Latem, o tej samej porze

Lekka lektura, jak na takie "odmóżdżacz" nie denerwowała mnie. Takie czytadło na raz, fajne do przeczytania jako przerywnik od cięższych tematów.

Lekka lektura, jak na takie "odmóżdżacz" nie denerwowała mnie. Takie czytadło na raz, fajne do przeczytania jako przerywnik od cięższych tematów.

Mam jakiś problem z tą historią, rozumiem pewne aspekty, składają się one w spójną całość, ale zarazem denerwują.

Niestety, ale postać Sam mnie nie przekonuje. Mam wrażenie, że zachowuje się jak dziecko, którym była w części książki z przeszłości. Rozumiem jej poszukiwanie szczęścia i zadanie sobie ważnego pytania "czy moje życie mnie uszczęśliwia, jestem w 100% sobą i czy chcę dla siebie takiej przyszłości?". To nie jest łatwe zderzyć się z odpowiedzią brzmiącą "nie". Jednak nie mogę zrozumieć, że nagle z dnia na dzień z 30-letniej kobiety staje się ona nastolatką, która beztrosko traktuje to co zbudowała. Nie uważam że Jack, jej narzeczony, jest tu idealną postacią. Ma swoje wady, ale Sam na własne życzenie upewnia go w jego przekonaniach, odcinając się od własnych uczuć i przekonań. Dodatkowo nie podobało mi się, jak Sam traktowała Wayatta, dawała mu sprzeczne sygnały i miała pretensje, że chciał odciąć się od takiej sytuacji.

Moim zdaniem Wayat jest o wiele ciekawszą postacią, możemy poznać jego uczucia, co go ukształtowało i doprowadziło do aktualnego miejsca w życiu. Klimat historii był przyjemny. Zawsze dobrze poczytać o niewielkim miasteczku w czasie lata. To jest zdecydowany plus tej opowieści.

Mam jakiś problem z tą historią, rozumiem pewne aspekty, składają się one w spójną całość, ale zarazem denerwują.

Niestety, ale postać Sam mnie nie przekonuje. Mam wrażenie, że zachowuje się jak dziecko, którym była w części książki z przeszłości. Rozumiem jej poszukiwanie szczęścia i zadanie sobie ważnego pytania "czy moje życie mnie uszczęśliwia, jestem w 100% sobą i czy...

Świetna, lekka opowieść. O rodzinie, miłości, poszukiwaniu siebie, swoim prawdziwym ja, o emocjach. Naprawdę takiej książki potrzebowałam w styczniowym wieczór, pod kocem, z herbatą, wyobrażając sobie plażę, ocean i domek na drzewie. Jestem na tak! :)

Świetna, lekka opowieść. O rodzinie, miłości, poszukiwaniu siebie, swoim prawdziwym ja, o emocjach. Naprawdę takiej książki potrzebowałam w styczniowym wieczór, pod kocem, z herbatą, wyobrażając sobie plażę, ocean i domek na drzewie. Jestem na tak! :)

Początkowo urzekła mnie ta książka, a szczególnie język w niej użyty. Pamiętam, że czytałam już inną książkę tej autorki (o Norze),ale nie do końca pamiętałam moje odczucia z nią związane. Odświeżyłam pamięć i po drugiej książce Annabel mogę orzec, że pisze ona przyjemne obyczajówki, jeżeli nie bierze się ich zbyt poważnie. Powierzchownie książka jest w porządku, mamy zagubioną 30 letnią Sam, która męczy się w swoim idealnie wykreowanym życiu z partnerem, który jej nie rozumie. Wracając do letniego domku rodziców nad oceanem, wracają wspomnienia na temat nastoletniej miłości, złamanego serca i tego, co doprowadziło ją do miejsca, w którym teraz się znalazła. Jednak, jak zastanowię się głębiej, to dużo rzeczy mi się w tej książce nie podobało. Przede wszystkim to jak autorka wykreowała Jacka jako tego złego (chociaż de facto niż złego nie zrobił),to jak doktorka (psycholog/psychiatra? tego nie wiemy) złamane serce i elementy depresyjne określała jako nastoletnią obsesję? Cały ten motyw był dla mnie bardzo dziwny. Dziwne też było zachowanie Sam, ciągłe dotykanie Wyatta i to jak cała jej rodzina właściwie przyklaskiwała, jak latała do sąsiada, kiedy jej narzeczony spał w domku nad garażem. Ogólnie motyw tego, że mają spać osobno, kiedy od lat mieszka u niego w mieszkaniu? Bardzo dziwny, ale potrzebny dla fabuły, żeby nasza heroina mogła wymykać się nocami. Nie podoba mi się to. Nawet jeżeli nie doszło do zdrady fizycznej, to nie mogłam się wczuć i kibicować tej parze. Co więcej, zachowanie Sam dotyczące marnowania pieniędzy i braku jakiejkolwiek refleksji na tematy finansowe przy tak wysokim stanowisku jakie zajmowała jest zatrważający i powodował u mnie jakiś wewnętrzny zgrzyt. Mam też wrażenie, ze gdyby nastoletni kochanek nie okazał się sławnym bogaczem, to wcale tak szybko nie wróciłaby do niego. Z tych wszystkich powodów ocenę obniżam, ale myślę, że skuszę się jeszcze kiedyś w ramach oderwania na inną książkę Annabel Monaghan.

