Według informacji na okładce, autorka książki - gdyby mogła przenieść się w przeszłość - chętnie zagrałaby z Kornelem Makuszyńskim w brydża. Myślę, że wtedy pan Kornel zapytałby autorkę, dlaczego powieliła w swoim dziele Jego pomysły z książki "Szatan z VII klasy".

Według informacji na okładce, autorka książki - gdyby mogła przenieść się w przeszłość - chętnie zagrałaby z Kornelem Makuszyńskim w brydża. Myślę, że wtedy pan Kornel zapytałby autorkę, dlaczego powieliła w swoim dziele Jego pomysły z książki "Szatan z VII klasy".

Autor zabrał ze sobą nadbagaż w postaci zachwalania własnych talentów językowych i dyskusji na tematy polityczne i społeczne( jak zauważyła moja poprzedniczka). Dotarłam tylko do trzeciego rozdziału, bo nie po drodze mi z autorem.

Autor zabrał ze sobą nadbagaż w postaci zachwalania własnych talentów językowych i dyskusji na tematy polityczne i społeczne( jak zauważyła moja poprzedniczka). Dotarłam tylko do trzeciego rozdziału, bo nie po drodze mi z autorem.

To książka o tym, jak nie organizować wypraw. To książka o lekkomyślności, o brawurze i o słomianym ogniu. To książka o tym, jak pakować się w kłopoty na własną prośbę, jak przedzierać się przez nieznane tereny na oślep, bez zachowania zdrowego rozsądku.To książka o tym, jak zdobywać szczyty w skarpetkach lub sandałach. To książka o tym, jak wkraczać na tereny tubylców i szukać guza. To książka o tym, jak wędrować z przewodnikiem, poznanym w internecie, z którym nie można się porozumieć. To książka o pozowaniu na twardziela, by zaistnieć za wszelką cenę.Nie wierzcie nawet zdjęciom, na których Stafford z dzikim wzrokiem pokonuje rzekę - były pozowane.

To książka o tym, jak nie organizować wypraw. To książka o lekkomyślności, o brawurze i o słomianym ogniu. To książka o tym, jak pakować się w kłopoty na własną prośbę, jak przedzierać się przez nieznane tereny na oślep, bez zachowania zdrowego rozsądku.To książka o tym, jak zdobywać szczyty w skarpetkach lub sandałach. To książka o tym, jak wkraczać na tereny tubylców i...

Drinkwater jak wino - każda kolejna książka lepsza od poprzedniej. Szkoda, że to koniec serii.

Drinkwater jak wino - każda kolejna książka lepsza od poprzedniej. Szkoda, że to koniec serii.

Na samym początku książki pani Richardson pisze o wahaniach, z jakimi przyjęła propozycję o jej napisaniu. I ten dystans do opisywanego tematu - dziejów Szlaku Bursztynowego i samego bursztynu- jest niestety wyczuwalny. Owszem, pani Monika stara się zamieścić wiele fachowych informacji dotyczących obróbki bursztynu, sposobu jego powstawania i pozyskiwania, ale jednocześnie cały czas podkreśla, że jest to już przeżytek, że właściwie to kamień niemodny, że nieliczni pasjonaci, którzy jeszcze w nim tworzą, zajmują się "sztuką dla sztuki". Zastanawiam się, jaki sens miała podróż obu pań, skoro w opisach odwiedzanych miejscowości bursztyn zajmuje najmniej poczesne miejsce. Więcej dowiadujemy się o znajomych i przewodnikach, towarzyszących podróżniczkom, o szczegółach menu w odwiedzanych restauracjach i kłopotach z samochodami. Mamy też osobiste akcenty, dotyczące byłego już małżeństwa pani Richardson. Jaki to ma związek z Bursztynowym Szlakiem? Zgodnie z filozofią Koziołka Matołka panie szukają gdzieś tego, co jest tuż obok. A jest to ulica Mariacka i warsztaty bursztynnicze w Gdańsku. To w Polsce bursztyn, bałtycki jantar, jest od wieków ceniony i znakomicie wykorzystywany, co zresztą jest pointą książki.
Książka napisana jest w stylu charakterystycznym dla pani Richardson, dla mnie czasami sztucznym i górnolotnym.
Atutem książki są zdjęcia pani Popiel, są jednak tak uniwersalne, że nie stanowią nierozerwalnej więzi z treścią książki.

