Profil użytkownika: śrubeczka

Jedna z tych książek, o której nie mogę powiedzieć, że mi się podobała (chociaż nie umiem nawet określić dlaczego), a i tak totalnie mnie pochłonęła

Jedna z tych książek, o której nie mogę powiedzieć, że mi się podobała (chociaż nie umiem nawet określić dlaczego), a i tak totalnie mnie pochłonęła

Chyłka i Zordon znów w najlepszej formie!

Chyłka i Zordon znów w najlepszej formie!

Są rzeczy, które się nie śniły filozofom... na przykład wydanie tej książki.

"Ten dzień" to kontynuacja nie najlepszych "365 dni". O ile pierwsza część była do przeczytania (ot, takie romansidło na letnie popołudnie), to głupota drugiej poraża na każdej stronie.

Zacznijmy od tytułu, który na dzień dobry wzbudza we mnie konsternację. "Ten dzień" znaczy który? Dzień zajścia w ciążę, dzień ślubu, dzień porwania czy może po prostu to jeden z tych 365 (na pewno nie ostatni, bo przecież od początku tej farsy nie minęło chyba więcej niż pół roku)?

Być może moje zakłopotanie wynika z faktu, że autorka opisując kolejne sceny seksu, zupełnie zapomniała o linii fabularnej, która w tej książce po prostu nie istnieje. Konia z rzędem temu kto wyjaśni o co chodzi w tym arcydziele. Co chwila pojawiały się dodatkowe wątki, które nic nie wnosiły do historii, poza udowodnieniem skrajnej głupoty głównej bohaterki. Powiem więcej: motyw brata bliźniaka urąga inteligencji czytelnika. Nie dało się już podejść do tego bardziej łopatologicznie: autorka pisze wprost, że Laura po prostu nie rozróżnia obydwu panów, przez co stanie się nieszczęście. Ciekawe w jakim kierunku mogła się potoczyć ta historia, prawda? Tyle możliwości...

Jednak czymś, co wywoływało u mnie kolejne fale totalnego zażenowania, to osobowość i sposób zachowania Laury i jej fantastycznej przyjaciółki. Pomijam fakt, że obydwie to rozpuszczone nimfomanki, które miłość definiują jako upodlenie, ubezwłasnowolnienie, brutalny seks oraz oczywiście drogie prezenty. Pomijam, że dopóki w ich szafach pojawiają się kolejne markowe kozaczki czy stroje w ulubionym stylu Olgi (tzw. "na dziwkę"), a między jednym wykańczającym pijackim dniem a drugim zafundują sobie fryzjera i makijażystkę, to nie obchodzi ich za bardzo, skąd się biorą te miliony monet u ich ukochanych mężczyzn. Pomijam też ich ogromną hipokryzję w praktycznie każdym działaniu (bo np. one mogą bezkarnie każdemu strzelić w twarz i wtedy to jest ok, ale kto je dotknie kwiatkiem, to już obraza majestatu. Inny przykład: Laura może potajemnie rozmawiać ze swoim byłym, ale na widok Anny w odległości od Massima mniejszej niż kilometr dostaje szału. Ot, taka logika Kalego). Ale na litość boską - ich światopogląd mnie przeraża. Heroiczne poświęcenie Olgi, która "ratując" ukochanego idzie się oddać jakiemuś snobowi, stwierdzanie, że rzucanie w kogoś meblami, sprzętami i próba zabójstwa/samobójstwa to przecież objaw wielkiej miłości albo foch tysiąclecia na matkę za powiedzenie wprost, że trzy miesiące znajomości to za szybko na ślub i dziecko, to już dla mnie za dużo.

Kolejnym słabym elementem (jakby były jakieś mocne...) jest brak konsekwencji. Na jednej stronie czytamy o wielkiej miłości Laury do Massimo, na kolejnej główna bohaterka związałaby się chyba ze wszystkimi napotkanymi facetami po kolei, gdyby tylko ciąża i mąż despota jej w tym nie przeszkadzali, a zaraz potem udaje, że przecież miłością jej życia jest mąż (a wcześniej Damian. Albo Piotr. Albo Martin czy jak im tam wszystkim było). Tak samo z "ochroną" i kontrolą Laury: raz jest, raz jej nie ma - raz jej mąż wie o tym, że kobieta je same lody i ciastka, a zaraz nie wie, że ta gdzieś wyjechała, żeby zaraz cudem zmaterializować się w jej mieszkaniu akurat idealnie w momencie jej powrotu. O CO CHODZI?!

Podsumowując - "Ten dzień" to wyjątkowo słaba książka. Może i broni się jako erotyk (chociaż tutaj też mam duże wątpliwości), ale warsztat literacki, sposób tworzenia postaci i fabuły oraz sam język, jakim posługuje się autorka, pozostawia wiele do życzenia. Po tej lekturze zdecydowanie nie mam ochoty sięgać po kolejną część sagi i załamywać rąk nad kolejnymi problemami pierwszego świata głównej bohaterki. Chociaż nie wiem jak przeżyję bez wiedzy co Laura ubierze do swoich ukochanych kozaczków Givenchy.

Są rzeczy, które się nie śniły filozofom... na przykład wydanie tej książki.

"Ten dzień" to kontynuacja nie najlepszych "365 dni". O ile pierwsza część była do przeczytania (ot, takie romansidło na letnie popołudnie), to głupota drugiej poraża na każdej stronie.

Zacznijmy od tytułu, który na dzień dobry wzbudza we mnie konsternację. "Ten dzień" znaczy który? Dzień zajścia...