Psierociniec. Kocia lista życzeń

Na książkę trafiliśmy przypadkiem i była nam chyba przeznaczona. Przesympatyczni bohaterowie i świetnie poprowadzona narracja sprawiają, że trudno się oderwać od lektury. Poeta Remik ujmuje nie tylko swoimi przygodami, ale także szczególnym sposobem postrzegania świata! Serdecznie polecam lekturę, z której emanuje ciepło i dobry humor. Dla wszystkich miłośników zimnych nosków i miękkich łapek!

Na książkę trafiliśmy przypadkiem i była nam chyba przeznaczona. Przesympatyczni bohaterowie i świetnie poprowadzona narracja sprawiają, że trudno się oderwać od lektury. Poeta Remik ujmuje nie tylko swoimi przygodami, ale także szczególnym sposobem postrzegania świata! Serdecznie polecam lekturę, z której emanuje ciepło i dobry humor. Dla wszystkich miłośników zimnych...

Cieszę się, że tyle obecnie na rynku pięknych i mądrych książek dla dzieci o zwierzętach. Seria "Psierociniec" trzyma bardzo wysoki poziom i polecam do słuchania całym rodzinom - dzieciaki często lepiej wyedukowane pod względem szacunku do naszych braci mniejszych niż dorośli.

Cieszę się, że tyle obecnie na rynku pięknych i mądrych książek dla dzieci o zwierzętach. Seria "Psierociniec" trzyma bardzo wysoki poziom i polecam do słuchania całym rodzinom - dzieciaki często lepiej wyedukowane pod względem szacunku do naszych braci mniejszych niż dorośli.

Cudowna! 🤣😅
Moje dzieci i ja uwielbiamy naprawdę całą serię 😍🥰
Podziwiam Panią Agatę za te wszystkie pomysły 😍

Cudowna! 🤣😅
Moje dzieci i ja uwielbiamy naprawdę całą serię 😍🥰
Podziwiam Panią Agatę za te wszystkie pomysły 😍

„Psierociniec. Kocia lista życzeń” to najnowsza, czwarta część opowieści o Remiku i jego przyjaciołach. Jesteście ciekawi co tym razem spotkało mieszkańców Psierocińca? Zajrzyjcie razem z nami do tej nowości od wydawnictwa Wilga. Będzie się naprawdę sporo działo!

Remik został… porwany! I to porwany przez koty. Cedryk i jego koledzy mieszkający w Kociołku (najbardziej kociej wsi) dowiedzieli się o magicznej poezji Remika i postanowili wykorzystać ją do własnych celów. Koty oczekiwały, że Remik napisze wiersz, dzięki któremu ich marzenia o chwale, sławie i wyższości nad psami stałyby się rzeczywistością. Co na to Remik? Czy spełni żądania Rady Wąsatych? Czy przyjaciele Remika z Psierocińca uratują go z kociej niewoli? Sprawdźcie sami!

„Psierociniec. Kocia lista życzeń” to ciekawa i ciepła lektura o sile przyjaźni. Mali czytelnicy dowiedzą się, że na serdecznych przyjaciół zawsze można liczyć (nawet jeśli sytuacja wydaje się absolutnie beznadziejna). To jednak nie koniec morałów! Remik pokaże dzieciom, że dobre serce i postępowanie w zgodzie ze swoim sumieniem są najważniejsze.

Podobnie jak poprzednie części, najnowszy tom również czyta się bardzo przyjemnie! Historia jest zabawna i przewrotna, a wiersze Remika jak zawsze – czarujące (i to dosłownie!). Ilustracje Kasi Nowowiejskiej zachwycają, a narysowani przez nią bohaterowie książki skradną serce każdego czytelnika.

