wykorzystuje ich słabości i lęki, ale również i pragnienia. Nasz świat jest dla niego dosłownie placem zabaw, w którym nic go nie ogranicza i nie powstrzymuje.

Obok Egzorcysty – prawdziwy klasyk horroru religijnego. Sama książka jest praktycznie przeniesieniem filmu prawie 1:1, co wyjątkowo zręcznie się udało, nie tracąc przy tym klimatu i trzymania czytelnika w napięciu. Choć film jest mi dobrze znany (ta starsza wersja, do której książka została napisana) i nie mogło mnie tu nic zaskoczyć, tak mimo wszystko wciągnęłam się od...

Podoba mi się to, że krzyż świętego Piotra (tego apostoła, co odczuwał dyskomfort, jak kogut robił kukuryku) jest znakiem diabła, szatan, Antychrysta.
Ale Książka super. Nie daje do myślenia, za to można poczuć grozę i wciąga , bardzo.

Podoba mi się to, że krzyż świętego Piotra (tego apostoła, co odczuwał dyskomfort, jak kogut robił kukuryku) jest znakiem diabła, szatan, Antychrysta.
Ale Książka super. Nie daje do myślenia, za to można poczuć grozę i wciąga , bardzo.

Fragment poslowia:
"Omen" rozumiany jako ksiazka w ogole by nie powstal, gdyby nie film Richarda Donnera. Powiesc pojawila sie w sprzedazy jakies dwa tygodnie przed kinowa premiera i byla elementem kosztownej kampanii promocyjnej filmu. (...) mimo drobnych roznic ksiazka Seltzera jest w zasadzie odzwierciedleniem scenariusza jego autorstwa"

I wlasnie tym jest "Omen" - papierowa wersja filmu. Malo opisow, duzo dialogow, akcja przeskakuje bez zadnych przeciagniec, szybko i prosto do celu.
Podobala mi sie symbolika religijna.
Lekka rozrywka na jeden, dwa wieczory.

Fragment poslowia:
"Omen" rozumiany jako ksiazka w ogole by nie powstal, gdyby nie film Richarda Donnera. Powiesc pojawila sie w sprzedazy jakies dwa tygodnie przed kinowa premiera i byla elementem kosztownej kampanii promocyjnej filmu. (...) mimo drobnych roznic ksiazka Seltzera jest w zasadzie odzwierciedleniem scenariusza jego autorstwa"

I wlasnie tym jest "Omen" -...

Przy czytaniu od razu widać, że książki nie napisał "profesjonalny pisarz". Historia sama w sobie ciekawa, ale słabo napisana.

Przy czytaniu od razu widać, że książki nie napisał "profesjonalny pisarz". Historia sama w sobie ciekawa, ale słabo napisana.

Witajcie moi kochani

Dziś przychodzę do Was późną porą, ponieważ niedawno wróciłam z pracy.
Chciałabym zaprezentować książkę zaliczaną do literatury grozy.

Tytuł: Omen
Autor: David Seltzer
Wydawnictwo: Vesper

Historia przedstawia losy małżeństwa, które od lat bezskutecznie stara się o potomstwo. Jednak pewnego dnia przychodzi na świat ich upragnione oraz długo wyczekiwane dziecko. Niestety, gdy Jeremy zjawia się w szpitalu dowiaduje się, iż jego syn nie przeżył, a żona nie została o tym jeszcze poinformowana. Ksiądz proponuje Jeremy’iemu adopcję dziecka, którego matka zmarła przy porodzie. Mimo wielu wątpliwości, ze względu na żonę, zgadza się na tę propozycję oraz zachowuje to w ścisłej tajemnicy.
Początkowo ich życie układa się idealnie, aż do feralnego dnia urodzin Damiena, w którym to jego opiekunka popełnia samobójstwo na oczach wszystkich gości. Po tym wydarzeniu Jeremy postanawia dowiedzieć się czyje dziecko adoptował.