Na samym początku książki pani Richardson pisze o wahaniach, z jakimi przyjęła propozycję o jej napisaniu. I ten dystans do opisywanego tematu - dziejów Szlaku Bursztynowego i samego bursztynu- jest niestety wyczuwalny. Owszem, pani Monika stara się zamieścić wiele fachowych informacji dotyczących obróbki bursztynu, sposobu jego powstawania i pozyskiwania, ale jednocześnie...

Gratulacje dla autora okładki. Jest wręcz hipnotyzująca i świetnie współgra z treścią książki.

Gratulacje dla autora okładki. Jest wręcz hipnotyzująca i świetnie współgra z treścią książki.

Opowiadanie o cerkwi - Stasiuk mógłby napisać tylko to i już stałby się legendą.

Opowiadanie o cerkwi - Stasiuk mógłby napisać tylko to i już stałby się legendą.

Dobrze, że jest człowiek, który potrafi ocalić od zapomnienia miejsca, ludzi i zdarzenia. Dobrze, że jest człowiek, który swoją charakterystyczną sylwetką wpisuje się w pejzaż miasta, w którym żyje. Dobrze, że można sięgnąć po Jego książkę i odnaleźć zawsze te same wzruszenia.

Dobrze, że jest człowiek, który potrafi ocalić od zapomnienia miejsca, ludzi i zdarzenia. Dobrze, że jest człowiek, który swoją charakterystyczną sylwetką wpisuje się w pejzaż miasta, w którym żyje. Dobrze, że można sięgnąć po Jego książkę i odnaleźć zawsze te same wzruszenia.

Ach,przemierzać Europę w towarzystwie Brysona...Bezcenne.

Ach,przemierzać Europę w towarzystwie Brysona...Bezcenne.

Po przeczytaniu tej książki wydaje mi się,że autorka jest już trochę zmęczona tematem.Owszem,nie brak tu blasku toskańskiego słońca,zapachu toskańskiej kuchni i gościnności tamtejszych mieszkańców ale obawiam się,że Mayes wypełnia swój plan - napisać nową książkę co ileś lat.

Po przeczytaniu tej książki wydaje mi się,że autorka jest już trochę zmęczona tematem.Owszem,nie brak tu blasku toskańskiego słońca,zapachu toskańskiej kuchni i gościnności tamtejszych mieszkańców ale obawiam się,że Mayes wypełnia swój plan - napisać nową książkę co ileś lat.

Biografia sławnego malarza, ukazująca wpływ dzieciństwa , otoczenia i temperamentu na jego twórczość. Nie ma tu nudnych wyliczeń tego, co zdarzyło się w poszczególnych latach życia artysty. Razem z nim zmieniamy , jak w kalejdoskopie , miasta, pracownie, przyjaciół i ...kobiety.To one były natchnieniem , sensem życia , ale i źródłem kłopotów. Ciekawa książka o niezwykłym człowieku.

Biografia sławnego malarza, ukazująca wpływ dzieciństwa , otoczenia i temperamentu na jego twórczość. Nie ma tu nudnych wyliczeń tego, co zdarzyło się w poszczególnych latach życia artysty. Razem z nim zmieniamy , jak w kalejdoskopie , miasta, pracownie, przyjaciół i ...kobiety.To one były natchnieniem , sensem życia , ale i źródłem kłopotów. Ciekawa książka o niezwykłym...

Wzruszająca książka-hołd oddany Natalii Gałczyńskiej. Dowód na to jak
nieprawdopodobne scenariusze pisze los. Opowieść o życiu z Poetą ,ale jednocześnie świadectwo piękna i bogactwa duszy bohaterki.

Wzruszająca książka-hołd oddany Natalii Gałczyńskiej. Dowód na to jak
nieprawdopodobne scenariusze pisze los. Opowieść o życiu z Poetą ,ale jednocześnie świadectwo piękna i bogactwa duszy bohaterki.