Gorąco polecamy „Psierociniec. Kocia lista życzeń” wszystkim małym czytelnikom od 3. roku życia. Bardzo lubimy serię o Remiku i jego przyjaciołach, a jej kolejna część jest równie udana i ciekawa jak poprzednie!
czytelniczepodworko.pl

„Psierociniec. Kocia lista życzeń” to najnowsza, czwarta część opowieści o Remiku i jego przyjaciołach. Jesteście ciekawi co tym razem spotkało mieszkańców Psierocińca? Zajrzyjcie razem z nami do tej nowości od wydawnictwa Wilga. Będzie się naprawdę sporo działo!

Remik został… porwany! I to porwany przez koty. Cedryk i jego koledzy mieszkający w Kociołku (najbardziej...

czwarta, najnowsza część, Psierociniec. Kocia lista życzeń, nasz psi wieszcz zostaje porwany. Kto jednak chciałby ukraść pieska i jakie ma pobudki? Okazuje się, że wszystkiemu winny jest talent zwierzęcia do układania rymów. Każde zwierzę chce miłości, więc te, które nie mogą zleźć domu postanowiły pomóc przeznaczeniu i przymusić psa do lirycznego wywróżenia nowego domu tak jak to z innymi psierocińcowymi zwierzętami było.

Gdzie jesteś, Remiku?
Węszy każdy nos.
Dosyć tych wybryków,
przybądź i daj głos.
Świat bez ciebie traci smak,
słońce świeci byle jak!
Świat bez ciebie traci smak,
słońce świeci byle jak!

Te książki mają w sobie czar, który sprawia, że z przyjemnością czytają je zarówno dorośli dzieciom, jak i same dzieci. Są niezwykle wzruszające, a przygody piesków i kotów trzymają w napięciu oraz uczą czego tak naprawdę potrzeba zwierzętom: ludzkiej miłości. Sama karma i opieka, choć najlepsza, nie zastąpią ludzkiej miłości.

Więcej na https://konfabula.pl/psierociniec-kocia-kawiarenka-ksiazka/

czwarta, najnowsza część, Psierociniec. Kocia lista życzeń, nasz psi wieszcz zostaje porwany. Kto jednak chciałby ukraść pieska i jakie ma pobudki? Okazuje się, że wszystkiemu winny jest talent zwierzęcia do układania rymów. Każde zwierzę chce miłości, więc te, które nie mogą zleźć domu postanowiły pomóc przeznaczeniu i przymusić psa do lirycznego wywróżenia nowego domu tak...

Fajne motywy z wierszami i piosenkami, ale książka tak zawiła, że zgubiłam się podczas czytania i nie wiedziałam potem o co chodzi.

Fajne motywy z wierszami i piosenkami, ale książka tak zawiła, że zgubiłam się podczas czytania i nie wiedziałam potem o co chodzi.

Interesująca lektura na dwa wieczory.

Interesująca lektura na dwa wieczory.

