Agata Widzowska

Stara kamienica ulica Zwykła 4,jej mieszkańcy żyją swoim życiem. Pod numerem 8 mieszka Zoja z rodzicami i starszym bratem. Zoja ma jedenaście lat, swoich sąsiadów określa numerem mieszkania ponieważ nikogo nie zna. Pod siódemką mieszka piętnastoletni chłopak, nazwała go Fito, na jego widok dziewczynce bije szybciej serce. Kamienica ma tylu lokatorów, jednak nie ma żadnych relacji sąsiedzkich . Klęska żywiołowa, a dokładnie powódź wszystko zmienia. Mieszkańcy kamienicy stali się jedną drużyną, sytuacja zmusiła ich do tego by wspierać się i pomagać sobie nawzajem. Gdy jeden z sąsiadów miał atak wyrostka robaczkowego wszyscy starali się pomóc, gdy telefon był głuchy malowali słowo Help na materiałach pożyczonych od sąsiada, który maluję obrazy, każdy starał się być kreatywny i pomocny. Zoja wrzucała butelki do wody z prośbą o pomoc i adresem. Wzajemna organizacja życia w kamienicy zbliżyła mieszkańców do siebie, dopiero podczas powodzi sąsiedzi poznawali się nawzajem. To już nie była jedynka czy dziesiątka. Wspólnie przetrwali powódź. Przy bliższym spotkaniu o niektórych osobach Zoja zmieniła zdanie. Jedno dobro z tej powodzi to że lokatorzy kamienicy stali się sobie bliscy, życzliwi. Kalafiornia mon amor to książka, która opowiada nam jak życie ludzi zmieniło się podczas klęski żywiołowej. Przed każdy za swoimi drzwiami żył swoim życiem, podczas powodzi byli zmuszeni do bycia razem, planowaniu od podstaw przygotowaniu posiłków, dbaniu o higienę, opiekowaniu się sobą nawzajem. Przy bliższym poznaniu niektórzy sąsiedzi tylko zyskali w oczach, okazało się że pozory mogą mylić. W takich przypadkach bardzo ważna jest organizacja, plan, wspieranie się nawzajem. Polecam 😈