Początkowo urzekła mnie ta książka, a szczególnie język w niej użyty. Pamiętam, że czytałam już inną książkę tej autorki (o Norze),ale nie do końca pamiętałam moje odczucia z nią związane. Odświeżyłam pamięć i po drugiej książce Annabel mogę orzec, że pisze ona przyjemne obyczajówki, jeżeli nie bierze się ich zbyt poważnie. Powierzchownie książka jest w porządku, mamy...

Latem, o tej samej porze - nostalgiczna, romantyczna opowieść o drugich szansach i sile pierwszej miłości. Annabel Monaghan z humorem i czułością opowiada o tym, że czasami to, co wydaje się rozsądne, wcale nie musi być tym, czego najbardziej potrzebujemy. To perfekcyjna lektura na wakacje – lekka, słoneczna, z nutą melancholii, która zostawia serce czytelnika pełne ciepła i nadziei, jesienią zaś idealna dla już tęskniących za latem.

Sam przygotowuje się do ślubu z mężczyzną, który wydaje się „idealnym kandydatem na męża” – stabilnym, poukładanym, przewidywalnym. Kiedy jednak wraca do rodzinnego domu na Long Island, spotyka swoją pierwszą miłość – Wyatta – a dawne uczucia zaczynają niebezpiecznie dawać o sobie znać.

🌸 Wyznaczniki komfortu:
Dom rodzinny nad morzem, powroty do letnich rytuałów.
Nostalgiczne wspomnienia z młodości, które otulają czytelnika ciepłem.
Wakacyjny klimat: ocean, plaża, wieczory pełne śmiechu i muzyki.
Motyw powracającej miłości, która daje nadzieję na nowe otwarcie.


Główne motywy
Pierwsza miłość i drugie szanse
Powieść mierzy się z pytaniem: czy pierwsze, intensywne uczucie można naprawdę zostawić za sobą? Spotkanie Sam i Wyatta otwiera drzwi do wspomnień i sprawia, że teraźniejszość staje się mniej oczywista.
Kontrast między bezpiecznym wyborem a autentyczną namiętnością
Narzeczony Sam symbolizuje „stabilność i rozsądek”, podczas gdy Wyatt to uosobienie spontaniczności, wolności i młodzieńczej pasji.
Rodzinne wakacje jako tło i katalizator
Dom rodzinny nad oceanem, wakacyjna atmosfera i rytuały spędzania lata stają się sceną dla refleksji i odżywających emocji.
Pamięć, nostalgia i dorastanie
Monaghan pięknie pokazuje, jak wspomnienia z młodości mogą kształtować teraźniejsze wybory i jak powroty w znane miejsca otwierają serce na pytanie: „co by było, gdyby…?”.
Humor i lekkość
Choć historia balansuje na cienkiej granicy między nostalgią a żalem, autorka nie rezygnuje z ciepła i humoru, które nadają powieści lekkość „comfort read”.


⚠️ Trigger Warnings
Rozstania i złamane serce – wspomnienie nagłego końca pierwszej miłości.
Żałoba po utraconych szansach – temat utraconych lat i pytań „co by było, gdyby”.
Niepewność emocjonalna – rozdarte serce między obowiązkiem a pragnieniem.

W komentarzach główne motywy i ostrzeżenia dla wrażliwych czytelników.

• autorka • literatura kobieca • comfort books • relaks
#czytamwszędzie #bookstagrampl #recenzja
#wieczórdlasiebie

Latem, o tej samej porze - nostalgiczna, romantyczna opowieść o drugich szansach i sile pierwszej miłości. Annabel Monaghan z humorem i czułością opowiada o tym, że czasami to, co wydaje się rozsądne, wcale nie musi być tym, czego najbardziej potrzebujemy. To perfekcyjna lektura na wakacje – lekka, słoneczna, z nutą melancholii, która zostawia serce czytelnika pełne ciepła...

Krótka i przyjemna. Ciekawa historia, nie spodziewałam się takiego powodu rozstania.

Krótka i przyjemna. Ciekawa historia, nie spodziewałam się takiego powodu rozstania.

Miałkie i przewidywalne, nie czułam nastroju, chociaż ja paradoksalnie na jesieni lubię się ogrzać dzięki takim wakacyjnym, luźnym lekturom. Tu przewidziałam absolutnie każdą rzecz, która się wydarzyła, a klimat nie kupił mnie wystarczająco, chociaż dla innych może podratować tę książkę, bo to w nim jest największy potencjał.

Miałkie i przewidywalne, nie czułam nastroju, chociaż ja paradoksalnie na jesieni lubię się ogrzać dzięki takim wakacyjnym, luźnym lekturom. Tu przewidziałam absolutnie każdą rzecz, która się wydarzyła, a klimat nie kupił mnie wystarczająco, chociaż dla innych może podratować tę książkę, bo to w nim jest największy potencjał.

Przyjemna książka na urlop. Temat jak w wielu innych pozycjach tego typu, natomiast główni bohaterowie nie rzucili się od razu na siebie i to ma swój urok :)

Przyjemna książka na urlop. Temat jak w wielu innych pozycjach tego typu, natomiast główni bohaterowie nie rzucili się od razu na siebie i to ma swój urok :)

Lekturą przepełnioną latem: słońcem, morską bryzą i falami… można się opalić czytając😉 i chociaż historia jest przeciętna, to dopełnia końcówkę wakacji 😉

Lekturą przepełnioną latem: słońcem, morską bryzą i falami… można się opalić czytając😉 i chociaż historia jest przeciętna, to dopełnia końcówkę wakacji 😉

Nie miałam specjalnych oczekiwań co do tej książki ale miło się zaskoczyłam.

Nie miałam specjalnych oczekiwań co do tej książki ale miło się zaskoczyłam.