Opowieści o zwierzętach czasami mogą powiedzieć nam więcej o ludziach niż byśmy się tego spodziewali. Zwłaszcza, kiedy skierowane są do młodych czytelników, a fauna jest upersonifikowana i bierze ważny udział w życiu ludzi. Bohaterzy książek Agaty Widzowskiej to postacie różnorodne, barwne, a do tego podatne na przemianę. No, może z wyjątkiem kotów. Te – swoim zwyczajem – chadzają własnymi ścieżkami i właśnie im autorka poświęciła czwarty tom „Psierocińca” zatytułowanego „Kocia lista życzeń”. Nim o nim opowiem przypomnę wcześniejsze książki (każdą można czytać bez znajomości wcześniejszych, ale warto po nie sięgnąć),ponieważ każda z nich niesie subtelne pouczenie i kryje w sobie miłą opowieść
Pierwszy tom wprowadza nas w świat chodzącego własnymi drogami psa. Dowiadujemy się, że te zwierzęta są stworzone do tego, aby kochać. Samotne życie je unieszczęśliwia. Szwendający się po okolicy i śpiący w zorganizowanych przez siebie miejscach Remik wie o tym, ale nie może odmienić swojego losu. Jedyne, co mu pozostało to tęsknota za domem i właścicielem, którego już nawet nie pamiętał. Spędził tak przynajmniej jedną zimę nim trafił do Psierocińca, w którym uświadomił sobie, że posiada niezwykłe umiejętności: jest poetą, którego wiersze mogą odmienić los wielu psów i kotów, dlatego w tekst wpleciono wiele wierszy o tych czworonogach. Wiele z tych utworów będzie doskonałym materiałem do ćwiczenia wymowy dla najmłodszych. Każdy utwór to swoiste życzenia zyskania domu przez któregoś z psów ze schroniska. Dzięki temu darowi Remik zyskuje uznanie i przyjaźń, a z czasem udaje mu się odnaleźć i dom pełen miłości.
Drugi tom zatytułowany „W poszukiwaniu straconego węchu” uświadamia nas, że utrata węchu jest jedną z najprzykrzejszych rzeczy, jaka może spotkać każdego z nas. Od niego zależy to, czy czujemy smak potraw, właściwie reagujemy na otoczenie. Brak sygnałów zapachowych może sprawić, że będziemy pachnieć nieświeżo i nie będziemy tego czuć, przez co nie zadbamy o właściwą higienę. Jeszcze poważniejsze konsekwencje taka strata ma dla psa, którego życie toczy się wokół zapachów. Bez sprawnego nosa nie może wyczuć smakołyków, rozpoznać terenu, a nawet prawidłowo odczytać intencję innych psów, a przez to nie wie, kiedy powinien być przyjazny, a kiedy agresywny. Tak było właśnie w przypadku Budzeła, który z powodu braku węchu stracił dom, a dla psa utrata rodziny jest tak samo zła, jak brak umiejętności rozpoznawania zapachów.
Zacznijmy jednak opowieść od początku. Razem z rodziną mieszkały dwa psy: Budzeł i Śpiocheł. Pierwszy był okrąglutki, kudłaty i ciągle odpoczywał. Śpiocheł natomiast jest całkowitym przeciwieństwem swojego kompana: chudy, długi, a do tego bardzo żywotny i przez ten swój nadmiar energii ciągle psoci w domu, budzi się pierwszy, jest mistrzem w tropieniu kretów i kotów. Wszystko jednak do dniach, kiedy Śpiocheł budzi się jako pierwszy. Wcale nie wstaje on bardzo wcześnie. To Budzeł z jakiś niewyjaśnionych powodów jeszcze śpi i dobudzić go nie można. Szybko okazuje się, że sama senność to nie jedyny problem czworonoga. Najważniejszym jest brak umiejętności rozpoznawania zapachów: nie czuje smakołyków w misce, nie wie, gdzie jest kret przekopujący ogródek, nie dostrzega znajomego kota, który kpi z niego, a przez to nie może dogonić złośliwego futrzaka. Budzeł jest zrozpaczony. Podejrzewa, że swój węch mógł zgubić na spacerze, kiedy ganiał za zającem. Z tego powodu wyrusza na poszukiwania. Nie są one jednak łatwe, ponieważ pies bez węchu nie może nic wyczuć, więc jak ma znaleźć coś, co jest niewidoczne i czego nie da się opisać?
Po drodze poznaje różnorodnych przyjaciół, wśród których nie zabraknie niedźwiadka, bobrów, ludzi i innych psów. Szukał węchu w lesie, w wodzie i w chmurach. Nigdzie go jednak nie może znaleźć. Na jednym z etapów poszukiwań trafia do Psierocińca, czyli bardzo nietypowe schronisko dla psów: nie dość, że piękne to jeszcze wszyscy są w nim mili, a jedzenia też nie brakuje. Ponad to koty bawią się tu z psami. Wydaje się, że to miejsce jest rajem. Budzeł jednak tęskni do domu i opowie o tym psu poecie, bohaterowi pierwszego tomu „Psierocińca”. Nim jednak rodzina dotrze do schroniska, aby go zabrać do domu niecierpliwy Budzeł ucieka, by ruszyć w dalszą drogę… Czy uda mu się odzyskać dom i węch musicie przekonać się sami. Jedno jest pewne: to pouczająca opowieść o tym, że nasza pełnosprawność jest ulotna.
„Niepiesek” to trzeci tom „Psierocińca”, w którym życie może i nie jest łatwe, ponieważ każdy ze zwierzaków marzy o własnym właścicielu do kochania, ale na pewno mają się tam dobrze, czyli nie są zaniedbane i głodne. Czworonogi czekają tylko na kogoś, kto odwiedzi „Psierociniec” i się w jednym z nich zakocha. Cechą wyróżniającą to miejsce od innych podobnych jest to, że mieszka w nim psi poeta potrafiący swoimi wierszami pomagać zwierzętom. Z tego powodu i tym razem odegra ważną rolę.