Książka powstała w 1976 roku i zapewne w tamtym okresie czasu uchodziła za oryginalny oraz budzący strach horror. Dodatkowo łącząc się z ekranizacją o tym samym tytule. Czytając tę książkę w czasach współczesnych muszę przyznać, iż również zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Choć ekranizacja nie za bardzo przypadła mi do gustu.

Mimo niewielkiej objętości, 244 strony, historia już od pierwszych stron jest niewiarygodnie wciągająca. Ponadto wprawia czytelnika w stan ciągłego napięcia oraz niepokoju, co również wpływa na to, iż książki nie sposób odłożyć na bok. Autor fantastycznie stworzył niepowtarzalny klimat historii, którego mrok pochłania stopniowo, ale i całkowicie. Jeżeli chodzi o ogólną akcję powieści to rozwija się ona stopniowo, ale jednocześnie dynamicznie dzięki czemu ma się wrażenie, iż ciągle coś się dzieje. Bohaterowie, zarówno pierwszoplanowi jak i drugoplanowi, są bardzo interesujący. Jednakże moją uwagę najbardziej zwróciła opiekunka pani Baylock za swoją lojalność wobec chłopca, sam Damien, w jego przypadku chciałabym się dowiedzieć o czym myślał przez cały ten czas oraz Jeremy za odwagę i determinację w jakże trudnym oraz skomplikowanym położeniu.

Cieszę się, iż w końcu mogłam poznać tę historię nie tylko poprzez jej ekranizację. Jestem bardzo zadowolona z lektury, ponieważ autentycznie wywołała ona u mnie poczucie niepokoju oraz napięcia, jak również trzymała mnie w niepewności do ostatnich stron. Mogę powiedzieć, że na własnej skórze odczułam stworzony klimat grozy.

Jeżeli lubicie tego typu powieści to serdecznie Wam polecam.
strona.394

Witajcie moi kochani

Dziś przychodzę do Was późną porą, ponieważ niedawno wróciłam z pracy.
Chciałabym zaprezentować książkę zaliczaną do literatury grozy.

Tytuł: Omen
Autor: David Seltzer
Wydawnictwo: Vesper

Historia przedstawia losy małżeństwa, które od lat bezskutecznie stara się o potomstwo. Jednak pewnego dnia przychodzi na świat ich upragnione oraz długo...

„Poruszenie w galaktykach, które powinno rozciągać się na całe eony, trwało tyle, co mgnienie oka.”

Jeremy Thorn, ambitny polityk, udaje się do Rzymu by być przy swojej żonie, która właśnie spodziewa się dziecka. W szpitalu otrzymuje tragiczne wieści. Jego potomek zmarł. Nie chcąc pogarszać stanu zdrowia swojej żony, decyduje się w tajemnicy przyjąć inne dziecko, którego matka zmarła podczas porodu. Wszystko za namową pracującego tam księdza. Chłopiec otrzymuje imię Damien. Wokół dziecka będą dziać się rzeczy straszne…

Filmu nie oglądałem więc po książkę sięgnąłem bez żadnych oczekiwań. Może to i dobrze, bo czytało mi się to wyjątkowo… przyjemnie? Choć może „przyjemnie” to niewłaściwe słowo przy horrorze.

Cała historia jest po prostu mocno wciągająca. Już na samym początku, szpital wydawał się nieco podejrzany. W książce nie ma jakiś super-szczegółowych opisów bo to powieściowa adaptacja filmu. Zaczęło się dobrze, a…

im dalej tym lepiej. Bo w sumie każda kolejna strona opisuje koszmar, który zagnieżdża się w nowym domu państwa Thorn. Klasyczne motywy jak olbrzymia posiadłość, odludna okolica, tajemnicze coś i podejrzani ludzie podkręcają to wszystko, co się wydarzy.

Państwo Thorn mieli zapewne zostać przedstawieni jako typowa, szczęśliwa amerykańska rodzina mieszkająca w Anglii. Od przyjęcia urodzinowego Damiena, musieli porzucić tę wizję. Jego niania ginie w szokujących okolicznościach. Kolejna jest bardzo tajemnicza. Damien nie jest zwykłym chłopcem a nowa niania okazuje się doskonale wiedzieć kim jest naprawdę. Ta relacja jest naprawdę mroczna.

