Profil użytkownika: kulkam

Po książkę sięgnęłam zaintrygowana wywiadem z autorką - raczej nie sięgam po książki pisane przez celebrytów, ale tutaj zaintrygowało mnie, że fabuła mocno bazuje na realnym świecie.
Przyznam szczerze, że książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i pochłonęłam ją w ciągu jednego dnia. Pewnie gdybym spodziewała się jakiegoś wielkiego "wow", mogłabym być trochę rozczarowana, ale jako typowe "czytadło" dla zabicia czasu jest super. Fabuła naprawdę wciąga, a zakończenie zupełnie zaskakuje.
Po przeczytaniu tej książki sięgnęłam po wcześniejszą "Grę w ludzi" i muszę przyznać, że widzę ogromny postęp, jaki zrobiła autorka jeśli chodzi o styl pisania, budowanie fabuły i wiarygodność całej historii. I szczerze mówiąc, nie wiem, czy mam ochotę sięgać po wcześniejsze książki Evy Minge, bo "Agencja" jest naprawdę dobrze napisana i spójna w swoim pomyśle, a "Gra w ludzi" w porównaniu z nią wygląda faktycznie jak naiwna historia pełna niewiarygodnych "zbiegów okoliczności" i zwrotów akcji. W obu książkach widać, że autorka lubi pewne motywy np. dzieciństwo w domu dziecka czy przeplatanie współczesnej historii z wydarzeniami z przeszłości, ale w "Agencji" wyraźnie widać, że ma to czemuś służyć, a w "Grze o ludzi" wygląda to jak pisanie wg sprawdzonego scenariusza: "weź bohatera z trudną przeszłością, wrzucaj przebitki z przeszłości, dodaj piękne kobiety i bogatych mężczyzn i mnóstwo opisów bogactwa oraz tajnych agentów", ale nie do końca wszystko się klei.
Polecam więc "Agencję" przede wszystkim tym, którzy rozczarowali się wcześniejszą twórczością Evy Minge :)

Po książkę sięgnęłam zaintrygowana wywiadem z autorką - raczej nie sięgam po książki pisane przez celebrytów, ale tutaj zaintrygowało mnie, że fabuła mocno bazuje na realnym świecie.
Przyznam szczerze, że książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i pochłonęłam ją w ciągu jednego dnia. Pewnie gdybym spodziewała się jakiegoś wielkiego "wow", mogłabym być trochę rozczarowana,...

Właściwie większość z tego, co chciałabym napisać, napisała już @babaodpolskiego :)

Sięgnęłam po książkę z ciekawości, bo o wattpadzie słyszałam jedynie z opowieści moich córek i byłam ciekawa, czy w gąszczu oklepanych historii pisanych o swoich idolach przez rozmarzone nastolatki udało się tam wyłowić jakąś literacką perełkę.
Niestety jest to raczej lektura językowo na poziomie Harlequinów, poziom fabuły mniej-więcej jak w amerykańskich serialach dla nastolatków + tanich filmach sensacyjnych. Bohaterowie stereotypowi i totalnie odrealnieni. Na początku zastanawiałam się, czy Hailie jest w tak głębokiej traumie po śmierci mamy i babci, że nie ogarnia rzeczywistości, czy cierpi na syndrom sztokholmski notorycznie usprawiedliwiając swoich braci. Przecież oni od samego początku prezentowali się jak włoska mafia: super przystojni, szarmanccy i bezwzględnie okrutni (dla wszystkich poza rodziną oczywiście!) - każda normalnie myśląca osoba miałaby ochotę stamtąd zwiać!

W trakcie lektury przestałam się jednak zastanawiać i analizować zachowania bohaterów... to nie jest książka, przy której należy myśleć!
Owszem, mogłaby to być po prostu lekka lektura typowo do odmóżdżenia (wątek kryminalny nawet trochę mnie wciągnął :) ), gdyby nie gloryfikowanie przemocy oraz wypaczone spojrzenie na ważne tematy takie jak anoreksja, żałoba czy relacje damsko-męskie.

Jako osoba dorosła, mogę przeczytać książkę i o niej zapomnieć. Ale czy młodzi czytelnicy będą potrafili podejść do niej z należytym dystansem?

Właściwie większość z tego, co chciałabym napisać, napisała już @babaodpolskiego :)

Sięgnęłam po książkę z ciekawości, bo o wattpadzie słyszałam jedynie z opowieści moich córek i byłam ciekawa, czy w gąszczu oklepanych historii pisanych o swoich idolach przez rozmarzone nastolatki udało się tam wyłowić jakąś literacką perełkę.
Niestety jest to raczej lektura językowo na...

Rewelacyjna, choć moim zdaniem najsłabsza ze wszystkich 3 części Natalii. Choć również świetnie napisana, ale chyba jednak wolę, gdy Natalie działają w pełnym składzie :)

Rewelacyjna, choć moim zdaniem najsłabsza ze wszystkich 3 części Natalii. Choć również świetnie napisana, ale chyba jednak wolę, gdy Natalie działają w pełnym składzie :)