Tym razem poznajemy Niepieska, który trafił do ludzkiej rodziny jeszcze, kiedy był bardzo mały i potrzebował mleka oraz opieki mamy. I w ten sposób stał się synem kotki mającej w tym czasie własne dzieci. Wychowanie w kociej rodzinie sprawia, że nasz bohater zamiast szczekać miauczy i posiada wiele kocich zachowań (psy świetnie się socjalizują). To oczywiście staje się pretekstem do kpin i prześladowania go przez bandę bezdomnych psów co jakiś borykających się z przygarnianiem ich przez złych ludzi, którzy wcale nie chcą im pomóc tylko wykorzystać predyspozycje poszczególnych ras.
Prześladowany i wyśmiewany Niepiesek postanawia całemu światu udowodnić, że niezły z niego bohater. Z tego powodu robi plany podróży w kosmos. Udaje mu się nawet skonstruować napęd do rakiety i włączyć sporo zwierząt do pomocy. Szybko okazuje się, że plany planami, ale pewnych rzeczy nie przemyślał i zamiast w kosmos leci na drzewo. Cudem ocalały szykuje się do kolejnego podboju ludzkich i zwierzęcych serc. Jednak przez swoją zbyt dużą łatwowierność pomaga złodziejowi. Wydaje się, że zła passa prześladuje naszego bohatera. Kiedy już jest załamany kolejną nieudaną próbą zabłyśnięcia i ściągnięciem kłopotów na siebie następuje przełom: ktoś ma gorzej od niego. Jego główny prześladowca, przywódca podwórkowej bandy trafia w ręce myśliwych, którym ma pomóc w polowaniu. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że zmuszony do służby Hultaj boi się strzałów, a tych na łowach nie zabraknie. Niepiesek z pomocą przyjaciół i członków Gangu Niuchaczy ruszy na pomoc. Jak widać, trzeci tom poświęcono odmienności, akceptacji, docenianiu tego, co mogą dać nam inni nie będący tacy sami jak my.
No i przyszedł czas na opowieść o czwartym tomie, czyli „Kociej liście życzeń”. Tym razem głównym bohaterem jest znowu Remik, który znalazł się w poważnych tarapatach, ponieważ budzi się skrępowany sznurami w jakimś ciemnym pomieszczeniu. Szybko okazuje się, że jest to stodoła będąca główną siedzibą kociego gangu marzącego o odmianie swojego losu. Sława psiego poety zmieniającego los zwierząt dzięki wywiadowi działającemu w schronisku dotarła do Kociołka. I tam Cedryk (znany jako Wielki Kocur) razem z innymi kotami zapragnął wykorzystać tę moc do realizacji własnej listy życzeń, w której sporo jest egoizmu i przekonania, że muszą one mieć lepiej niż psy, bo są lepsze. Remik ma trudne zadanie: musi wydostać się z kocich pazur. Nie będzie to zadanie łatwe. Ma on jednak swoje sposoby, aby przechytrzyć porywaczy. Tym razem Agata Widzowska poruszyła ważny temat przymusu, patrzenia na świat z góry i podporządkowywaniu sobie otoczenia, aby spełniało każde życzenie. Koci bohaterzy szybko odkryją, że zmuszanie nie daje oczekiwanych efektów. Zwłaszcza, kiedy w grę wchodzą relacje z poetą. „Co jak co, ale poetom nie wolno odbierać wolności ani w myśleniu, ani w działaniu”. Tak samo jest z miłością. Bycie kochanym wymaga akceptacji i nie grania. „Żeby być kochanym trzeba być sobą i nikogo nie udawać”. Koty będą musiały jeszcze wiele się nauczyć.
W książkach Agaty Widzowskiej świat zwierząt nie jest pokazany w samych różowych kolorach. One też mają swoje uczucia, złośliwości, sympatie, antypatie, potrafią nawiązywać przyjaźnie i pakty wrogości, potrafią być przyjacielskie, pomocne i roszczeniowe, żyć w świecie własnych zainteresowań. Łączy je jedno: marzenie o lepszym życiu. A jak można odmówić komuś poprawy losu? Po wielu wspólnych długich godzinach wyczekiwania na DOM i miłość wszystko kończy się dobrze i bohaterzy w nowym otoczeniu łagodnieją. Czyś nie jest to piękna opowieść o nas ludziach pragnących stabilizacji, miłości i akceptacji?
Jestem miłośniczką książek Agaty Widzowskiej. We wszystkich możemy odnaleźć dojrzałe podejście do naszego otoczenia, traktowania istot słabszych i bezbronnych z empatię, szukania dla nich najlepszych rozwiązań, ale też i dbanie o własne potrzeby duchowe. Tak właśnie jest w "Psierocińcu", bo kto się lepiej dogada z pisarką, jak nie pies-poeta?
"Pierociniec" to również książka o bardzo ładnej szacie graficznej i stworzona do młodszych czytelników, czyli przedszkolaków i uczniów nauczania początkowego. Dzieci znajdą w niej piękne ilustracje w otoczce przyciągających oko barw. Kasia Nowowiejska zabiera nas w świat prostych kształtów i pięknie oddanymi przez rysunki charakterami zwierząt. Jej prace są piękne, estetyczne i skutecznie przyciągają dziecięcy wzrok. Jeśli chodzi o stronę wizualną to dużym plusem jest też solidna oprawa i bardzo dobrze zszyte kartki oraz dobrze dobrana czcionka. Także długość poszczególnych „rozdziałów” dostosowano do możliwości młodego czytelnika.