Książka, pomimo swojej pozornej prostoty, solidnie przedstawia psychikę postaci. Zmęczenie Jeremego, depresję jego żony, obsesję niani czy lęk Damiena przed kościołem. Mam wrażenie, jakby cała ta książka, nie zawierała dosłownie żadnej pozytywnej emocji.

Historia na cmentarzu we Włoszech. Przerażająca i genialna jednocześnie. Ale sprawdźcie sami co się działo.

ig: ksiazka_na_propsie

„Poruszenie w galaktykach, które powinno rozciągać się na całe eony, trwało tyle, co mgnienie oka.”

Jeremy Thorn, ambitny polityk, udaje się do Rzymu by być przy swojej żonie, która właśnie spodziewa się dziecka. W szpitalu otrzymuje tragiczne wieści. Jego potomek zmarł. Nie chcąc pogarszać stanu zdrowia swojej żony, decyduje się w tajemnicy przyjąć inne dziecko, którego...

Dobrze się czytało. Krótka i konkretna opowieść, która niejednemu spędzi sen z powiek.

Dobrze się czytało. Krótka i konkretna opowieść, która niejednemu spędzi sen z powiek.

Całkiem w porządku, ale gdy okazało się, że była napisana przez autora scenariusza w celach promocyjnych filmu stwierdziłam, że to widać. Akcja wartka, ale bez pogłębienia, najlepiej poznajemy postacie rodziców Damiena, bo o nim samym wiadomo głównie tyle, że jest. Dobry pomysł, ale mogło z tego wyjść coś o wiele lepszego.

Całkiem w porządku, ale gdy okazało się, że była napisana przez autora scenariusza w celach promocyjnych filmu stwierdziłam, że to widać. Akcja wartka, ale bez pogłębienia, najlepiej poznajemy postacie rodziców Damiena, bo o nim samym wiadomo głównie tyle, że jest. Dobry pomysł, ale mogło z tego wyjść coś o wiele lepszego.

Omen w wersji filmowej to niekwestionowana klasyka kina grozy. Ba, co jakiś czas podgrzewana, jak w tym roku nawet z filmem Omen: początek (swoją drogą, udanym). Ale do rzeczy. Czy była szansa żeby spartaczyć taką historię, skoro w kinie odniosła sukces? Pewnie, że była. Jednak tutaj to się nie wydarzyło. Mimo specyficznej kolejności książka jest naprawdę dobra.
Napisana jest lekko, widać, że autor, który jest jednocześnie scenarzystą zna się na sztuce pisarskiej. Zdecydowanie czyta się szybko i przyjemnie. Mimo, że znam na pamięć tę historię, to lektura była zdecydowanie tego warta. Jest kilka szczegółów różniących książkę od filmu, ale nie są to różnice, które odbijają się na fabule. Ot, szczegóły które wyłapie każdy fan lub ktoś, kto jest na świeżo z filmem. Wad zbyt wiele nie widzę, bo o ile są, to wynikają raczej z samej fabuły, aniżeli z konstrukcji książki. Pod pewnymi względami uważam, że książka jest nawet lepsza niż film, przynajmniej w kwestii przedstawienia bohaterów. Oczywiście film ma w zanadrzu inne środki wyrazu, więc ciężko to porównywać. Więc jeśli jest ktoś kto nie zna tej historii to z całego serca polecam, zarówno film, jak i książkę.

Omen w wersji filmowej to niekwestionowana klasyka kina grozy. Ba, co jakiś czas podgrzewana, jak w tym roku nawet z filmem Omen: początek (swoją drogą, udanym). Ale do rzeczy. Czy była szansa żeby spartaczyć taką historię, skoro w kinie odniosła sukces? Pewnie, że była. Jednak tutaj to się nie wydarzyło. Mimo specyficznej kolejności książka jest naprawdę dobra.
Napisana...