Opowieści o zwierzętach czasami mogą powiedzieć nam więcej o ludziach niż byśmy się tego spodziewali. Zwłaszcza, kiedy skierowane są do młodych czytelników, a fauna jest upersonifikowana i bierze ważny udział w życiu ludzi. Bohaterzy książek Agaty Widzowskiej to postacie różnorodne, barwne, a do tego podatne na przemianę. No, może z wyjątkiem kotów. Te – swoim zwyczajem –...

Uwaga! Uwaga! Wszystkim miłośnikom znakomitej serii Agaty Widzowskiej „Psierocniec” pragnę donieść po pierwsze, że mogą już cieszyć się lekturą kolejnej, czwartej części, a po drugie, że jest ona równie świetnia jak poprzednie. I tym razem znajdziecie w niej ciekawą przygodę, mnóstwo wzruszeń i sporo humoru. A jeśli nie mieliście dotąd okazji na czytelnicze spotkanie z przesympatycznym psem Remikiem i jego psimi przyjaciółmi – nic nie stoi na przeszkodzie, aby sięgnąć po „Kocią listę życzeń”. Poszczególne tomy serii nie wymagają czytania w określonej kolejności, możecie zacząć właśnie od tej części, choć jestem pewna, że po jej przeczytaniu zapragniecie poznać wcześniejsze przygody mieszkańców Psierocińca.

Być może jednak nie wystarczy tu moje zapewnienie, że „Kocia lista życzeń” jest świetna. Być może chcielibyście wiedzieć, co przytrafia się Remikowi w najnowszym tomie jego przygód. Uchylę rąbka tajemnicy, choć postaram się nie zdradzić za dużo. Otóż Remik zostaje… porwany! Tak, tak, w dodatku przez koty. Jest bowiem – o czym z pewnością wiecie, jeżeli znacie poprzednie części cyklu – bardzo utalentowanym poetą, a w zasadzie „psioetą”. Co więcej, jego „psioezja” ma wielką moc, a mianowicie może zmieniać rzeczywistość. A koty mają marzenia i chcą je spełnić właśnie za sprawą twórczości Remika. Czy to się uda? Czy przyjaciele z Psierocińca wywabią Remika z opresji? I czy koty da się w ogóle polubić? Tego już oczywiście nie wyjawię. Zdradzę jeszcze tylko, że w czwartej części serii Agaty Widzowskiej nie tylko Remik będzie tworzył poezję:) Zajrzyjcie do książki i przekonajcie się, kto także zaczął pisać wiersze:)



Gdzie jesteś, Remiku?
Węszy każdy nos.
Dosyć tych wybryków,
przybądź i daj głos.
Świat bez ciebie traci smak,
słońce świeci byle jak!
Świat bez ciebie traci smak,
słońce świeci byle jak!



Po raz kolejny zatem zachęcam do lektury „Psierocińca” – serii nie tylko ciekawej i zabawnej, nie tylko świetnie napisanej (bardzo ładnym językiem, a jednocześnie przystępnym dla bardzo młodego odbiorcy),ale także mądrej i uwrażliwiającej dziecięcego czytelnika. Przygody sympatycznego psa to bowiem pouczająca historia o sile przyjaźni, o miłości i szacunku do każdego stworzenia. Nie bez znaczenia pozostaje także bardzo staranne wydanie serii – książki mają grubą oprawę, a każda część jest ilustrowana przez innego twórcę. Autorem zabawnych ilustracji do „Kociej listy życzeń” jest Kasia Nowowiejska.

Polecam z pełnym przekonaniem – to doskonała propozycja czytelnicza dla dzieci 5+

Recenzja publikowana na blogu: www.zabookowane.pl

Uwaga! Uwaga! Wszystkim miłośnikom znakomitej serii Agaty Widzowskiej „Psierocniec” pragnę donieść po pierwsze, że mogą już cieszyć się lekturą kolejnej, czwartej części, a po drugie, że jest ona równie świetnia jak poprzednie. I tym razem znajdziecie w niej ciekawą przygodę, mnóstwo wzruszeń i sporo humoru. A jeśli nie mieliście dotąd okazji na czytelnicze spotkanie z...

Bardzo lubimy serię Psierociniec i psiego poetę Remika. To wzruszający pomysł, żeby z psa uczynić wieszcza, który słowem potrafi zmieniać rzeczywistość na lepsze:) Czwarta część jest wyjątkowo zabawna, pełna zwrotów akcji i absurdalnego humoru.Pojawia się nawet wątek miłosny z przesłaniem, że każdy może kochać i być kochany. Całość dopełniają nietuzinkowe ilustracje.

Bardzo lubimy serię Psierociniec i psiego poetę Remika. To wzruszający pomysł, żeby z psa uczynić wieszcza, który słowem potrafi zmieniać rzeczywistość na lepsze:) Czwarta część jest wyjątkowo zabawna, pełna zwrotów akcji i absurdalnego humoru.Pojawia się nawet wątek miłosny z przesłaniem, że każdy może kochać i być kochany. Całość dopełniają nietuzinkowe ilustracje.